Να μη μετατρέψουν σε «αρένα» την προεκλογική τους αντιπαράθεση ζητάνε από τους αρχηγούς των κομμάτων νέοι άνθρωποι του Ηρακλείου, οι οποίοι μένουν μακριά από πολιτικούς φανατισμούς και επιθυμούν να ενημερωθούν χωρίς υπερβολές και δοξασίες για τις θέσεις των παρατάξεων. Η παιδεία, η ανεργία, η οικονομία και το ασφαλιστικό είναι τα κυριότερα ζητήματα που απασχολούν το δυναμικότερο κομμάτι του εκλογικού σώματος που, όμως, φαίνεται να κρατά αποστάσεις από την προεκλογική περίοδο, αφού θεωρεί πως όποιο και να είναι το αποτέλεσμα δε θα αλλάξει τίποτα στο μέλλον της χώρας. Για αυτό το λόγο, αρκετοί είναι εκείνοι που θα έμπαιναν στον πειρασμό να διαμαρτυρηθούν με αποχή από το εκλογικό τους δικαίωμα για τα όσα συμβαίνουν γύρω τους.
Η «Π» μίλησε με νέους της πόλης, οι οποίοι προσπαθούν μέσα από τα όσα ακούν και θα ακούσουν τον επόμενο μήνα από τα στόματα των υποψηφίων να λάβουν τις αποφάσεις τους μπροστά από την κάλπη αν και παραδέχονται πως τον καθοριστικότερο, ίσως, ρόλο για την ψήφο τους παίζει το οικογενειακό τους περιβάλλον.
Το ασφαλιστικό είναι το νούμερο ένα ζήτημα που απασχολεί το Γιώργο Δόξα, ο οποίος εργάζεται ως κατασκευαστής αλουμινίου και ανησυχεί ιδιαίτερα για το ενδεχόμενο αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης, «μέχρι πότε θα εργαζόμαστε, μέχρι τα 68; Πάει πολύ», αναφέρει χαρακτηριστικά. Όσον αφορά την εκλογική μάχη που μόλις ξεκίνησε, θεωρεί πως περιλαμβάνει μονάχα προσωπικές αντιπαραθέσεις χωρίς ουσία με τους πολιτικούς αρχηγούς να μην παρουσιάζουν τα προγράμματά τους αλλά να μένουν αποστασιοποιημένοι από τα προβλήματα που απασχολούν τον κόσμο. Ο ίδιος κατακρίνει τα ΜΜΕ για το γεγονός ότι προβάλλουν πολύ περισσότερο τα δύο μεγάλα κόμματα και αφήνουν στο περιθώριο τα μικρότερα, «θεωρώ πως η γνώμη του καθένα πρέπει να ακούγεται», σχολιάζει. Λίγες μονάχα ημέρες πριν από τις εκλογές και ο Γιώργος ανυπομονεί να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα, αφού πρώτα ακούσει πολύ προσεχτικά τι έχουν να πουν τα κόμματα και ξεκαθαρίσει κάτι αληθινό από όλες τις υποσχέσεις που ακούγονται το τελευταίο διάστημα. Εκτός, όμως, από τις θέσεις των κομμάτων, εκείνο που καθορίζει την ψήφο των περισσότερων νέων, όπως ο ίδιος θεωρεί, είναι και οι επιρροές που δέχονται από το οικογενειακό τους περιβάλλον.
Το θέμα της παιδείας αλλά και η ανεργία που μαστίζει εδώ και πολλά χρόνια τη χώρα μας θα επηρεάσουν σημαντικά την απόφαση του Δημήτρη Μαραγκάκη μπροστά από την κάλπη. Όπως εξηγεί, τον προβληματίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι στην Ελλάδα, παρόλο που οι περισσότεροι νέοι σήμερα τελειώνουν κάποια σχολή και συνεχίζουν με μεταπτυχιακές σπουδές, δεν μπορούν εύκολα να βρουν μία θέση στην αγορά εργασίας. Ο ίδιος έχει σπουδάσει οδοντοτεχνίτης και εργάζεται σε καφέ- μπαρ, «για να βρει κάποιος δουλειά παίζουν ρόλο οι γνωριμίες που έχει και όχι τα πτυχία του», αναφέρει. Ο Δημήτρης δε συμφωνεί με τον τρόπο που διεξάγεται η εκλογική μάχη, «θα προτιμούσα να ακουγόταν κάτι πιο σαφές που να μας δίνει λύσεις για το τι θα ψηφίσουμε», εξηγεί. Αν σήμερα του δινόταν η ευκαιρία να μην ψηφίσει, θα το έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη καθώς θεωρεί πως ούτως ή άλλως δεν πρόκειται ο κόσμος να βοηθηθεί από κανέναν.
«Δε με ενδιαφέρουν οι εκλογές, ο,τι και να γίνει τα ίδια πράγματα θα δούμε», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αδάμ Δαμιανάκης, ο οποίος διακρίνει την ίδια «παραίτηση» και από το στενό του περιβάλλον αφού ο περισσότερος κόσμος πλέον έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στους πολιτικούς. Όπως υποστηρίζει, οι άνθρωποι θέλουν να ενημερωθούν ιδιαίτερα για την πορεία της οικονομίας και το ασφαλιστικό ζήτημα αλλά, σύμφωνα με τον ίδιο, ο χρόνος της προεκλογικής περιόδου είναι τόσο περιορισμένος που δεν επιτρέπει στον κόσμο να διαμορφώσει μια σαφή άποψη για το τι συμβαίνει. «Μέσα σε ένα μήνα δεν προλαβαίνουμε ούτε απόψεις να σχηματίσουμε, ούτε να σκεφτούμε καν τις εκλογές», αναφέρει. Συμφωνεί με την προβολή των δύο μεγάλων κομμάτων αφού, όπως λέει, μεταξύ αυτών θα κριθεί το εκλογικό αποτέλεσμα και δεν υπάρχει λόγος να παρουσιάζονται στον ίδιο βαθμό οι θέσεις των υπολοίπων παρατάξεων. Ο Αδάμ θεωρεί, ακόμα, πως το κόμμα που ψηφίζει κάποιος είναι κάτι σαν κληρονομιά από τους γονείς του ενώ ο ίδιος βλέπει την ψήφο περισσότερο σαν ένα «βάρος» που είναι αναγκασμένος να σηκώσει και το οποίο δεν του προσφέρει τίποτα.
Η αναζήτηση μιας θέσης στην αγορά εργασίας και η βελτίωση της ποιότητας ζωής τους είναι τα θέματα που απασχολούν περισσότερο τη νεολαία, σύμφωνα με το Μανώλη. Ο ίδιος ανησυχεί ιδιαίτερα για το θέμα της παιδείας και το κόστος που επιφέρει σε μία οικογένεια λόγω των φροντιστηρίων που απαιτούνται για την εισαγωγή ενός παιδιού στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η οικονομία, οι τιμές δηλαδή των προϊόντων και το ύψος των μισθών, απασχολεί το Μανώλη, ο οποίος σαν πρώτη προτεραιότητα θέτει το τι θα μπορέσει να παράσχει στο νεογέννητο παιδί του. Όσον αφορά την ώρα της κάλπης, ο ίδιος θεωρεί πως, «αν είσαι σε μια οικογένεια όπου υπάρχει το κομματικό στίγμα παίρνεις αυτό το δρόμο, αν δεν επικρατεί τέτοια νοοτροπία, πηγαίνεις μόνος σου αναλόγως τι πιστεύεις, εγώ προσωπικά έχω επηρεαστεί από την οικογένεια μου».
Το εργασιακό ζήτημα ενδιαφέρει περισσότερο την Μαίρη Σιγανού, η οποία είναι καθηγήτρια και, όπως όλοι οι αναπληρωτές και ωρομίσθιοι συνάδελφοί της, ανησυχεί για το πότε θα διοριστεί. Παράλληλα, θέλει να μάθει ποιες θα είναι οι εξελίξεις στο θέμα της παιδείας, «δεν μπορεί το σύστημα να αλλάζει κάθε φορά και τα παιδιά να ταλαιπωρούνται, φοβόμαστε μήπως τροποποιηθεί πάλι λόγω εκλογών», αναφέρει. Η Μαίρη θεωρεί πως μέχρι στιγμής, ο κόσμος δεν έχει δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στις προεκλογικές αντιπαραθέσεις αφού βρίσκεται ακόμα σε περίοδο διακοπών και πιστεύει πως μόλις επιστρέψει στη βάση του θα αρχίσει να ενημερώνεται για τις θέσεις των κομμάτων. Η ίδια βρίσκει λίγο αστείους τους πολιτικούς αρχηγούς, οι οποίοι, όπως λέει, προσπαθούν να προβάλλουν τις δικές τους απόψεις, που ουσιαστικά είναι ταυτόσημες, «παρόλα αυτά, ως ενεργοί πολίτες πιστεύω πως πρέπει να ψηφίζουμε», αναφέρει. Η Μαίρη θεωρεί πως το τι κόμμα ψηφίζει κανείς ξεκινά από την οικογένεια, «από κει και περά καθένας διαμορφώνει δική του άποψη και το ποια είναι η γραμμή που θα ακολουθήσει», υποστηρίζει.
