Μπορεί εκεί που έπρεπε δηλαδή στο γήπεδο, οι Παίδες της ΕΠΣΗ να ήρθαν... δεύτεροι, όμως επειδή μια ομάδα δεν κρίνεται από ένα μεμονωμένο αποτέλεσμα, δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι “μικροί” ήταν πρώτοι σε όλα... Από την αναχώρηση της αποστολής, το βράδυ της Τρίτης, μέχρι και την επιστροφή στο αεροδρόμιο Ηρακλείου. Με τις φόρμες του χορηγού, οι “μικροί” έδειχναν μια ομοιόμορφη εικόνα πολύ γοητευτική, ήταν συνεπέστατοι σε όλα τα “προσκλητήρια” και γενικά έδειξαν ότι έχουν μάθει να λειτουργούν σαν “ομάδα”. Βέβαια σʼ αυτό μεγάλο μερίδιο ανήκει τόσο στον υπεύθυνο των Μικτών Κ. Θεοδοσάκη, όσο και στους ενωσιακούς προπονητές Μ. Ντάγκινη και Μ. Συμεουδάκη οι οποίοι έδιναν το “πρόσταγμα” και οι Παίδες ακολουθούσαν.

Μάλιστα, επειδή τόσο η αποστολή του Ηρακλείου, όσο και αυτή της Πέλλας, έμεναν στο ίδιο ξενοδοχείο, η σύγκριση ήταν αναπόφευκτη και ιδιαίτερα κολακευτική για την Μικτή ΕΠΣΗ. Οι αντίπαλοι μας ήταν τελείως ανοργάνωτοι και το συμπέρασμα βγαίνει από πολλές περιπτώσεις.

Οι Ηρακλειώτες σηκώνονταν όλοι μαζί από το φαγητό, ενώ αντίθετα οι Εδεσσαίοι πήγαιναν όποτε ήθελαν και έφευγαν επίσης όποτε ήθελαν από την τραπεζαρία. Παρότι ήταν τυπικά γηπεδούχοι, δεν είχαν μεριμνήσει να έχουν δεύτερη στολή και όταν είδαν τα μπλε χρώματα του Ηρακλείου στο ξενοδοχείο έτρεχαν και δεν....έφταναν. Δεν είχαν φροντίσει για γεύμα πριν το ματς (ενδεχόμενα γιατί ήταν το μόνο που δεν κάλυπτε οικονομικά η ΕΠΟ) και όταν είδαν τους παίκτες της ΕΠΣΗ να οδηγούνται για φαγητό, πανικοβλήθηκαν. Τελικά κατέφυγαν στο απέναντι mini market, προμηθεύτηκαν είκοσι γιαουρτάκια, ισάριθμα κουταλάκια παγωτού και περιμένοντας το πούλμαν στα σκαλοπάτια του ξενοδοχείου “γέμισαν” το στομάχι τους... Βέβαια στο τέλος χαμογέλασαν με την νίκη τους, όμως ειδικά σʼ αυτές τις κατηγορίες, είναι σαφέστατα πιο σημαντικό να μπουν οι ...βάσεις για την συνέχεια, σε όλους τους τομείς, από το να πετύχεις μια διάκριση που θα είναι σαν “πυροτέχνημα”.