Τα προβλήματα που αφορούν το θυρεοειδή αδένα διακρίνονται σε:
• Υπο ή υπερ-παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών (θυροξίνη και τριωδοθυρονίνη). Υπάρχουν τέσσερις κύριες περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού-θυρεοτοξίκωσης:
- Γενικευμένη διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα
- Υπερλειτουργία συμπαγούς όζου του αδένα
- Υπερλειτουργία του αδένα σε πολυοζώδη βρογχοκήλη (πολυοζώδης τοξική βρογχοκήλη)
- Φλεγμονή του θυρεοειδούς αδένα που έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων θυρεοειδικών ορμονών (θυρεοειδίτις).
• Διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα (βρογχοκήλη).
Μπορεί να είναι διάχυτη και να αφορά όλο τον αδένα ή ένα μέρος μόνο αυτού. Οταν υπάρχουν πολλοί όζοι στον αδένα μιλάμε για πολυοζώδη βρογχοκήλη. Μπορεί να οφείλεται σε μειωμένη διαιτητική πρόσληψη ή απορρόφηση ιωδίου από τον αδένα καθώς και σε καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους.
• Οζοι του θυρεοειδούς αδένα.
Πρόκειται για διογκώσεις μέσα σε ένα κατά τα άλλα φυσιολογικό θυρεοειδικό παρέγχυμα. Είναι πολύ συχνοί και εκτιμάται πως μια σε κάθε 12-15 γυναίκες και ένας σε κάθε 40-50 άνδρες έχουν ένα θυρεοδικό όζο. Λιγότερο από 5% αυτών των όζων είναι κακοήθεις. Είναι συνήθως ασυμπτωματικοί και σπάνια εκδηλώνονται με πόνο ή δυσχέρεια στην κατάποση.
• Διαταραχή της φυσιολογικής θυρεοειδικής λειτουργίας από τη λήψη φαρμάκων.

