Την αντίθεσή στη συμφωνία της ΓΣΕΕ με το ΣΕΒ εκφράζουν το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός με ανακοινώσεις τους.

Το ΚΚΕ, σε ανακοίνωση του γραφείου Τύπου, υπογραμμίζει ότι «η συμφωνία της πλειοψηφίας της ηγεσίας της ΓΣΕΕ με τον ΣΕΒ για αυξήσεις της ντροπής είναι πρόκληση, καθώς το βασικό μεροκάματο αυξάνεται κατά 77 λεπτά μικτά και ο βασικός μισθός κατά 17 ευρώ μικτά το πρώτο εξάμηνο του 2006».

Το ΚΚΕ καλεί «την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να εγκαταλείψουν τώρα και πολιτικά και συνδικαλιστικά τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ» και προσθέτει ότι «με το ΠΑΜΕ όλοι στην μάχη για την επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 13 Απρίλη για κλαδικές συλλογικές συμβάσεις».

Σύμφωνα με το ΚΚΕ η ηγεσία της ΓΣΕΕ δεν διαπραγματεύτηκε με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες και το δίκιο των εργατών για ουσιαστικές αυξήσεις, αλλά με στόχο την «εργασιακή ειρήνη», δηλαδή, όπως αναφέρει, την ταξική «συνεργασία», ώστε να μην θιγούν τα κέρδη των βιομηχάνων και να μην μπουν εμπόδια στις νέες αντεργατικές επιλογές και στις ρυθμίσεις που ακολουθούν. Το ΚΚΕ κατηγορεί και την ΠΑΣΚΕ και την ΔΑΚΕ για τη στάση τους ενώ υποστηρίζει ότι «δεκανίκι τους ήταν για μια ακόμα φορά η παράταξη του Συνασπισμού, η οποία, μπορεί να μην υπέγραψε στο τέλος, αλλά όλο αυτό το διάστημα ήταν μαζί με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ και ενάντια στο ΠΑΜΕ. Δεν αποχώρησε από τις διαπραγματεύσεις, παρότι είδε που πηγαίνουν τα πράγματα».

Εκ μέρους του ΣΥΝ ο Παν. Λαφαζάνης, μέλος της ΠΓ και υπεύθυνος για την οικονομική και κοινωνική πολιτική του κόμματος, σχολιάζοντας τη νέα διετή συλλογική σύμβαση επισημαίνει ότι «σε μια περίοδο που τα υπερκέρδη του κεφαλαίου κυριολεκτικά καλπάζουν και η παραγωγικότητα της εργασίας γνωρίζει σημαντική άνοδο, οι διετείς αυξήσεις που συνομολογήθηκαν ανάμεσα στους εργοδότες και τη ΓΣΕΕ για τους κατώτερους μισθούς και μεροκάματα, αποτελούν εμπαιγμό για τους εκατοντάδες χιλιάδες χαμηλόμισθους της χώρας μας, που οι αμοιβές τους βρίσκονται σε εξευτελιστικά επίπεδα και αντιμετωπίζουν ήδη πρόβλημα επιβίωσης»

Οι δυσμενείς αυτές εξελίξεις για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας, καταλήγει ο κ. Λαφαζάνης «δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της αδιαλλαξίας των βιομηχάνων και της ακραίας αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης, είναι και απόρροια της στάσης της ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης που, πέρα από μια ανούσια φρασεολογία, ακολουθεί τις νεοφιλελεύθερες συνταγές, αλλά και της συμβιβαστικής στάσης, της ελεγχόμενης από ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, ηγεσίας της ΓΣΕΕ».