Της Πέλλας Λασηθιωτάκη

Αποκαλύπτουμε το παρασκήνιο πίσω από την μεγάλη απόφαση (και την επιχειρηματική κίνηση) για τον απεγκλωβισμό των Ευρωπαίων από τη Βηρυτό

Έντονο παρασκήνιο φαίνεται να κρύβεται πίσω από την απόφαση της ΑΝΕΚ για την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Βηρυτό που εκδηλώθηκε με τη δρομολόγηση τριών, μέχρι τώρα, πλοίων για τον απεγκλωβισμό Ευρωπαίων πολιτών από την βομβαρδιζόμενη Βηρυτό.

Το «βαρύ» όνομα του Γιάννη Βαρδινογιάννη και της οικογένειας του που διατηρεί χρόνια τώρα επαφές με το εξωτερικό, σε συνδυασμό με τις καταλυτικές παρεμβάσεις των ξένων πρεσβειών και τη συναίνεση του ελληνικού υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας φαίνεται να ήταν οι παράγοντες που οδήγησαν στην υψηλού ρίσκου απόφαση για τη δρομολόγηση των πλοίων «Ιεράπετρα», «Κρήτη ΙΙ» και «Πρέβελη», στη φλεγόμενη ζώνη. Απόφαση η οποία αναμένεται να αποδώσει υψηλά ποσά στα ταμεία της ΑΝΕΚ κι αν όλα πάνε καλά να συμβάλει στη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας.

Εκτιμήσεις για το ύψος των ναύλων για την ΑΝΕΚ έχουν ήδη αρχίσει να κυκλοφορούν στην αγορά και κυμαίνονται μεταξύ 300.000 και 500.000 ευρώ για κάθε πλοίο το 24ωρο. Πρόκειται όμως απλώς για εκτιμήσεις, καθώς τόσο οι πρεσβείες όσο και η διοίκηση της εταιρείας δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένες, τουλάχιστον προς το παρόν, να προχωρήσουν σε επίσημες ανακοινώσεις.



Έγιναν κρούσεις και σε άλλες εταιρείες



Από την πρώτη κιόλας μέρα του πολέμου οι πρεσβείες στην Ελλάδα των δυτικοευρωπαϊκών χωρών άρχισαν να κάνουν κρούσεις στις ελληνικές ακτοπλοϊκές εταιρείες κυρίως λόγω της κοντινής απόστασης. Αυτονόητο είναι ότι οι σχετικές προτάσεις έφθασαν στις Μινωικές Γραμμές και την Attica που μαζί με την ΑΝΕΚ αποτελούν το «τρίπτυχο» της ελληνικής ακτοπλοΐας. Οι δύο πρώτες, απάντησαν αρνητικά. Επίσης προτάσεις δέχθηκαν και άλλες μικρότερες εταιρείες του χώρου. Ήδη μάλιστα άρχισαν να κυκλοφορούν πληροφορίες για τη δρομολόγηση και άλλων πλοίων, τα οποία είτε δεν είναι προς το παρόν δρομολογημένα είτε βρίσκονται σε άλλες γραμμές, όπως της Ιταλίας και πιθανότατα να μεταφερθούν στη Βηρυτό.

Αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης προσπάθησαν να αξιοποιήσουν τη δύναμη της ελληνικής ακτοπλοΐας που όχι μόνο βρίσκεται πιο κοντά στην εμπόλεμη περιοχή, αλλά διαθέτει και υψηλό δείκτη ασφάλειας, για να απεγκλωβίσουν τους χιλιάδες πολίτες τους που παρέμεναν και εξακολουθούν να παραμένουν στη Βηρυτό.



Πώς έγιναν

οι επαφές



Οι πρεσβείες αρχικά ενημέρωναν, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της «Π», το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας το οποίο με τη σειρά του έδινε το πράσινο φως στις ακτοπλοϊκές εταιρείες να προχωρήσουν σε συνεργασίες. Όλα γίνονταν με τη συναίνεση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου και τον ίδιο τον υπουργό Μανώλη Κεφαλογιάννη να εκδηλώνει την ευαισθησία του για τη φυγάδευση των Ευρωπαίων πολιτών.

Οι πρώτες κρούσεις ήταν καθαρά διερευνητικές. Όπως προαναφέρθηκε μεγάλες εταιρείες απαντούσαν αμέσως ή σχεδόν αμέσως αρνητικά.

Όταν οι απαντήσεις ήταν καταφατικές, τότε ερχόταν η σειρά των μεσιτικών γραφείων. Οι ξένες πρεσβείες ενημέρωναν γραφεία της εμπιστοσύνης τους τα οποία ξεκινούσαν τις σχετικές επαφές. Στην ουσία άρχιζαν τα παζάρια.

Τα ποσά για την ΑΝΕΚ σύμφωνα με όσα κυκλοφορούν στην αγορά κυμαίνονται μεταξύ 300.000 και 500.000 το εικοσιτετράωρο για κάθε πλοίο. Ποσά τα οποία αρχικά φαίνονται υψηλά, πιθανόν όμως να καταλήξουν χαμηλά, αν υπολογιστεί το κόστος.



Το υψηλό ρίσκο της ΑΝΕΚ



Όλοι απεύχονται και δεν θέλουν καν να σκέφτονται το ενδεχόμενο κάτι να μην πάει καλά με τις αποστολές των ελληνικών πλοίων στο Λίβανο. Όλοι, εκτός από τη διοίκηση της ΑΝΕΚ και τις ασφαλιστικές εταιρείες που αναγκάζονται να εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα. Έτσι, το κόστος της ασφάλισης των πλοίων λόγω πολέμου, έχει ανέβει στα ύψη.

Επίσης βέβαιο είναι, ότι αν και η ΑΝΕΚ χτίζει επικοινωνιακά το κοινωνικό προφίλ της και μάλιστα με το αζημίωτο (συγκινεί η δρομολόγηση πλοίων για τη σωτηρία αμάχων), σίγουρα χάνει στον τομέα της συνέπειας. Οι επιβάτες και οι εταιρείες μεταφοράς εμπορευμάτων, που εμπιστεύτηκαν την ΑΝΕΚ υφίστανται ταλαιπωρία και μάλιστα μεσούσης της καλοκαιρινής περιόδου. Η εταιρεία αναγκάζεται να μεταφέρει τους πελάτες της στα πλοία των ανταγωνιστών της κάτι το οποίο σίγουρα δεν την ευνοεί εμπορικά. Παράλληλα, οι υπόλοιπες ναυτιλιακές εταιρείες που «εξυπηρετούν» τώρα την ΑΝΕΚ, αυξάνουν τις ήδη υψηλές πληρότητες τους.

Παράγοντες της αγοράς μάλιστα εκτιμούν ότι αν ο πόλεμος γινόταν χειμώνα τότε θα ανταποκρίνονταν στην πρόσκληση των ξένων πρεσβειών περισσότερες ακτοπλοϊκές εταιρείες. Τώρα, κατακαλόκαιρο και με αυτές τις πληρότητες, οι εταιρείες δεν μπορούν να ξεφύγουν, έστω κι αν τα οικονομικά οφέλη πιθανόν να αποδειχθούν υψηλά.

Μεγάλες εταιρείες θέλουν να είναι συνεπείς στους πελάτες τους και έτσι δεν θα ακυρώσουν δρομολόγια, διότι η ανάγκη για μεταφορά αμάχων κάποτε θα τελειώσει, όχι όμως, όπως σχολιάζεται και η ανάγκη για μεταφορά τουριστών όπου επενδύουν οι ακτοπλοϊκές εταιρείες.

Αρκετοί ωστόσο είναι αυτοί που επισημαίνουν ότι μόνο η ΑΝΕΚ από την Κρήτη θα μπορούσε να δρομολογήσει πλοία για Βηρυτό. «Οι επιβάτες του “ΚΡΗΤΗ ΙΙ” χωρούν στο “ΜΙΝΩΣ ΠΑΛΑΣ”, όχι όμως και το αντίθετο…» σχολίαζε χθες στην «Π» έγκυρος παράγοντας του Πειραιά.

Η ΑΝΕΚ πάντως ήδη μελετά και άλλες προτάσεις από διάφορες πρεσβείες όπως της Αμερικής, της Δανίας και του Βελγίου.