Εμπιστοσύνη
“Η Εθνική ομάδα αναδείχθηκε για ενδέκατη φορά νικήτρια στο τουρνουά Ακρόπολις, αλλά αυτό το στατιστικό στοιχείο ενδιαφέρει μονάχα το μπούλετιν της επόμενης διοργάνωσης. Σημείωσε τρεις νίκες αλλά και τρεις ήττες να γνώριζε πάλι θα την αγαπούσαμε. Και, κυρίως πάλι θα την εμπιστευόμαστε... Μόλις ακούστηκε η κόρνα της λήξης, ο φακός συνέλαβε τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τον Κλοντ Μπερζό να αγκαλιάζονται και να ανανεώνουν το ραντεβού τους για τις 12 Αυγούστου στην Κουνσάν της Κίνας. Ο «δράκος» δεν ομιλεί τη γλώσσα του Βίκτωρος Ουγκό, ούτε είναι μοχθηρός, για να κάνει πλάκα στον Γάλλο ομόλογο του. Οι Γάλλοι προπόνησαν καλά την Εθνική, αλλά εν τέλει τη ζόρισαν λιγότερο από τους Ιταλούς. Της έβαλαν όμως διαφορετικά προβλήματα και την ανάγκασαν να εξασκήσει τις αισθήσεις της σε διαφορετικό βαθμό: την έτρεξαν, μάλιστα κάποια στιγμή την... αλάφιασαν κιόλας τη νίκησαν κάτω από το καλάθι, της έστησαν άμυνα ζώνης την ανάγκασαν να χάσει τους αυτοματισμούς και την επικοινωνία της στην επίθεση. Αλλά μέχρι εκεί. Αφού οι Γάλλοι ηττήθηκαν στον ημιτελικό της 24ης Σεπτεμβρίου, όντες επτά πόντους μπροστά 45" πριν από τη λήξη, δεν θα νικήσουν εις τον αιώνα τον άπαντα! Ωστόσο, αυτό είναι περισσότερο ένα λογοπαίγνιο, που δεν αφορά τον Γιαννάκη και τους παίκτες, άλλωστε μια ενδεχόμενη ήττα δεν θα προκαλούσε τη συντέλεια του κόσμου. Ούτως ή άλλως, η Εθνική έχει μπροστά της ένα μακρύ δρόμο στον οποίο θα συναντήσει λακκούβες...”.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΚΟΥΝΤΗΣ
SPORTIME