Της Ελένης Μπουρμά
Κάτοικοι του “Λάκκου” αντιδρούν στις κατεδαφίσεις των παλιών κτισμάτων, σημειώνοντας ότι δεν είναι ανάγκη παντού να γίνονται λεωφόροι και μπετόν, καθώς αλλοιώνεται η φυσιογνωμία της περιοχής
Σεβασμό των παλιών κτισμάτων της περιοχής που συνδέονται με την ιστορία του “Λάκκου” ζητούν οι περισσότεροι από τους καταστηματάρχες που διατηρούν μέχρι σήμερα τις επιχειρήσεις τους, αντιδρώντας έτσι στις εξαγγελίες της Δημοτικής Αρχής για μαζικές κατεδαφίσεις. Οι «τελευταίοι των Μοϊκανών», όπως αυτοχαρακτηρίζονται, επιλέγουν μεν την ανάπτυξη, με σεβασμό όμως στην παράδοση. Νοσταλγούν τις παλιές ημέρες, όταν ο Λάκκος έσφυζε από ζωή, παρά τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι περισσότεροι από τους κατοίκους, την περίοδο που η περιοχή ήταν από τις πιο υποβαθμισμένες. Όπως σημειώνουν πολλοί από αυτούς, μιλώντας στην «Π», εξέλιξη δε σημαίνει, απαραίτητα, κατεδαφίσεις των πάντων και διανοίξεις δρόμων. Ζητούν, λοιπόν, από τη δημοτική Αρχή να συμβάλει ώστε η περιοχή να αναδειχθεί και να κρατήσει τα ιστορικά της στοιχεία, με συγκεκριμένες και καλά σχεδιασμένες παρεμβάσεις και όχι με μαζικές κατεδαφίσεις. Όπως τονίζουν, δε χρειάζεται να γεμίσει το Ηράκλειο με λεωφόρους, απλά να διευκολύνονται οι οδηγοί στις μετακινήσεις τους. Οι καταστηματάρχες ζητούν, επίσης, να ενισχυθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα ώστε να μην καταντήσει μία περιοχή -φάντασμα!
Κοινή διαπίστωση των τελευταίων καταστηματαρχών που παρέμειναν στην περιοχή του Λάκκου είναι ότι έχει μετατραπεί σε ένα συνονθύλευμα από ετοιμόρροπα κι εγκαταλελειμμένα κτίσματα αλλά και από νέες σύγχρονες πολυκατοικίες. Από τη μία πλευρά, τα ερείπια και τα μπάζα που δεν άντεξαν στο χρόνο, από την άλλη πλευρά, τα παλιά σπίτια και τα αρχοντικά που διατηρήθηκαν από τους ιδιοκτήτες και, μέσα σε όλα αυτά, άρχισαν να «ξεφυτρώνουν» σύγχρονα σπίτια και μεταλλικές κατασκευές που δεν θυμίζουν στον επισκέπτη αλλά και στον ντόπιο ότι πρόκειται για ένα τμήμα της Παλιάς Πόλης του Ηρακλείου. «Η περιοχή έχει γίνει ένας … αχταρμάς! Ούτε παραδοσιακή είναι, ούτε σύγχρονη. Οι τοπικές Αρχές άργησαν πάρα πολύ να πάρουν αποφάσεις. Τώρα είναι αργά. Τώρα προτείνουν ως μοναδική λύση τις κατεδαφίσεις και τις διανοίξεις των δρόμων. Δεν είναι δυνατόν να κάνουμε σε όλο το Ηράκλειο λεωφόρους! Θα μπορούσαν, κάλλιστα, να κάνουν μία επιλογή και να έχουμε σήμερα κάτι όμορφο σε όλο το Ηράκλειο. Δεν πιστεύω ότι η μόνη λύση είναι να γίνουμε μία τετραγωνισμένη πόλη», είπε στην «Π» ένας από τους νεότερους καταστηματάρχες του Λάκκου. Ο κ. Γιώργος έφερε στο μυαλό του την ομορφιά και το δέος που νιώθει, κάθε φορά που επισκέπτεται την Παλιά Πόλη του Ρεθύμνου ή των Χανίων. Μοναδική απορία του είναι τί έφταιξε και το τμήμα αυτό της Παλιάς Πόλης παρουσιάζει σήμερα εικόνα εγκατάλειψης.
«Η περιοχή μας έπρεπε να αξιοποιηθεί. Ντρέπομαι όταν περνούν οι περαστικοί, είτε είναι ξένοι τουρίστες είτε Έλληνες και μου λένε ʽΝα χαίρεστε το δήμαρχό σαςʼ. Πώς τα κατάφεραν δηλαδή οι άλλες δημοτικές Αρχές στα Χανιά ή το Ρέθυμνο και διατήρησαν την Παλιά Πόλη και την απολαμβάνουν οι πολίτες;», αναρωτήθηκε ο κ. Δουλγεράκης, που είναι καταστηματάρχης της περιοχής. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι νιώθει τέτοια ντροπή που ζει σε μία τόσο αναξιοποίητη περιοχή, ώστε όταν βάζει ενοικιαστήριο στις εφημερίδες για το σπίτι που διατηρεί, αποφεύγει να πει ότι το σπίτι βρίσκεται στο Λάκκο.
«Για ποια Παλιά Πόλη θα μιλάμε;»
Παράπονο των περισσότερων καταστηματαρχών που μίλησαν στην «Π» είναι ότι καμία Δημοτική Αρχή, μέχρι σήμερα, δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά για τα οφέλη που θα μπορούσαν οι Ηρακλειώτες να αποκομίσουν από μία σωστή αξιοποίηση του Λάκκου. Εικόνα εγκατάλειψης δεν παρουσιάζουν μόνον ορισμένα ετοιμόρροπα κτίσματα. Εικόνα αδιαφορίας δεν είναι μόνον τα μπάζα και τα παράθυρα που κρέμονται από τα εγκαταλελειμμένα σπίτια και τα μαγαζιά. Η χειρότερη εικόνα είναι αυτή της επιχειρηματικής κάμψης, όπως υποστηρίζουν οι καταστηματάρχες. «Πριν από μερικά χρόνια, όχι πολλά, οι νοικοκυρές σχημάτιζαν ουρές έξω από το καθαριστήριο και το φούρνο. Έφερναν τις λαμαρίνες με τα φαγητά για το κυριακάτικο τραπέζι. Στη συνέχεια μαζεύονταν όλες σε μία αυλή και έπιναν το καφεδάκι τους. Ακούγονταν γέλια και φωνές. Υπήρχε ζωή. Τώρα, μείναμε ελάχιστοι στο παλιό Τσαρσάκι. Κι εγώ σε λίγο θα φύγω. Δεν υπάρχει λόγος να κάθομαι πλέον εδώ. Το θέμα είναι ποιος θα έρθει αύριο εδώ να στήσει την επιχείρησή του…», μας εξομολογήθηκε ο κ. Καλλέργης, που διατηρεί ένα από τα παλαιότερα καθαριστήρια στην περιοχή. Μάλιστα, δεν μπόρεσε να κρύψει τα δάκρυά του μπροστά στις αναμνήσεις που του «ξύπνησε» το ρεπορτάζ μας. «Αν γίνουν όλα όσα σχεδιάζει η Δημοτική Αρχή, όλες αυτές οι κατεδαφίσεις και οι διανοίξεις, τι θα μείνει άραγε που να θυμίζει την Παλιά μας Πόλη; Θα μπορούσαν οι ιθύνοντες να βρουν τα χρήματα και να προχωρήσουν σε ορισμένες ανακατασκευές κτιρίων και όσα δεν είναι δυνατόν να επισκευαστούν, ας τα κατεδαφίσουν, δε διαφωνώ. Όχι όμως άκριτα, χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια . Τι θα θυμούνται οι νεότεροι;», αναρωτήθηκε, ενώ δεν έκρυψε την επιθυμία του να διατηρήσει το κατάστημά του, κάτω, όμως, από συγκεκριμένες συνθήκες. «Βεβαίως και θα ήθελα να το κρατήσω. Πώς να δουλέψεις, όμως, όταν ξέρεις ότι είσαι ο… τελευταίος; Όλοι κλείνουν τα μαγαζιά τους και μετακομίζουν αλλού. Στο τέλος θα μείνουν μόνο τα κουφάρια των σπιτιών και μία ανάμνηση από τα παλιά μέσα από… τις φωτογραφίες», μας είπε.
«Πώς φτάσαμε
ως εδώ;»
Τη λύπη του για την τροπή που πήρε η κατάσταση στο Λάκκο , εξέφρασε και ο κ. Γιώργος που διατηρεί μίνι μάρκετ στην περιοχή. «Αυτή την εικόνα, παιδί μου, δεν τη θέλει ούτε ο Θεός ούτε ο άνθρωπος. Να είναι καλά όσοι φρόντισαν να φτάσουμε εδώ. Τόσα χρόνια, τώρα, θα μπορούσαν να βοηθήσουν και να μην οδηγηθούμε σʼ αυτό το… χάλι. Καλές είναι οι κατεδαφίσεις και οι διανοίξεις δρόμων. Τι θα μείνει, όμως, για να θυμίζει τα παλιά; Σε κάθε περίπτωση, συμφωνούμε όλοι να προχωρήσουν κάποιες κατεδαφίσεις ώστε να μην κινδυνεύουμε από τα ετοιμόρροπα μπαλκόνια αλλά και για να μην συνεχιστεί αυτή η κατάσταση με τα ναρκωτικά. Η περιοχή έχει γίνει άντρο! Οι αρμόδιοι όμως θα πρέπει να δείξουν σεβασμό στην ιστορική μας κληρονομιά», σημείωσε ο ίδιος, μιλώντας στην «Π».
Ξεκαθάρισμα όσων κτισμάτων μπορούν να κρατηθούν και μετρημένες κατεδαφίσεις, όπου χρειάζεται, ώστε να μην αλλοιωθεί ο χαρακτήρας τη περιοχής ζήτησε, μέσω της «Π» ο κ. Στέλιος Χιονάκης, ιδιοκτήτης πάρκινγκ. Ο ίδιος επισήμανε, παράλληλα, ότι θα πρέπει να υπάρξει σεβασμός στην ιστορία και την παράδοση της περιοχής. «Σε ποιόν δεν αρέσει η ανάπλαση; Ποιος λέει όχι στο ωραίο; Να έρθουν εδώ όμως και να μας πουν ποιος είναι ο σχεδιασμός τους, ποια τα χρονοδιαγράμματα και να μη μας αφήνουν στο «σκοτάδι». Τα τελευταία χρόνια έχουν έρθει δεκάδες άνθρωποι από το Δήμο Ηρακλείου και κάνουν μετρήσεις. Κι όμως δεν έχει αλλάξει τίποτα. Να συντηρηθούν όσα κτίσματα μπορούν να διατηρηθούν και να πέσουν όσα δεν υπάρχει περίπτωση να κρατηθούν. Θέλουμε μία καλά διατηρημένη Παλιά Πόλη. Πάνω από όλα, είναι η ανάπτυξη, δε λέω. Πρέπει όμως να υπάρξει ένας σεβασμός στην ιστορία αυτής της πόλης και αυτή η εικόνα που αντικρίζει κανείς μόνο σεβασμό δε δείχνει», πρόσθεσε.

