Της Πέλλας Λασηθιωτάκη
Ακατάλληλα για τη φύλαξη ελαιόλαδου είναι πολλά από τα πλαστικά βαρέλια και τα «μπετόνια» που χρησιμοποιούν οι ίδιοι οι ελαιοπαραγωγοί στα σπίτια τους. Σύμφωνα μάλιστα με τους ειδικούς, από τα ακατάλληλα δοχεία είναι δυνατόν να «περάσουν» στο ελαιόλαδο πλαστικοποιητές με δυσάρεστες συνέπειες στην υγεία των καταναλωτών. Οι πλαστικοποιητές είναι ουσίες που χρησιμοποιούνται για να δώσουν ευκαμψία στα πλαστικά αντικείμενα και είναι λιποδιαλυτοί. Με λίγα λόγια, διαλύονται στις λιπαρές ουσίες, όπως το ελαιόλαδο, προκαλώντας κινδύνους στους καταναλωτές.
Το πρόβλημα εμφανίστηκε ευτυχώς σε πολύ μικρό βαθμό σε ποσότητες ελληνικού ελαιόλαδου, μεταξύ αυτών και κρητικού, τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Γερμανία.
Το ελαιόλαδο που αποτελεί μέρος της υγιεινής διατροφής βρίσκεται ως γνωστό στο στόχαστρο των ανταγωνιστών και συγκεκριμένα των βιομηχανιών τυποποίησης και εμπορίας σπορέλαιων και βουτύρων. Κι έτσι υφίσταται διαρκώς εργαστηριακούς ελέγχους. Κι ενώ η συγκέντρωση πλαστικοποιητών σε διάφορα άλλα τρόφιμα είναι εξαιρετικά υψηλή, στο ελαιόλαδο έστω και αν είναι χαμηλή, απασχολεί όλους όσους ασχολούνται με την εμπορία τροφίμων, όχι μόνο για λόγους ανταγωνισμού, αλλά και επειδή θεωρείται είδος της πράγματι υγιεινής διατροφής, κάτι το οποίο χρειάζεται να αποδεικνύεται διαρκώς.
Σύμφωνα με το χημικό εξαγωγικής εταιρείας Βιολογικών Προϊόντων της Πελοποννήσου κ. Νίκο Μαυροειδή, οι πλαστικοποιητές στο προϊόν που εξήχθη, προήλθαν από τη χρήση πλαστικών σωλήνων στα ελαιουργεία και κατά τη μεταφορά του ελαιόλαδου στα βυτία. Αμέσως ενημερώθηκαν τα ελαιουργεία και οι μονάδες τυποποίησης για να πάρουν μέτρα.
Αλλά εκεί που η χρήση των πλαστικών είναι μακροχρόνια και ανεξέλεγκτη είναι στα ίδια τα σπίτια των ελαιοπαραγωγών και για το λάδι που καταναλώνουν στις οικογένειες τους.
Ως γνωστό, οι ελαιοπαραγωγοί αφήνουν «προς φύλαξη» όπως λένε, στις ανοξείδωτες δεξαμενές των ελαιουργείων, των μονάδων τυποποίησης και των συνεταιρισμών, τις ποσότητες που έχουν σκοπό να διαθέσουν στην αγορά.
Φυλάσσουν όμως ποσότητες γύρω στα 150 κιλά κάθε χρόνο για τις οικογένειες τους.
Οι πιο πολλοί, φυλάσσουν το λάδι που οι ίδιοι καταναλώνουν, σε πλαστικά βαρέλια και σε πλαστικά «μπετόνια», τα οποία αγοράζουν από καταστήματα γεωργικών εφοδίων και από σούπερ μάρκετ. Τα περισσότερα από αυτά όμως μπορεί να είναι ακατάλληλα για τρόφιμα και ποτά. Ορισμένα είναι κατάλληλα για ποτά όπως το κρασί, είναι όμως ακατάλληλα για τη φύλαξη του ελαιόλαδου. Κι αυτό επειδή το ελαιόλαδο ως λιπαρή ουσία, όπως προαναφέρθηκε, «τραβάει» τους πλαστικοποιητές που είναι λιποδιαλυτοί. Αν μάλιστα κάποιοι άνθρωποι, συνήθως οι ίδιοι οι παραγωγοί, έχουν αυτή την τακτική επί χρόνια, δηλαδή να διατηρούν το λάδι στα σπίτια τους μέσα σε πλαστικά βαρέλια, τότε η συσσώρευση των πλαστικοποιητών στους οργανισμούς τους αυξάνεται διαρκώς, γεγονός δυσμενές στην υγεία τους.
Ο κ. Νίκος Μαυροειδής συνιστά στους καταναλωτές και ειδικότερα στους ελαιοπαραγωγούς να προτιμούν τα ανοξείδωτα βαρέλια και τα δοχεία.
Για λόγους οικονομίας μπορούν να αγοράζουν πλαστικά τα οποία όμως απαραιτήτως πρέπει να φέρουν το ενδεικτικό ανάγλυφο σήμα ότι είναι κατάλληλα για τρόφιμα. Αυτό το σήμα αποτελεί τη μοναδική εγγύηση ότι τα βαρέλια και τα «μπετόνια» που αγοράζουν οι ελαιοπαραγωγοί είναι κατάλληλα να χρησιμοποιούνται και για το λάδι.

