Περίσσευε η συγκίνηση χθες στον Αγ. Νεκτάριο της Ν.Αλικαρνασσού, όπου η οικογένεια του Γιώργου και της Νίκης Σπανάκη βάφτισε το μικρό Σταύρο Αλέξανδρο.
Αυτή η βάφτιση πλημμύρισε από δάκρυα χαράς και ευτυχίας.
Και πώς να μην συμβαίνει αυτό.
Πέρυσι τέτοια εποχή ο μικρός Σταύρος έδινε τη δική του μάχη στη Γαλλία παλεύοντας για τη ζωή του.
Δίπλα του οι γονείς του, οι συγγενείς του και όλος ο κόσμος που αγωνιούσε για την υγεία του.
Οι δύσκολές ημέρες για την οικογένεια Σπανάκη αποτελούν πλέον μακρινό παρελθόν.
Τόσο μακρινό που ο πόνος και η αγωνίας αυτής της εποχής έχει γίνει ανάμνηση.
Ούτε ένα λεπτό δεν σταμάτησε να κλαίει η μητέρα του Σταύρου, η κ. Νίκη.
Γιʼ αυτήν και όχι άδικα, ήταν η πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωής της, μετά απʼ αυτήν που κράτησε για πρώτη φορά το παιδί της στην αγκαλιά της.
«Πόσο την περίμενα αυτή την ημέρα… Ο Σταύρος μου ήταν σαν τον πρίγκιπα… Τον έβλεπα καλά και γερό… Πέρυσι ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος για μας.
Όταν κανείς έχει περάσει τόσο πολλά, μετά σου φαίνονται όλα τόσο όμορφα.
Το χαμόγελο ενός παιδιού μπορεί να είναι τα πάντα και όλα τα άλλα ένα τίποτα.
Ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά του κόσμου να έχουν υγεία να είναι καλά.
Σας ευχαριστούμε όλους μέσα από την καρδιά μας».
Περισσότεροι από 600 καλεσμένοι έδωσαν το “παρών” στη βάφτιση για να ευχαριστήσουν την οικογένεια και να ευχηθούν στον Σταύρο».
Παρόντες στο μυστήριο και οι άνθρωποι που βίωσαν από κοντά στη Γαλλία την αγωνία της οικογένειας.
Εκείνες τις δύσκολες ημέρες του μελαγχολικού Παρισιού την περίοδο της μεταμόσχευσης ο αρχιμανδρίτης της Γαλλίας Τίτος Ταμπάκης και οι φοιτητές της εστίας είχαν δώσει ραντεβού στην Κρήτη όταν οι πίκρες και η αγωνία θα αποτελούσε παρελθόν.
Αυτή η ημέρα χαράς και ελπίδας για την οικογένεια Σπανάκη ήρθε.
Πασίχαρες μεταξύ των άλλων και οι νονές του και θείες από την πλευρά της μητέρας του.
Οι κυρίες Αντωνία Γεωργοπούλου και Αγγελική Καλαιτζή και αυτές με τη δική τους ξεχωριστή ευχή: « Ευχόμαστε να είμαστε γερές για να τον ντύσουμε γαμπρό».
