«Δεν αιμορράγησε από μόνος του ο αγροτικός-κτηνοτροφικός τομέας. Τον τραυμάτισαν βαριά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που οι κυβερνήσεις τους εφάρμοσαν την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη χειραγώγηση και την ψήφο –δυστυχώς- της πλειοψηφίας των αγροτών.

Έριξαν απροστάτευτο τον αγρότη στον ανταγωνισμό της «ελεύθερης αγοράς». Έφτασε στα ύψη το κόστος παραγωγής που ρυθμίζουν οι πολυεθνικές, ενώ συμπιέστηκαν κάτω του κόστους οι τιμές πώλησης (κατάργηση στήριξης των τιμών, ποσοστώσεις, συνυπευθυνότητες, πρόστιμα κ.α.).

Ο μηχανισμός των επιδοτήσεων (με τη γραφειοκρατία και τις καθυστερήσεις του) που χρηματοδοτήθηκε με τον απλήρωτο μόχθο των αγροτών, είναι Η ΒΑΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΞΕΚΛΗΡΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ και επιβίωσης μόνο κάποιων «επιχειρηματιών-αγροτών» με μεγάλες επενδύσεις κεφαλαίων.

Είναι πολιτική καλυμμένης επιδότησης των επιχειρηματιών μεταποίησης και εμπορίας αγροτικών προϊόντων, για να εξασφαλίζουν φτηνά αγροτικά προϊόντα-πρώτη ύλη και να αυξάνουν τα δικά τους κέρδη.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προπαγανδίζουν ότι αν δεν υπήρχαν αυτές οι επιδοτήσεις θα είχαν σβήσει οι αγρότες. Κανένα άλλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας δεν κορόϊδεψε τόσο πολύ ο δικομματισμός – υπηρέτης της πλουτοκρατίας.

«Βοήθησαν» σʼ αυτό τα στελέχη ΝΔ και ΠΑΣΟΚ του αγροτικού χώρου από το Ηράκλειο, ορισμένα από τα οποία έπαιξαν υπονομευτικό ρόλο στο αγροτικό κίνημα πανελλαδικά.

Το ΚΚΕ πιστεύει ότι δεν θα αλλάξει αυτή η κατάσταση, αν δεν αλλάξουν στάση οι μικρομεσαίοι αγρότες -που έχουν απομείνει- στην ψήφο και στους αγώνες. Αν δεν συσπειρωθούν και επιβάλλουν μια άλλη αγροτική πολιτική, με μείωση του κόστους και τιμές που θα καλύπτουν το κόστος, έξω από τις δεσμεύσεις της Ε.Ε. για την «επιχειρηματική γεωργία», διαχωρίζοντας κατηγορηματικά τη θέση τους από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Το ΚΚΕ παλεύει για να συνειδητοποιήσουν οι μικρομεσαίοι αγρότες την ανάγκη συμμαχία τους με την εργατική τάξη, ενίσχυσης του ΚΚΕ, για μια λαϊκή εξουσία, που με εργαλείο τους παραγωγικούς συνεταιρισμούς θα παλέψει για ποσοτική και ποιοτική αναβάθμιση της αγροτικής παραγωγής για τη κάλυψη των λαϊκών αναγκών, για τη βελτίωση της οικονομικής και κοινωνικής θέσης των αγροτών».