«Η αγροτική οικονομία του νομού μας στηριζόταν στον προστατευτισμό κι έπεσε θύμα του εφησυχασμού για τη δια βίου είσπραξη των κοινοτικών επιδοτήσεων, που αποτελούσε, δυστυχώς, τη σημαντικότερη πηγή εσόδου για τους αγρότες.
Αυτή η λογική, κατέληξε στο να μιλάμε σήμερα για αγροτική οικονομία χωρίς προϊόντα!
Έστω και σήμερα απαιτείται:
• Η στροφή της γεωργίας μας σε ποιοτικά προϊόντα, πιστοποιημένα και τυποποιημένα, που να καλύπτουν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της αγοράς.
•Η διατήρηση, με κάθε θυσία, του κρητικού αμπελώνα, με την προϋπόθεση της αναδιάρθρωσής του και της καλλιέργειας των ποικιλιών εκείνων που θα προσδώσουν την απαραίτητη ποιότητα.
• Η δημιουργία υποδομών τέτοιων, που θα παρέχουν τη δυνατότητα μεγέθυνσης του αγροτικού κλήρου, με ευρείας έκτασης αναδασμούς, που θα επιφέρουν οικονομίες κλίμακος και θα δώσουν την ευκαιρία στους νέους αγρότες να αναπτύξουν νέες καλλιέργειες.
• Η κτηνοτροφία που υποφέρει από το υψηλό κόστος των ζωοτροφών, αλλά και από τις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων από ανταγωνίστριες χώρες, θα πρέπει να μειώσει το κόστος της, από την μέσω κινήτρων καλλιέργεια και παραγωγή ζωοτροφών, αλλά και τη λήψη αυστηρών μέσων ελέγχου των εισαγωγών κρέατος.
• Η συνεχής προσπάθεια διαφήμισης και προώθησης των αγροτικών μας προϊόντων, έτσι ώστε όλα να μπουν στα ράφια των καταναλωτών με σφραγίδα ποιότητας και προέλευσης.
• Η πρόβλεψη του τελευταίου Αναπτυξιακού νόμου (3522/2006), για επιδότηση κατασκευής σύγχρονων θερμοκηπιακών μονάδων, πρέπει να αποτελέσει ισχυρό κίνητρο για τον εκσυγχρονισμό τους και τη βελτίωση της ποιότητας των παραγόμενων προϊόντων, με ταυτόχρονη μείωση του κόστους παραγωγής τους.
• Η εξυγίανση και ο εκσυγχρονισμός των συνεταιριστικών οργανώσεων που θα πρέπει να σηκώσουν το βάρος αυτής της προσπάθειας και που, μέχρι σήμερα, είναι δέσμιες λανθασμένων επιλογών σε ανθρώπινο δυναμικό και νοοτροπία.
Πρέπει να αντιληφθούμε, ότι χωρίς τη συμμετοχή και τη συνεννόηση όλων- πολιτείας, αγροτικών φορέων αλλά και των ίδιων των αγροτών- δεν μπορεί να προχωρήσει καμία προσπάθεια, καμία καινοτομία, κανένας προγραμματισμός, καμία ανάπτυξη».

