Συνέντευξη στην Κατερίνα Μυλωνά
Ο Ιωσήφ Μαρινάκης, ο “Γιώργης” του σίριαλ “Της αγάπης μαχαιριά”, μιλά στην “Π” για το ρόλο του και τη βεντέτα
Την ομορφιά του νησιού μας αλλά και την ανάγκη του κόσμου να μάθει για το φαινόμενο της βεντέτας αναφέρει ως μυστικό της μεγάλης απήχησης της σειράς που πρωταγωνιστεί, «Της αγάπης μαχαιριά», ο Ιωσήφ Μαρινάκης ή αλλιώς «Γιώργης Σταματάκης». Ο Ιωσήφ γεννήθηκε στο Ηράκλειο αλλά μέχρι τα 18 του έμεινε στη Θεσσαλονίκη και αναφέρει, στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Π», ότι ο ρόλος του Γιώργη τον έφερε πιο κοντά στο νησί μας. Ο Ιωσήφ θέλει, πάνω από όλα, να διατηρήσει ένα χαμηλό προφίλ στο χώρο. Όμως, οι θαυμαστές του δε θα του το επιτρέψουν εύκολα καθώς ήδη έχουν δημιουργήσει το δικό του fun club!
Η συνέντευξη έχει ως εξής:
«Π»: «Η σειρά αναφέρεται στην Κρήτη, πώς σου φαίνεται που υποδύεσαι έναν Κρητικό;»
«Νομίζω ότι είναι ένα αβαντάζ το γεγονός ότι είμαι Κρητικός. Από την άλλη είναι και ευθύνη, πρέπει να το αποδώσω ακόμα καλύτερα. Το Κρητικός δε σημαίνει τίποτα, εξαρτάται και το τι χαρακτήρα υποδύεσαι. Για μένα ο Γιώργης πάει κόντρα στο χαρακτήρα μου, αλλά το έχω μέσα μου, στο DNA που λέμε, καταλαβαίνω τον Κρητικό, πιάνω την ιδιοσυγκρασία του. Είναι θετικό.
«Π»: «Γιατί πιστεύεις ότι «πουλάει» μία σειρά που αναφέρεται στην Κρήτη;»
«Η Κρήτη, γενικότερα, έχει στοιχεία που ενδιαφέρουν πολύ τον κόσμο. Η Κρήτη άρεσε, αρέσει και θα αρέσει. Οτιδήποτε έχει να κάνει με την Κρήτη, είτε είναι οι άνθρωποι, είτε είναι οι τοποθεσίες της. Έχουμε ένα όμορφο νησί. Παράλληλα, είναι το θέμα της βεντέτας που επειδή συμβαίνει μόνο στην Κρήτη και στη Μάνη ο κόσμος δε γνωρίζει πάρα πολλά κι έχει κι αυτό ενδιαφέρον».
«Π»: «Πιστεύεις ότι η σειρά περνάει μία αληθινή ή μία πλασματική εικόνα της βεντέτας;»
«Δε νομίζω ότι είναι πλασματική η εικόνα που περνάει. Σίγουρα η βεντέτα δεν είναι κάτι το τυποποιημένο. Δεν υπάρχει μια βεντέτα που να γίνονται μόνο αυτά. Μπορεί να υπάρχει μία βεντέτα που να γίνονται πολύ διαφορετικά πράγματα. Αλλά νομίζω ότι η Υβόννη Μεταξάκη (η σεναριογράφος) σαν Κρητικιά που είναι ξέρει τη βεντέτα, ξέρει να το χειριστεί αυτό το θέμα και το χειρίζεται πολύ καλά και νομίζω αυτό περνάει και στον κόσμο».
«Π»: «Ο ρόλος του Γιώργη τι σου έχει προσφέρει;»
«Με έχει κάνει να έρθω πιο κοντά στην Κρήτη. Δυστυχώς, έχω γεννηθεί στην Κρήτη αλλά μέχρι τα 18 μου ζούσα στη Θεσσαλονίκη, το νησί το ξέρω λίγο, όχι πολύ. Οπότε και η σειρά και ο χαρακτήρας του Γιώργη με έχουν κάνει να ανακαλύψω στοιχεία που είναι μέσα μου γιατί είμαι Κρητικός α. Όταν διαβάζεις το ρόλο ανακαλύπτεις στοιχεία δικά σου. Με έχει βοηθήσει πολύ, με έχει φέρει κοντά στην Κρήτη.»
«Π»: «Αν ήσουν στη θέση του Γιώργη, πώς θα αντιδρούσες;»
«Δεν μπορώ να απαντήσω γιατί είναι λίγο περίεργα τα πράγματα. Δεν ξέρει κανείς πώς θα αντιδράσει όταν σκοτώνουν τον αδελφό σου μπροστά στα μάτια σου, όταν έχεις χάσει αδέλφια και ξαδέλφια…».
«Π»: «Είναι αλήθεια ότι αρχικά ήθελες να γίνεις παπάς αλλά στην πορεία σου προέκυψε η ηθοποιία, πώς συγκρίνονται αυτά τα δύο;»
«Δεν ήταν ακριβώς έτσι. Δεν ήθελα στην αρχή να γίνω παπάς και μετά ηθοποιός. Απλώς, κάποια στιγμή στη ζωή μου καθώς έχω ένα θείο ιερωμένο μου άρεσε επειδή πιστεύω πάρα πολύ. Είχα σκεφτεί να πήγαινα σε ένα εκκλησιαστικό λύκειο. Ήμουν σε μικρή ηλικία, δεν το είδα σαν επάγγελμα. Δεν έχει καμία σχέση το ένα και στο άλλο. Βέβαια, και στα δύο υπηρετείς κάτι. Στο θέατρο και στην τηλεόραση υπηρετούμε ένα σκοπό, την αλήθεια…»
«Π»: «Ξεκίνησες με παραστάσεις στην Κρήτη, νομίζεις ότι το καλλιτεχνικό γίγνεσθαι του νησιού προσφέρει ευκαιρίες στο χώρο σου;»
«Ήμουν με τον Τηλέμαχο Μουδατσάκη, όταν ήμουν στην σχολή είχαμε έρθει δυο καλοκαίρια και είχαμε ανεβάσει Μολιέρο, Σαίξπιρ… Δυστυχώς νομίζω, όχι μόνο η Κρήτη αλλά γενικότερα όλη η επαρχιακή Ελλάδα, εκτός από την Αθήνα όπου γίνονται οι περισσότερες δουλειές, δεν προσφέρουν ευκαιρίες. Τα πράγματα εδώ προσφέρονται μόνο ερασιτεχνικά, όταν θέλει κάποιος να ασχοληθεί επαγγελματικά πρέπει να ανέβει στην Αθήνα. Στην Κρήτη δε σου δίνονται ευκαιρίες, δε γίνονται δουλειές. Υπάρχει μόνο το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης που γίνεται καλή δουλειά από τον κ. Αεράκη, αλλά μόνο αυτό».
«Π»: «Θεωρείς ότι αυτό μπορεί να αλλάξει;»
«Νομίζω ότι δε θα αλλάξει κάτι, στην Αθήνα θα γίνονται όλες οι δουλειές».
«Π»: «Είδα ότι υπάρχει ένα δικό σου fun club στο διαδίκτυο, πώς σου φαίνεται αυτό;»
«Δεν ξέρω, δε μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, κι εγώ πριν από λίγες μέρες το είδα. Είναι φυσιολογικό, η δουλειά μας είναι αυτή, απευθυνόμαστε στον κόσμο. Όταν πηγαίνει καλά μια σειρά, πετυχαίνει ο ρόλος και έχει επιτυχία ο ρόλος του Γιώργη, έχεις και κάποιους θαυμαστές. Δεν είναι τρελό, αρέσεις σε κάποιους ανθρώπους, σε άλλους περισσότερο και γίνεται αυτό. Είναι ωραίο συναίσθημα πάντως».
«Π»: «Την προηγούμενη χρονιά, εκτός από τη σειρά, με τι άλλο ασχολήθηκες;»
«Ήμουν στο θέατρο Αμιράλ, με την παράσταση «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή» και είχα και τη σειρά. Φέτος τα πράγματα θα ανοίξουν λίγο παραπάνω. Θα κάνω θέατρο και ραδιόφωνο, τελείως ερασιτεχνικά σε ένα σταθμό, περισσότερο για προσωπική ευχαρίστηση και θα συμμετέχω στο σίριαλ της Ρέινας Εσκενάζυ στο Άλφα για τη ζωή της Έλλης Λαμπέτη σε κάποια επεισόδια. Ακόμα, θα κάνω και κάποια κωμικά σε αυτοτελή. Οι ασχολίες θα είναι λίγο περισσότερες τώρα».
«Π»: «Ποιοι είναι οι μελλοντικοί σου στόχοι;»
«Οι μελλοντικοί μου στόχοι είναι να κρατήσω χαμηλά το προφίλ μου και να έχω μια πορεία στο χώρο.»
«Π»: «Είναι όμως εύκολο σήμερα να κρατήσεις ένα χαμηλό προφίλ;»
«Ο καθένας επιλέγει αυτά που θέλει να κάνει. Είναι πολύ δύσκολο γιατί κατακλύζεσαι από προσκλήσεις, φέτος δέχτηκα τουλάχιστον πενήντα προσκλήσεις και ανταποκρίθηκα μόνο σε τρεις, τέσσερις. Όχι ότι δεν ήθελα να πάω αλλά πρέπει, για μένα, να επιλέγω κάποια πράγματα για να μην κουράσω το κοινό και να δίνω λίγο και όσο θέλω και πρέπει γιατί το κοινό κουράζεται πάρα πολύ εύκολα».
Ο Ιωσήφ Μαρινάκης αποδίδει τη φετινή μεγάλη επιτυχία της σειράς «Της αγάπης μαχαιριά» στα πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από τις κάμερες, στη σεναριογράφο, Υβόννη Μεταξάκη, το σκηνοθέτη, Στράτο Μαρκίδη και το διευθυντή φωτογραφίας, Άκη Αποστολίδη.
