Του Θάνου Περβολαράκη

Ένας από τους πιο γνωστούς ανθρώπους τη νύχτας, με διασυνδέσεις στον υπόκοσμο και στενός φίλος παλαιότερα των αδερφών Παλαιοκώστα, ο οποίος είχε καταδικαστεί για δολοφονίες σε ισόβια και βρισκόταν στη φυλακή της Αλικαρνασσού, δεν είχε επιστρέψει μέχρι χθες το βράδυ στο σωφρονιστικό κατάστημα από το οποίο και είχε πάρει την έκτη του άδεια.

Ο 50χρονος Μ. Μακρυγιάννης θα χαρακτηριστεί ως δραπέτης με την παρέλευση του 48ωρου από την ώρα που θα έπρεπε να επιστρέψει στη φυλακή. Σύμφωνα με πληροφορίες, είναι η πρώτη φορά που δεν είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του, γεγονός που οδηγεί τους εργαζόμενους στη φυλακή να εκτιμούν ότι ίσως και να μην το κάνει.

Την εκτίμηση αυτή ενισχύει το γεγονός ότι δεν απαντάει σε κανένα από τα τηλέφωνα που έχει δώσει για να επικοινωνούν μαζί του. Δεν αποκλείεται όμως, όπως έλεγαν άνθρωποι της φυλακής, ακόμη και να νοσηλεύεται σε κάποιο νοσοκομείο και να προσκομίσει χαρτί νοσηλείας.

Ο γνωστός στον κόσμο της νύχτας Μ. Μακρυγιάννης είχε διαπράξει διπλό έγκλημα στις 28 Οκτωβρίου 1993 στο κέντρο “Χρυσή νύχτα”, στη διασταύρωση των οδών Αχαρνών και Αγίου Μελετίου.

Τότε ¬ σύμφωνα με την κατηγορία ¬ ο Μιχάλης Μακρυγιάννης κατά τη διάρκεια συμπλοκής, που έγινε γιατί οι υπεύθυνοι του κέντρου δεν δέχθηκαν να ικανοποιήσουν παραγγελία, σκότωσε τον φίλο του Αντώνη Δημητρόπουλο και τον ταμία Στέλιο Χριστοδουλάκη, ενώ τραυμάτισε και άλλα δύο άτομα.

Ο κατηγορούμενος με την ενέργεια του αυτή μετέτρεψε το κέντρο “Χρυσή νύχτα” σε “ματωμένη νύχτα”, όπως χαρακτηριστικά είχε πει τότε ο εισαγγελέας της έδρας Γ. Ζορμπάς.

Πρωτοδίκως ο Μακρυγιάννης είχε κριθεί ένοχος και για τις δύο δολοφονίες χωρίς κανένα ελαφρυντικό και είχε καταδικαστεί δύο φορές σε ισόβια κάθειρξη και επιπλέον σε κάθειρξη 14 ετών.



Δραπέτης



Τις παραμονές των Χριστουγέννων του 1993 ο Μ. Μακρυγιάννης ήταν καταζητούμενος για τις δύο δολοφονίες. Μαζί μαζί με τον Κώστα Τέγα και την Ελληνοαμερικανίδα φίλη του Αγγελική Τσενεμπή διασκεδάζουν σε μία ταβέρνα, στην περιοχή της Κερατέας. Η γυναίκα είχε φύγει νωρίτερα τότε από την ταβέρνα και βρέθηκε λίγο αργότερα αιμόφυρτη με πέντε σφαίρες.

Πέθανε μετά από τρεις μήνες σε νοσοκομείο του Τορόντο όπου είχε μεταφερθεί από τους γονείς της.

Σε δίκη το Μάρτη του 1994 στο ΜΟΔ της Αθήνας κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου τόσο ο Μακρυγιάννης όσο και ο Κώστας Τέγας, οι οποίοι κρίθηκαν τελικά ένοχοι για τη δολοφονία της κοπέλας. Οι δικαστές δεν αναγνώρισαν μάλιστα σε κανέναν από τους κατηγορουμένους ελαφρυντικό και η ποινή που τους επέβαλαν ήταν ισόβια κάθειρξη.

Σύμφωνα με τα όσα έγιναν γνωστά κατά την ακροαματική διαδικασία, δράστες και θύμα έφυγαν μαζί από την ταβέρνα. Κάποια στιγμή η Τσενεμπή τους είπε μέσα στο αυτοκίνητο πως εάν τη ρωτούσε η Αστυνομία θα έλεγε για το Μακρυγιάννη, ο οποίος καταζητούνταν μέχρι τότε για το διπλό φονικό.

Παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής άρχισαν να συζητούν και κάποια στιγμή η άτυχη Τσενεμπή γύρισε και τους είπε μέσα στο αυτοκίνητο πως εάν την καλούσαν στην αστυνομία, εκείνη θα τους έλεγε την αλήθεια για τον Μακρυγιάννη.

Η “εξομολόγησή” της αυτή ήταν αρκετή για να προκαλέσει την οργή και την έκρηξη του φίλου της. Μέσα στα επόμενα λεπτά με αυστηρό ύφος ο Τέγας γύρισε στον Μακρυγιάννη και του είπε “σκότωσε την, ρε”... Εκείνος ¬ σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα ¬ εκτέλεσε αμέσως τη δολοφονική παραγγελία. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πυροβόλησε πέντε φορές την κοπέλα.

Κανείς δεν είδε τίποτα, αφού δεν υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες. Στο φάκελο της δικογραφίας υπήρχε μόνο μία σύντομη κατάθεση της άτυχης κοπέλας, βάσει της οποίας δράστης ήταν ο Μ. Μακρυγιάννης.

Οι ισχυρισμοί των δύο όμως δεν έπεισαν τους δικαστικούς λειτουργούς που έκριναν ένοχο τον Μακρυγιάννη ως φυσικό αυτουργό και τον Τέγα ως ηθικό αυτουργό της δολοφονίας, κλείνοντας τον κύκλο του εγκλήματος με την τιμωρία τους σε ισόβια κάθειρξη.