Του Ηρακλή Γαλανάκη

Κάθε στέλεχος ενός κόμματος έχει το δικαίωμα να έχει φιλοδοξίες. Σε κάθε κόμμα εξουσίας και μάλιστα πολυφωνικό και πολυσυλλεκτικό είναι φυσικό και αναμενόμενο να υπάρχουν διαφορετικές τάσεις και αποχρώσεις. Είμαι όμως αντίθετος με τον κ. Βενιζέλο στην προεδρία του Πασοκ, για συγκεκριμμένους λόγους, ως Έλληνας πολίτης, ως ένα από τις χιλιάδες ανώνυμα ιδρυτικά μέλη του Πασοκ, ως Ηρακλειώτης και ως Κρητικός.



Θέλει αρετή και τόλμη η..Ελλάδα



Όταν κάποιος υποστηρίζει ότι είναι καθηγητής πανεπιστημίου- έχω βέβαια ισχυρές επιφυλάξεις και ερωτήματα για το πως, με τι κριτήρια και με ποια προσόντα γίνονται στην Ελλάδα οι καθηγητές Πανεπιστημίου, που ισχύουν και για τον ίδιο-και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πολιτικά στελέχη της χώρας μας, περιμένω να εκπέμπει ένα μίνιμουμ πολιτικού ήθους, αξιοπρέπειας, συνέπειας λόγων και έργων και πολιτισμού. Το να υποσκάπτει κάποιος την ηγεσία του κόμματός του συστηματικά και οργανωμένα, μπορεί να ανταποκρίνεται στην ηθική, την λογική και την πρακτική “επιτυχημένων” πολιτικών ,όπως ο κ. Κ. Μητσοτάκης και όχι μόνο, δεν ανταποκρίνονται όμως στα προσόντα που πιστεύω ότι είναι αναγκαίο να έχουν οι πολιτικοί για να είναι χρήσιμοι και όχι μόνο αρεστοί, αυτή την χρονική περίοδο για τη χώρα μας και το λαό μας. Ως Έλληνας πολίτης ακόμη θέτω το ερώτημα, ποιες είναι οι μεγάλες θεσμικές αλλαγές που προώθησε από τα διάφορα υπουργεία που πέρασε; Ας μη μας επικαλεστεί τις “συνταγματικές αλλαγές” που είχε συντάξει!!!



Υπονόμευση ΠΑΣΟΚ

και του προέδρου



Όσοι παρακολουθούν τις προσπάθειες των κομμάτων για την εκπλήρωση της δημοκρατικής αποστολής τους μεταξύ των οποίων και η παραγωγή πολιτικής και προτάσεων, θυμούνται την εξαγγελία των περιφερειακών θεματικών συσκέψεων που είχε κάνει ο πρόεδρος του Πασοκ κ. Γ. Παπανδρέου στις αρχές του 2005. Η πρώτη μάλιστα που αφορούσε την Υγεία επρόκειτο να γίνει, στο Ηράκλειο. Δύο ήσαν οι κύριοι στόχοι των περιφερειακών θεματικών συσκέψεων. Ο πρώτος ήταν να προετοιμαστούν οι θέσεις του Πασοκ για τα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τον Ελληνικό λαό, με

























τη συμμετοχή εκείνων που εμπλέκονται στον κάθε τομέα,και επιθυμούσαν να συμβάλλουν στη διαμόρφωση των πιο ολοκληρωμένων και αποτελεσματικών προτάσεων. Ο άλλος στόχος ήταν η ανάδειξη στελεχών μέσα απ' αυτές τις περιφερειακές θεματικές συζητήσεις και προτάσεις.

Το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουλίου του 2005 επρόκειτο να γίνει η πρώτη περιφερειακή διάσκεψη για την Υγεία στο Ηράκλειο. Το Ηράκλειο δεν είχε επιλεγεί τυχαία. Είναι πόλη και νομός που διαθέτει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες και ανθρώπους στον τομέα της Υγείας. Είναι επίσης ο κατ' εξοχήν πράσινος νομός της χώρας. Δυο προυποθέσεις για το πετυχεμένο ξεκίνημα αυτής της εκστρατείας. Υπολόγιζαν όμως χωρίς τον κ. Βενιζέλο. Ο κ. Βενιζέλος ήλθε ως επί κεφαλής του τομέα και κάθε λογικός άνθρωπος θα περίμενε το καλύτερο εφικτό λανσάρισμα αυτής της σημαντικής για τη χώρα και το λαό μας υγειούς πολιτικής εκστρατείας. Προς έκπληξη όμως, κάθε νοήμονα και υποψιασμένου πολίτη, ακούστηκε να εκτοξεύει ένα δριμύ κατηγορώ κατά της Νέας Δημοκρατίας,ως να μην ήταν ο ίδιος που καθημερινά σχεδόν έβλεπε και άκουε οΕλληνικός λαός, από τα τηλεοπτικά παράθυρα των Αθηναϊκών τηλεοπτικών σταθμών. Ο στόχος όμως του κ. Βενιζέλου ήταν πολλαπλός. Ήθελε πρώτα να δείξει ότι εκείνος που αντιπολιτεύεται τον κ. Καραμανλή ήταν αυτός και όχι ο πρόεδρός του κ. Παπανδρέου. Στη συνέχεια αποδυνάμωνε την προσπάθεια , ώστε να μην φτάσει ποτέ το Πασοκ τους στόχους που προαναφέρθηκαν. Το αναμενόμενο των περιφερειακών θεματικών διασκέψεων ήσαν ότι πρώτον, θα ανέπτυσσαν την αυτονόητη ή τουλάχιστον αναμενόμενη δυναμική συμμετοχής του κόσμου, που εν καιρώ θα οδηγούσε στην εκλογική νίκη και δεύτερον στην ανάδειξη νέων στελεχών, που ως άγνωστα έως τότε, δεν θα μπορούσε να ελέγχει .Το Πασοκ έχασε , αλλά ο κ. Βενιζέλος “πέτυχε”, διότι κανένας στόχος δεν επετεύχθη. Αυτή η “πανεπιστημιακή” επιτυχία του επιτρέπει σήμερα να ομιλεί “από καθέδρας” και με τον “στρατό” ελεγχόμενο και συντεταγμένο! Φαίνεται ότι το τοπικό πασοκικό κατεστημένο συναινούσε σιωπηλά, -είχε ίδιο συμφέρον;-αν κρίνει κανείς από το χειροκρότημα και την απουσία καθολικής αντίδρασης στην ολοφάνερη υπονόμευση της προσπάθειας!Κανένας δεν τόλμησε να τον επαναφέρει στην τάξη και στο πρωταρχικό σκοπό της περιφερειακής θεματικής διάσκεψης.Είχε επιστρέψει στη συνέχεια, στο αντείμενο της διάσκεψης αλλά το "μεγάλο κόλπο" είχε περάσει, όπως φάνηκε την επομένη στον τοπικό τύπο.



Τι έκανε για το Ηράκλειο

ως Υπουργός;



Στον κ. Βενιζέλο είχαν ανατεθεί κατά καιρούς διάφορα υπουργεία. Και ως Ηρακλειώτης πολίτης είμαι υποχρεωμένος να θέσω τα αυτονόητα ερωτήματα: Ως υπουργός Δικαιοσύνης μας έλυσε το πρόβλημα του Εφετείου; Ως υπουργός Μεταφορών μας έλυσε το μεγάλο πρόβλημα του αεροδρομίου; Ως υπουργός Πολιτισμού μας έλυσε το πρόβλημα της Κνωσού και των άλλων αρχαιολογικών χώρων; Γιατί δεν στήριξε τη δημιουργία πολιτιστικών υποδομών στο Ηράκλειο. Ισως κάποιος συμπολίτης αντιτείνει ότι ενέκρινε χρήματα για το Πολιτιστικό Κέντρο. Ενέκρινε τόσα όσα έδωσε στον ΠΑΟΚ του κ. Μπατατούδη; Γιατί δεν ενέταξε στο Γ.ΚΠΣ ένα σχεδιασμό που θα εξασφάλιζε τη χρηματοδότηση του και από το Δ.ΚΠΣ, κτλ, ώστε να μην χρειάζεται να ζητά ο Δήμος, χρήματα από το Ιδρυμα Καλοκαιρινού και από τις Τράπεζες και κατά συνέπεια από τους δημότες. “Έδωσε” λιγότερα ή περισσότερα στο Ηράκλειο από όσα “έδωσε” στον κ. Μπατατούδη πρόεδρο τότε του ΠΑΟΚ; Ο κ. Βενιζέλος όμως ενδιαφερόταν για την εκλογική του περιφέρεια, εις βάρος μάλιστα της Κρήτης, και δυστυχώς με τη συνενοχή των αιρετών και μη υψηλών στελεχών του ΠΑΣΟΚ της Κρήτης. Γιατί αντί να ενισχύσει ο κ. Βενιζέλος το διεθνώς καταξιωμένο ΙΤΕ που εδρεύει στην Κρήτη, απέκοψε το τμήμα της Θεσσαλονίκης; Γιατί θυσίασε την δυναμική του Ιδρύματος στο βωμό των προσωπικών του συμφερόντων; Γιατί σιώπησε το τοπικό ΠΑΣΟΚ;



Το φαίνεσθαι

και το είναι



Ο κ. Βενιζέλος έχει κάθε δικαίωμα να εισέρχεται στο ΠΑΣΟΚ, έστω και “ωθούμενος”, να “ευημερεί' πολιτικά ευνοούμενος επικοινωνιακά χάρις στην οικονομική άνεση των υποστηρικτών του, ακόμη να επιδιώκει να γίνει και επί κεφαλής του. Εμένα ως Έλληνα πολίτη, ως Κρητικό, ως Ηρακλειώτη, ως ένα από τα χιλιάδες ανώνυμα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ που οραματίστηκαν και οραματίζονται μια άλλη κοινωνία, με άλλες ανθρώπινες σχέσεις, με στόχους χωρίς υποκλοπές προσδοκιών προς όφελος των ισχυρών, μια Ελλάδα της αξιοκρατίας, του είναι και όχι του φαίνεσθαι, δεν μου αρκεί. Είναι πολύ λίγος. Επικίνδυνα λίγος. Η ευφράδεια δεν αρκεί. Δεν αρκεί ούτε η λεξιλαγνεία. Θυμάμαι Γάλλους συμφοιτητές και συντρόφους στο σοσιαλιστικό κόμμα Γαλλίας που μου έλεγαν ότι ένας γραμματέας της SFIO= του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος της δεκαετίας του 1950, ομιλούσε τόσο ωραία, γοήτευε λέγοντας αυτά που ήθελαν να ακούσουν τα μέλη του κόμματος, τασσόμενος ακόμη και υπέρ της δικτατορίας του προλεταριάτου. Αυτός λεγόταν Γκυ Μολέ. Ο Γκυ Μολέ κέρδιζε το συνέδριο και το κόμμα και μετά ως κυβέρνηση συμμετείχε στους γαλλικούς αποικιακούς πολέμους!

Με ενδιαφέρει η πορεία και η σταδιοδρομία, η συμπεριφορά, η στάση ζωής, οι πρακτικές, εκείνου που θέλει να γίνει επί κεφαλής μιας μεγάλης δημοκρατικής παράταξης όπως το ΠΑΣΟΚ, για το οποίο όπως χιλιάδες άλλοι συμπολίτες προσφέραμε χωρίς υστεροβουλίες τη ζωή μας, “κλέβοντας” ακόμη και από τα παιδιά μας.



Για μια πρασιντοντυμένη δεξιά;



Οπως αντιλαμβάνεται κάθε πολίτης σε ένα κόμμα εξουσίας, πολυφωνικό και πολυσυλλεκτικό, συνυπάρχουν πολίτες που θα βρισκόταν με την ίδια άνεση στην Νέα Δημοκρατία, ή στο Συνασπισμό. Μπορεί το ΚΚΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ να έχουν μια “πολιτική καθαρότητα”, αλλά ποτέ δεν θα συμμετάσχουν σε μια κυβέρνηση, αν δεν προχωρήσουν σε συμβιβασμούς. Θα έχουν την άνεση της κριτικής, της καταγγελίας, της πίεσης αλλά ποτέ δεν θα συμμετέχουν στα κέντρα αποφάσεων, αν δεν δεχθούν τη σύνθεση των κοινωνικών συμφερόντων.

Τη σύνθεση των κοινωνικών συμφερόντων επαγγέλθηκε το ΠΑΣΟΚ. Στην πορεία του αρκετά στελέχη του, αξιοποιώντας την νομή της εξουσίας, άλλαξαν κοινωνική, οικονομική, πολιτική κτλ θέση και συμμαχίες. Ντυμένοι πράσινοι, δεν μπορούσαν να είναι και ουσιαστικά πια πράσινοι. Είχαν δυο επιλογές. Είτε να πάνε στην Νέα Δημοκρατία όπου ο χώρος όμως ήταν ήδη κατειλημμένος, είτε να μετατρέψουν το Πασοκ σε μια πρασινοντυμένη Νέα Δημοκρατία. Με το κ. Κώστα Σημίτη αυτή η μετάλλαξη είχε πραγματοποιηθεί. Τι από εκείνα που υλοποίησαν οι κυβερνήσεις Κ.Σημίτη δεν θα τα προωθούσε η Νέα Δημοκρατία. Ισως να μην τα κατάφερνε τόσο καλά όσο οι κυβερνήσεις του κ. Σημίτη.Υπήρξαν μάλιστα νομοθετήματα και πρακτικές που δεν θα τολμούσε ποτέ να επιχειρήσει η Νέα Δημοκρατία. Χρηματιστήριο, ξήλωμα του δημόσιου τομέα, κτλ. κτλ.

Ο κομματικός πατριωτισμός απονεύρωσε ή περιθωριοποίησε όσους διαφωνούσαν. Παρά το σεβασμό που νιώθω στους κ.κ. Σημίτη και Παπαντωνίου, και Βενιζέλο, πιστεύω ότι δεν θα ωφεληθεί ούτε η Δημοκρατία, ούτε η Ελλάδα, ούτε ο Λαός μας, από μια νέα ανισοβαρή εις βάρος του λαού μας σύνθεση και επικράτηση ανθρώπων. Ανθρώπων που τους αρκεί μόνο η συνδιαχείριση και νομή της εξουσίας, προς όφελος εαυτών, ημετέρων, κάθε λογής καταφερτζήδων, και των ισχυρών αλλά ολίγων, που τους στηρίζουν..

Ο κ. Βενιζέλος είναι ο τωρινός επί κεφαλής τους. Μια Νέα Δημοκρατία που θα εκφράζει τον συντηρητικό χώρο αρκεί για την ελληνική πολυφωνική οργανωμένη δημοκρατία. Μια μεταλλαγμένη με διαφορετικό ράσο δεξιά, ωφελεί τους ισχυρούς που θέλουν να επιλέγουν συνδιαχειριστές ή να εκβιάζουν , δεν οφελεί όμως μια δημοκρατική πολυφωνική οργανωμένη κοινωνία. Γι'αυτό γράφω ΟΧΙ κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟ. Θα συζητηθούν όμως όλα αυτά πριν από την επανεκλογή ή την εκλογή νέου προέδρου; Ή μήπως οι προσωπικές σκοπιμότητες και ένα ιδιοτελής κομματικός γραφειοκρατικός πατριωτισμός θα ενταφιάσουν για μια ακόμη φορά το δημοκρατικό διάλογο και αντιπαράθεση, επικαλούμενοι κάθε λογής εκβιασμούς; Διάλογο και αντιπαράθεση που οφείλει κάθε ζωντανός και ενεργός δημοκρατικός πολιτικός θεσμός όπως στο ΠΑΣΟΚ, στους συμπολίτες του και πολύ περισσότερο στα μέλη και τους φίλους του. Ο κ. Κ. Καραμανλής θα είναι πρωθυπουργός και μετά τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Θα έχουν χρόνο να αντιπαραταχθούν. Η ευκαιρία για διάλογο και αντιπαράθεση όμως στο ΠΑΣΟΚ, είναι για τώρα ή για μετά από ένα άγνωστο χρονικό διάστημα.