Αν υπήρχε ειδικό έπαθλο για την καλύτερη εντός έδρας ομάδα, τότε ήταν δεδομένο ότι ο ΠΟΑ δεν θα είχε... αντίπαλο στο... κυνήγι της πρωτιάς.

Οι Ατσαλενιώτες όπως έδειξαν και στο προχθεσινό παιχνίδι με την Θύελλα είναι “αχτύπητοι” στο “σπίτι” τους και με άνεση θα έπαιρναν τον τίτλο του “πρωταθλητή της έδρας”.

Με εννέα νίκες, δύο ισοπαλίες και καμία ήττα ο ΠΟΑ έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να μαζέψει τους περισσότερους βαθμούς, από οποιοδήποτε άλλο αντίπαλο, να διατηρεί το αήττητο μαζί με τον Αστέρα Τρίπολης (έχει όμως τέσσερις ισοπαλίες) και να έχει, με διαφορά μάλιστα, την καλύτερη επίθεση, πετυχαίνοντας κάτι παραπάνω από δύο γκολ σε κάθε ματς. “Επιτεύγματα” μοναδικά για ένα σύλλογο που δεν έχει την βοήθεια του κόσμου που θα έπρεπε (και που θα άξιζε) για ένα σύλλογο που το μπάτζετ του είναι από τα χαμηλότερα της κατηγορίας.

Η διαφορά του ΠΟΑ στα εντός έδρας παιχνίδια είναι μεγάλη από τους διεκδικητές του τίτλου, όπως φαίνεται και στον πίνακα που δημοσιεύουμε και αν υπολογίσουμε ότι οι δύο ισοπαλίες (με Λήλαντα και Ρόδο) ήταν.. προϊόν “γκαντεμιάς” τότε δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι “πράσινοι” θα μπορούσαν να είχαν επιτύχει μια... 11άδα νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια.



Για κλάματα



Επειδή όμως πάντα ένα... νόμισμα έχει δύο όψεις, τότε η παρουσία του ΠΟΑ στα εκτός Ατσαλένιου ματς είναι για.. κλάματα. Σε σημείο τέτοιο που αν “μετρούσαν” μόνο οι βαθμοί στα εκτός έδρας ματς οι “πράσινοι” δεν θα γλίτωναν τον υποβιβασμό.

Επιλεκτικά θα αναφέρουμε ότι ο ΠΟΑ σε 11 ματς έχει μόλις 6 βαθμούς, την τρίτη δηλαδή χειρότερη συγκομιδή μετά την Ιωνία (1β) και την Αχαϊκή. Μάλιστα οι Ατσαλενιώτες έχουν και την τρίτη χειρότερη εκτός έδρας άμυνα με 19 γκολ παθητικό, έναντι 20 την Θύελλας και 22 την Ιωνίας που και εδώ είναι ουραγός. Με μια μέτρια δηλαδή βαθμολογική συγκομιδή εκτός Ατσαλένιου, ο ΠΟΑ θα ήταν από τα πρώτα φαβορί για την άνοδο στην Βʼ Εθνική.



Ικανοποίηση



Ανεξάρτητα πάντως από τα στατιστικά στοιχεία που παραθέτουμε στο ρεπορτάζ και που στην προκειμένη περίπτωση έχουν αρκετό ενδιαφέρον, στο Ατσαλένιο επικρατεί αρκετή ικανοποίηση για τη νίκη επί της Θύελλας. Ικανοποίηση που στηρίζεται κυρίως στο γεγονός ότι η επιτυχία σημειώθηκε απέναντι στην πιο καλή ομάδα που έχει έρθει μέχρι τώρα στο Ατσαλένιο και μάλιστα με καλό ποδόσφαιρο στο μεγαλύτερο διάστημα του ματς. Ακόμα και όταν οι Ατσαλενιώτες έπεσαν σε “χειμερία νάρκη” στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου, φάνηκε ότι ο φετινός ΠΟΑ έχει τους παίκτες που θα έρθουν από τον πάγκο και θα αλλάξουν την εικόνα της ομάδας. Και φυσικά έχει έναν άνθρωπο (Π. Δερμιτζάκη) ο οποίος, εκτός των άλλων, έχει την ικανότητα να “διαχειρίζετε” σωστά το “πλούσιο” φετινό ρόστερ. Επίσης υπάρχουν και άλλα πράγματα που “μεγεθύνουν” την ικανοποίηση, όπως η επιστροφή στις νίκες, η “επιστροφή” του Ουμ στο σκοράρισμα και φυσικά η επίτευξη του στόχου της “ρεβάνς” για την περυσινή συντριβή από τους Πατρινούς.