Της Άννας Παπαδοκωστάκη
Η αλληλογραφία ανάμεσα στον πρόεδρο του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης, την πρόεδρο των Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων και το Στέλιο Αλεξανδρόπουλο, πριν ο τελευταίος καταθέσει ένσταση κατά της διαδικασίας επιλογής των μεταπτυχιακών φοιτητών, αποκαλύπτει ότι αυτό που τους είχε ενοχλήσει, δεν ήταν το «ύφος» του καθηγητή, αλλά η ανυποχώρητη στάση του να ερευνήσει το θέμα ζητώντας στοιχεία.
Ο Στέλιος Αλεξανδρόπουλος, ζητούσε τους αναλυτικούς πίνακες μοριοδότησης των κριτηρίων για όλους τους υποψήφιους. Δηλαδή με πόσα μόρια βαθμολογήθηκε καθένας από αυτούς π.χ. για το πτυχίο (βαθμός), για τη συνάφεια των σπουδών που είχε κάνει με το αντικείμενο των σπουδών κ.ο.κ. καθώς είχε διαπιστώσει ότι είχαν προκριθεί υποψήφιοι οι οποίοι είχαν άσχετες με την Πολιτιστική Επιστήμη σπουδές, με χαμηλότερους βαθμούς πτυχίου κλπ.
Στις 5 Αυγούστου 2005, ο Στέλιος Αλεξανδρόπουλος γράφει:
«Με την από 29 Ιουλίου επιστολή μου σας ζήτησα να διευκολύνετε την πρόσβασή μου στους αναλυτικούς πίνακες μοριοδότησης για λόγους που εξέθεσα τόσο κατά την τελευταία Γενική Συνέλευση Ειδικής Σύνθεσης, της 22ας Ιουλίου, όσο και στην επιστολή μου προς την κα Ν. (σ.σ. γραμματέα της σχολής) την οποία και σας κοινοποίησα. Από την απάντηση της, προκύπτει ότι δεν υπάρχουν στη διάθεση της Γραμματείας του Τμήματος. Αυτό είναι πρωτοφανές! Οπως πρωτοφανής είναι και η έλλειψη απάντησης στην επιστολή που σας έστειλα. Σας βεβαιώνω ότι παρόλο που θα μπορούσαν να γεννηθούν σκέψεις περί παρελκυστικής τακτικής, είμαι αποφασισμένος στο παρόν στάδιο να διατηρήσω την καλή μου πίστη και εμπιστοσύνη που πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ συναδέλφων. Ακριβώς, όμως, για τον λόγο αυτό, είμαι υποχρεωμένος να επανέλθω στο καθόλα νόμιμο και δικαιολογημένο αίτημά μου και να ζητήσω πλέον προσωπικά από εσάς ως προεδρεύοντα και μέλος της τριμελούς επιτροπής προεπιλογής, καθώς και από την διευθύντρια του ΠΜΣ, επίσης μέλος της τριμελούς επιτροπής, την άμεση και χωρίς χρονοτριβή πρόσβασή μου στα στοιχεία της αναλυτικής μοριοδότησης, με βάση την οποία καταρτίσατε την λίστα προεπιλογής των υποψηφίων του ΠΜΣ. Αντιλαμβάνεστε καλύτερα από εμένα, ότι η αναλυτική μοριοδότηση είναι ο μόνος τρόπος για να καταδειχθεί ότι όντως η επιτροπή σας εφάρμοσε πιστά το σύστημα αντικειμενικής μοριοδότησης που αποφασίστηκε στη ΓΣΕΣ της 25-6-2004 και να καταδειχθεί έτσι το αβάσιμο των αιτιάσεων ή αμφισβητήσεων που έχουν εγερθεί από άτομα που έχουν έννομο συμφέρον. Οπως έχω εξηγήσει οφείλατε να έχετε καταθέσει αυτοβούλως και άνευ της δικής μου οχλήσεως αυτά τα στοιχεία στη ΓΣΕΣ, όπως είχε γίνει πέρυσι και μάλιστα χωρίς να έχει δημόσια εγερθεί τότε οποιοδήποτε ζήτημα αμφισβήτησης του έργου σας. Η παράλειψή σας αυτή παρόλο που θέτει ένα σοβαρό ζήτημα θα μπορούσε ίσως να θεραπευτεί αν έστω και τώρα καταθέσετε τα στοιχεία της αναλυτικής μοριοδότησης ώστε να μπορούν τα μέλη της Συνέλευσης να έχουν πρόσβαση σε αυτά, είτε εντός είτε και εκτός πρακτικών, αν το επιθυμείτε. Αγαπητοί συνάδελφοι δεν έχω καμιά πρόθεση να αμφισβητήσω την ευαισθησία σας. Ελπίζω, όμως, να μου αναγνωρίζετε και εσείς τουλάχιστον ίση με εσάς ευαισθησία στη βάση της οποίας προσπαθώ να εκπληρώσω τις υποχρεώσεις μου που απορρέουν από τη συμμετοχή μου στο ανώτατο συλλογικό όργανο διοίκησης του Τμήματος, τη Γ.Σ».
“Κακοπιστία”
Λίγες μέρες αργότερα, οι δύο καθηγητές, απαντούν στον συνάδελφό τους στον οποίο απευθύνονται ως «μέλος ΔΕΠ», αντί να αναφέρουν τον τίτλο του, δηλ. «Αναπλ. Καθηγητή», όπως συνηθίζεται μεταξύ ακαδημαϊκών. Ξεκινούν λέγοντας: «Αντιπαρερχόμενοι το ασυνήθιστο για το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης ύφος σας»!
Οι δύο καθηγητές, τον ενημερώνουν ότι τα στοιχεία που ζητά, τα οποία κανονικά θα έπρεπε να παρουσιαστούν στη συνέλευση του Τμήματος όταν θα λαμβανόταν απόφαση για την επιλογή που είχαν κάνει οι επιτροπές, περιλαμβάνονται στα πρακτικά της Γεν. Συνέλευσης, «τα οποία θα είναι διαθέσιμα όταν θα είναι έτοιμα».
Στη συνέχεια τον κατακεραυνώνουν για το ενδιαφέρον που επιδεικνύει: «Θεωρούμε ότι οι ατυχείς εκφράσεις που περιλαμβάνονται στις επιστολές σας (επιθυμείτε να προβείτε σε «έλεγχο» της μοριοδότησης, «θα μπορούσαν να γεννηθούν σκέψεις περί παρελκυστικής πολιτικής», διαπιστώνετε «κίνδυνο να τρωθεί το κύρος και η δημόσια εικόνα του Τμήματος»), διατυπώθηκαν από εσάς στη ΓΣΕΣ («θέλω να γνωρίζω εάν η συστατική επιστολή του περιφερειάρχη έχει μεγαλύτερο βάρος από την δική μου συστατική επιστολή») αλλά και οι υπαινιγμοί που διατυπώθηκαν προφορικά στη Γραμματεία την 5η Αυγούστου 2005 («θέλω να γνωρίζω εάν παραμένουν οι φάκελοι στη Γραμματεία») και οδήγησαν στην παρουσία σας στη Γραμματεία του Τμήματος τη Δευτέρα 8 Αυγούστου με σκοπό να «ελέγξετε» αν οι φάκελοι βρίσκονται στη θέση τους!!! Αν δεν οφείλονται σε επίδειξη από μέρους σας πνεύματος κακοπιστίας, οφείλονται σε έλλειψη εμπειρίας από σύνθετες διοικητικές διαδικασίες και, ως εκ τούτου, τις αντιπαρερχόμεθα».
Ενταση
Ο Σ. Αλεξανδρόπουλος, απαντά διεξοδικά στις κατηγορίες και προσθέτει: «Λυπάμαι να διαπιστώσω ότι ενώ δεν απαντάτε στην ουσία των ανωτέρω ζητημάτων, επικαλείστε, επιπλέον, πληροφορίες εντός και εκτός της διαδικασίας της ΓΣΕΣ (πράγματα που διαβάσατε, ακούσατε ή σας είπαν) προκειμένου να θεμελιώσετε υποτιμητικούς έως και ειρωνικούς χαρακτηρισμούς σε βάρος μου».
Επίσης αναφέρει:
α) Το ζήτημα της πρόσβασης στα στοιχεία που είναι απαραίτητα για να σχηματίσουν γνώμη τα μέλη της Γ.Σ. είναι προδιαδικαστικό, είναι προαπαιτούμενο του σχηματισμού γνώμης και απόφασης. Επομένως, προηγείται και δεν έπεται της απόφασης.
β) Ακριβώς για τον παραπάνω λόγο, τα στοιχεία που μπορούν να περιληφθούν στα πρακτικά είναι ΜΟΝΟ αυτά που πράγματι προσκομίσατε κατά τη διαδικασία της ΓΣΕΣ, ήτοι μόνο ο ονομαστικός κατάλογος των 24 επιτυχόντων και των 10 επιλαχόντων και πέραν αυτού ουδέν άλλο. Αλλιώς εγείρονται θέματα ακόμη και παραποίησης των πρακτικών της Συνέλευσης, κάτι για το οποίο είμαι βέβαιος ότι δεν θα θέλατε ούτε εσείς ούτε η Γραμματεία να αναλάβετε την ευθύνη».
Τέλος, καταλήγει αναφέροντας ότι θα καταθέσει ένσταση ενώπιον της Γεν. Συνέλευσης επικαλούμενος διαδικαστικές παραλείψεις της Συνέλευσης της 22/7 καθώς και ουσιαστικές παραλείψεις της επιτροπής.
Η ένσταση απορρίφθηκε από τη Γ. Συνέλευση και από τη Σύγκλητο όπου δεν κλήθηκε ο Σ. Αλεξανδρόπουλος, ο οποίος στη συνέχεια έκανε αναφορά στο υπ. Παιδείας και ενημέρωσε τα κόμματα. Λόγω της «εμμονής» του ο Σ. Αλεξανδρόπουλος, παραπέμφθηκε από τον κ. Παλλήκαρη στο Πειθαρχικό με ένα βαρύ κατηγορητήριο. Ο ίδιος, όπως και σχεδόν το σύνολο των συναδέλφων του, αγνοούσε ότι είχε κινηθεί διαδικασία σε βάρος του, αφού δεν έγινε ΕΔΕ και ο διενεργήσας μια προκαταρκτική έρευνα δεν τον κάλεσε να δώσει την άποψη του.

