Μόνο μια ώρα κράτησε ο τελικός Κυπέλλου χθες στο Παγκρήτιο, καθώς όταν ο Κωνσταντίνου βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα τα πάντα τελείωσαν.

Το γκολ του Κύπριου ήταν ο “βατήρας” για να κατακτήσει και φέτος ο Ολυμπιακός το νταμπλ, με το επιβλητικό 3-0 έπαιξε όσο μπορούσε αλλά δεν της ήταν αρκετό. Οι πρωταθλητές κατέκτησαν το 22ο Κύπελλο της ιστορίας τους, έγιναν οι πρώτοι που κατακτούν δύο συνεχόμενα νταμπλ και το κυριότερο, επιβεβαίωσαν με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο την ανωτερότητα τους και τη φετινή χρονιά. Γιατί όταν σε τρια ματς κερδίζεις την δεύτερη της βαθμολογίάς, ισάριθμες φορές και σε πέντε συνολικά ντέρμπι (μαζί με τα δύο ματς με τον Παναθηναϊκό) έχεις πέντε νίκες, τότε είσαι ο κυρίαρχος του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Βέβαια χθες, μέχρι το 60ʼ τίποτα δεν έδειχνε ότι θα είχαμε τέτοιο φινάλε, όμως η ΑΕΚ που χλιαρά υπερείχε μετά το 1-0 κατέρρευσε σαν “χάρτινος πύργος” και μοιραία γνώρισε την συντριβή.

Αντίθετα ο Ολυμπιακός έδειξε για μια ακόμη φορά, ότι έχει τους παίκτες που μπορούν να κάνουν την διαφορά (παρόλο που δεν έπαιξε ο Ριβάλοντο) και να βρίσκουν τρόπους για να φτάσουν στη νίκη.



Ο τελικός

Το απόλυτο μηδέν είχαμε στο πρώτο 45λεπτο του τελικού. Οι μεν “έτρεμαν” μην τυχόν και προηγηθούν οι δε, με αποτέλεσμα το θέαμα και είναι “απαγορευμένη” λέξη στο “ρεπερτόριο” του ματς. Ο Ολυμπιακός δεν ήταν τόσο... χαλαρός όπως π.χ. στη Λιβαδειά, όμως μόνο με πρωτοβουλίες του Τζόρτζεβιτς γινόταν απειλητικός. Ο Τουρέ ήταν...χαμένος ο Οκκάς απλή αναφορά στο φύλλο αγώνα και οι υπόλοιποι μπορούσαν να διακριθούν μόνο ανασταλτικά, οπότε ούτε οργάνωση ούτε πολύ περισσότερο ποικιλία υπήρχε στο παιχνίδι των “ερυθρολεύκων”. Στο ίδιο διάστημα η ΑΕΚ ήταν σχεδόν μια από τα ίδια με την διαφορά ότι το συντηρητικό παιχνίδι σαφέστατα την ευνοούσε. Ομως τίποτα περισσότερο. Οι δύο ακραίοι Λάκης και Σέζαρ δεν πήραν ούτε τις μπαλιές που θα έπρεπε, ούτε...διαδρόμους δημιούργησαν, ο Λυμπερόπουλος “πάλευε” με τα θηρία και η διάθεση των μέσων (Έμερσον-Κατσουράνης-Ίβιτς) ήταν αρκετή για επικίνδυνες επιθέσεις.

Μόνο στο 27ʼ με τον Κατσουράνη απειλήθηκε ιδιαίτερα ο Νικοπολίδης και μοιραία το μηδέν ήταν δεδομένο ότι θα “συνόδευε” τους δύο φιναλίστ στα αποδυτήρια. Το σκηνικό άλλαξε άρδην στην επανάληψη με την ΑΕΚ να χάνει μια σπάνια ευκαιρία στο 51ʼ με το Λυμπερόπουλο και αφού δεν έγινε το 0-1 έγινε το 1-0 με τον Κωνσταντίνου στο 60ʼ καικ ουσιαστικά όλα τελείωσαν εκεί. Οταν μάλιστα στο 70ʼ από φάουλ του Τζόρτζεβιτς ο Ίβιτς “κάρφωσε” τον Σορεντίνο και έγινε το 2-0 ήταν πλέον θέμα διαδικαστικό. Ο Σάντος τα έπαιξε όλα για όλα, έβαζε Σοάρες και Καπετάνο όμως όλα είχαν κριθεί. Ο Ολυμπιακός κράτησε με άνεση το μηδέν στην άμυνα και επειδή σε μια... τούρτα απαραίτητο είναι το...κερασάκι , φρόντισε γιʼαυτό ο Καστίγιο. Ο Ουρουγουανός με τη συμπλήρωση ενενήντα λεπτών”χόρεψε” όλη σχεδόν την άμυνα της ΑΕΚ και “εκτέλεσε” το Σορεντίνο, διαμορφώνοντας μέσα σε αποθέωση το 3-0. Κορυφαίοι για τον Ολυμπιακό οι Τζόρτζειβιτς, Κωνσταντίνου ενώ από την ΑΕΚ προσπάθησαν περισσότερο οι Γεωργέας και Σέζαρ (αʼ ημίχρονο).

Για τον διαιτητή Τεροβίτσα γράφουμε σε άλλη στήλη. Έδειξε κίτρινη στους Καφέ, Τουρέ, Κωνσταντίνου, Τσιρίλο, Δέλλα, Κατσουράνη και Έμερσον.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Νικοπολίδης, Μαυρογενίδης, Μπουλούτ, Σούρερ, Ανατολάκης, Στολτίδης, Τουρέ (67ʼ Μάριτς), Καφές, Οκκάς (78ʼ Καστίγιο), Κωνσταντίνου (92ʼ Ντάνι), Τζόρτζεβιτς.

ΑΕΚ: Σορεντίνο, Γεωργέας, Τζιωρτζιόπουλος, Δέλλας (70ʼ Σοάρες), Τσιρίλο, Έμερσον, Κατσουράνης, Ιβιτς, Λάκης, Λυμπερόπουλος (84ʼ Αλεξόπουλος), Ζούλιο, Σέζαρ (78ʼ Καπετάνος).