Της Άννας Παπαδοκωστάκη

Οι προτάσεις της Επιτροπής «σοφών» του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας για τις αλλαγές στο νόμο-πλαίσιο αποτελούν αντικείμενο συζήτησης στην Πανεπιστημιακή κοινότητα και ορισμένες από αυτές αντιμετωπίζονται θετικά ενώ άλλες με προβληματισμό ή διαφωνία. Ο αντιπρύτανης επι ακαδημαϊκών θεμάτων του Πανεπιστημίου Κρήτης Κώστας Λάβδας, μετέχει σε μια άλλη επιτροπή που έχει ορίσει η σύνοδος των πρυτάνεων για την διαμόρφωση θέσεων επί των αλλαγών που πρέπει να γίνουν.

Μιλώντας στην «Π», επισημαίνει ότι για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν απαιτείται μια μεγάλη διαβούλευση έτσι ώστε να καλυφθούν σημαντικά ζητήματα.

«Τα περισσότερα μέλη της επιτροπής μας, συμφωνούμε ότι πρέπει να υπάρξουν αλλαγές γιατί ο υφιστάμενος νόμος - πλαίσιο είναι 25 ετών. Η Επιτροπή Βερέμη, έκανε στα πλαίσια του ΕΣΥΠ, μια δουλειά την οποία θεωρώ ενδιαφέρουσα και σημαντική, αλλά δεν νομίζω ότι πρέπει να μείνουμε σε αυτές τις επισημάνσεις. Η σύνοδος των πρυτάνεων, θα συζητήσει τις προτάσεις αυτές στις αρχές Μαΐου στη Μυτιλήνη και εκεί θα καταλήξουμε τόσο επί αυτών των προτάσεων όσο και επί των προτάσεων της δικής μας Επιτροπής»

Η Επιτροπή «σοφών» με πρόεδρο τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Βερέμη προτείνει μεταξύ άλλων :Κατάργηση μετεγγραφών εσωτερικού, καθορισμό ανωτάτου χρόνου φοίτησης, καθολική συμμετοχή των φοιτητών στην εκλογή πρυτάνεων, κατάργηση της επιτροπής ασύλου και ανάληψη της αρμοδιότητας της από το πρυτανικό συμβούλιο, μέτρα για τους απόντες καθηγητές, υποχρεωτική παρουσίαση των ΑΕΙ στο διαδίκτυο κλπ

Ο κ. Λάβδας, απάντησε σε ερωτήσεις της «Π» για αυτά τα θέματα.

«Π»: Επειδή ως επιτροπή έχετε επεξεργαστεί προτάσεις, υπάρχουν πολλές αποκλίσεις από αυτές της επιτροπής του ΕΣΥΠ; Συμφωνείτε με την καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές;

«Δεν έχουμε καταλήξει ακόμα για τον τρόπο εκπροσώπησης των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές. Η πρόταση της Επιτροπής του ΕΣΥΠ, έχει θετικά και αρνητικά. Η έννοια της καθολικής συμμετοχής φαίνεται κατʼ αρχήν ελκυστική γιατί αυξάνει τη συμμετοχικότητα, αλλά έχει τα τρωτά της, διότι, δεν είναι σαφές μέσω ποίων διαύλων θα επικοινωνούν οι υποψήφιοι με μια μεγάλη μάζα φοιτητών ενώ τουλάχιστον τώρα οι δίαυλοι είναι σαφείς και νομιμοποιημένοι.

«Π»: Ναι αλλά υπήρξαν συναλλαγές των εκπροσώπων των φοιτητών με τους υποψήφιους…

Είναι προφανές ότι δημιουργούνται συναλλαγές. Από την άλλη πλευρά, αν δημιουργούνται συναλλαγές, είναι με κομματικές νεολαίες που είναι νόμιμες, δεν είναι παρακρατικές οργανώσεις, ούτε νονοί της νύχτας. Το ζήτημα της καθολικής συμμετοχής, είναι ελκυστικό για προφανείς λόγους, όμως δημιουργεί ερωτήματα για τον τρόπο επικοινωνίας των υποψηφίων με την μεγάλη μάζα των φοιτητών. Πώς θα απευθύνεται το υποψήφιο σχήμα σε όλους, με τεράστιες συγκεντρώσεις; επιστολές; ανακοινώσεις; Μήπως τα πράγματα γίνουν χειρότερα;

«Π»: Οι προτάσεις θίγουν και το καθεστώς των απόντων καθηγητών που στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και δη στο Ρέθυμνο είναι ένα πρόβλημα.

Είναι ένα πρόβλημα πέραν κάθε αμφιβολίας, προσωπικά το έχω επισημάνει και γίνομαι δυσάρεστος. Νομίζω ότι ορθώς η επιτροπή Βερέμη τα ακουμπάει αυτά τα θέματα.

«Π»: Συμφωνείτε με την πρόταση να αποφασίζει το πρυτανικό συμβούλιο για την άρση του ασύλου;

Ο νόμος πρέπει να τροποποιηθεί και στο σημείο αυτό η Επιτροπή και οι πρυτάνεις συγκλίνουν κατά πολύ.Και εμείς λέμε ότι πρέπει να υπάρξει τροποποίηση του πλαισίου για το άσυλο έτσι ώστε να διαφυλαχθεί μεν, αλλά να εξορθολογιστεί η διαδικασία άρσης του. Συμφωνούμε, να γίνει το πρυτανικό συμβούλιο Επιτροπή Ασύλου.

«Π»: Θα υπάρξει δυσλειτουργία αν χρειαστεί να συνεδριάσει η Σύγκλητος

Αυτό ισχύει έτσι κι αλλιώς και τώρα, με μια διαφορά, ότι αυτή η επιτροπή που υπάρχει σήμερα λειτουργεί με ομοφωνία και δεύτερον δεν είναι το πρυτανικό συμβούλιο. Επί της ουσίας, αντί η πρυτανεία να αποφασίσει και αναλαμβάνει τη ευθύνη , παραπέμπεται το θέμα σε μια επιτροπή, με τον πρύτανη , ένα μέλος ΔΕΠ και ένα εκπρόσωπο των φοιτητών, που είναι επίσης δυσλειτουργική γιατί μπορεί να περάσουν και μέρες για να συγκληθεί.

«Π»: Πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα με τους λεγόμενους αιώνιους φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης;

Δεν είναι τόσο μεγάλο θέμα όσο νομίζουν τα μέλη της Επιτροπής του ΕΣΥΠ. Νομίζω ότι αυτό αφορά κυρίως τα Πανεπιστήμια των μεγάλων αστικών κέντρων. Στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, είναι τριτεύον θέμα. Αντιθέτως αυτό που λείπει από το ελληνικό Πανεπιστημιο είναι μια διάκριση πλήρους και μερικής φοίτησης έτσι ο φοιτητής να μπορεί να κάνει τον ατομικό σχεδιασμό των σπουδών του . Αν κάποιος είναι αναγκασμένος να δουλεύει να μπορεί να ακολουθήσει ένα ελαστικό πρόγραμμα σπουδών. Ο καθηγητής θα έχει άλλες αξιώσεις από τον σπουδαστή πλήρους φοίτησης. Κάποιοι, γίνονται αυτό που λέμε «αιώνιοι φοιτητές», γιατί δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, γιατί ίσως πρέπει να εργάζονται ή για άλλους λόγους.

«Π»: Υπάρχει οικογενειοκρατία στο ελληνικό Πανεπιστήμιο;

Εάν πει κάποιος στις ΗΠΑ ότι ένας επιστήμονας δουλεύει με τη γυναίκα του, αυτό που θα συνάγει ο συνομιλητής του, είναι το πρόκειται για καλή επιστήμονα και αντιστρόφως. Εδώ, λόγω της πολιτισμικής παράδοσης θα σκεφτεί κανείς ότι κάτι συμβαίνει. Δεν νομίζω ότι συμβαίνουν αυτά και αν συμβαίνουν αντιμετωπίζονται.

«Π»: Σχολιάζονται όμως οι προσλήψεις παιδιών καθηγητών σε θέσεις διοικητικού προσωπικού

Αυτό είναι λίγο «φούσκα». Η διαδικασία του νόμου επέτρεψε μονιμοποιήσεις προσωπικού το οποίο προσελήφθη με σύμβαση έργου με διαδικασίες που τηρήθηκαν νόμιμα. Για τα μέλη ΔΕΠ, η ιδιότητα του συγγενούς δεν μπορεί να θεωρηθεί σημαντική για την πρόσληψη του ή την εκλογή του.

«Π»: Συμφωνείτε τέλος σε ένα σύστημα διασφάλισης ποιότητας των ΑΕΙ και ΤΕΙ;

Οι επιτροπές τείνουν να συμφωνούν σε ένα τέτοιο σύστημα το οποίο πρέπει να ανοίξει το δρόμο σε άλλους οργανισμούς. Θεωρώ αδιανόητο για παράδειγμα τα νοσοκομεία να μην διέπονται από ένα ασφαλές και διαφανές σύστημα ποιότητας και λογοδοσίας. Οφείλουμε να ξέρουμε τι κάνει ακριβώς κάθε νοσοκομείο, την κίνηση κλινικών, τη θνησιμότητα κ.λπ.

Καταλήγοντας ο κ. Λάβδας, τονίζει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα των Πανεπιστημίων είναι η έλλειψη αυτοτέλειας, γιατί όλα ελέγχονται από το υπουργείο και η υποχρηματοδότηση. Βλέπουμε τι τραβάνε ορισμένοι συνάδελφοι γιατί ο κάθε επιθεωρητής του υπουργείου Οικονομικών μπορεί να αποφαίνεται επί της σκοπιμότητας των αποφάσεων- όχι σε σχέση με το αν υπήρξε κακή διαχείριση, γιατί εκεί όλοι συμφωνούμε ότι τέτοια φαινόμενα πρέπει να παταχθούν. Αυτά είναι σοβαρά θέματα και δεν έχουν αντιμετωπιστεί.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να λυθούν πρώτα τα προβλήματα της αυτοτέλειας και της υποχρηματοδότησης και μετά να δούμε το θεσμικό πλαίσιο».