Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση και στον ΠΟΑ θα ακούν Ριζούπολη και θα... τρέχουν. Πέρυσι ήττα 3-0 από τον Απόλλωνα και τον Εθνικό, φέτος ήττα 1-0 από την “Ελαφρά Ταξιαρχία” και μπορεί να είχαμε “συρρίκνωση” του σκορ, όμως αυτό μόνο... πρόοδο δεν δείχνει. Ο ΠΟΑ στο συγκεκριμένο γήπεδο δείχνει να μην μπορεί ούτε να σκοράρει, όμως αυτό που προβληματίζει περισσότερο είναι ότι εμφανίστηκαν οι κακές... συνήθειες που είχαν οι Ατσαλενιώτες τα προηγούμενα χρόνια στα εκτός έδρας παιχνίδια. Για πρώτη φορά φέτος οι “πράσινοι” ουσιαστικά παραδόθηκαν άνευ όρων μετά που δέχτηκαν το γκολ και παρόλο που είχαν στην διάθεσή τους μια ολόκληρη ώρα για να ανατρέψουν την κατάσταση, δεν τα κατάφεραν. Οι δύο ευκαιρίες στο τελευταίο 10λεπτο δεν επαρκούν για να “δικαιολογήσουν” την μετριότατη εμφάνιση, από το 30ʼ έως το 90ʼ και κάτι, απέναντι μάλιστα σε μια ομάδα περιορισμένων δυνατοτήτων, χωρίς κόσμο και πίεση από την εξέδρα. Το μόνο... παρήγορο είναι ότι και οι 14 παίκτες που χρησιμοποιήθηκαν δεν ξεπέρασαν την... βάση και τουλάχιστον υπάρχει η κοινή πεποίθηση, ότι πολύ δύσκολα στο μέλλον θα επαναληφθεί τέτοια αρνητική κατάσταση. Ένα άλλο στοιχείο που επίσης προβληματίζει, σε μικρότερο πάντως βαθμό, είναι ότι τόσο με τον ΟΦΙ, όσο κυρίως προχθές στη Ριζούπολη, ο ΠΟΑ δεν είχε την φρεσκάδα και τον απαραίτητο ενθουσιασμό, με την έλλειψη λύσεων και την υπαρκτή κούραση από τα συνεχόμενα παιχνίδια και τις μετακινήσεις να αποτελούν τις κυριότερες αιτίες.