
Η αφορμή για το παρόν άρθρο δόθηκε πρόσφατα, όταν έφτασα πολύ νωρίτερα σε ραντεβού που είχα στο μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο του Λουξεμβούργου. Για να σκοτώσω το χρόνο μου, σκέφτηκα να εξερευνήσω το σούπερ μάρκετ του Auchan, που είναι γαλλικών συμφερόντων, και να καταγράψω τα ελληνικά προϊόντα που υπάρχουν σε αυτό. Το συγκεκριμένο σούπερ μάρκετ είναι τόσο μεγάλο που πιστέψτε με, δίπλα του το Καρφούρ του Ηρακλείου, μοιάζει με Δέλτα της γειτονιάς.
Υπολογίζω ότι οι ετικέτες, τα διαφορετικά δηλ. προϊόντα που πωλούνται είναι αρκετές χιλιάδες.
Ακολουθήστε λοιπόν αγαπητοί φίλοι νοερά τα βήματά μου, για να δούμε μαζί ποια ελληνικά προϊόντα πουλάει το κατάστημα.
Καταρχήν το κατάστημα είναι σε δύο επίπεδα. Στο πάνω μέρος είναι τα προϊόντα καθαρισμού, ηλεκτρικά, ηλεκτρονικά, χημικά, ρούχα, υποδήματα, ζωοτροφές, παιχνίδια, καλλυντικά κλπ κλπ. Εδώ δεν υπάρχει ούτε για δείγμα κάτι από την Ελλάδα, αλλά δεν εκπλήσσομαι.
Ας δούμε το ισόγειο που είναι τα τρόφιμα και τα ποτά. Αρχίζοντας από αριστερά πέφτω πάνω στα ποτά. Καθώς η αλυσίδα είναι γαλλικών συμφερόντων όπως προείπαμε, δίνει μεγάλη έμφαση στα κρασιά που προέρχονται από τη χώρα αυτή. Εκτός όμως των γαλλικών κρασιών υπάρχει μεγάλη ποικιλία και όχι κάνα-δυο για δείγμα, από τις εξής χώρες. Λουξεμβούργο (λογικό μου φάνηκε), Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, ΗΠΑ (Καλιφόρνια), Χιλή, Αργεντινή, αλλά ούτε για δείγμα ένα ελληνικό. Χωρίς υπερβολή το τμήμα των κρασιών μπορεί να έχει πάνω από τριακόσιες (300) ετικέτες! Κρασιά από 0,99 ευρώ μέχρι 349! ευρώ το μπουκάλι. Και χώρος δεν βρέθηκε για τα δικά μας!
Στο τμήμα με τα φρούτα και τα λαχανικά ίδια κατάσταση. Λαχανικά από την Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία, και κυρίως από το Βέλγιο και την Ολλανδία όπου η ηλιοφάνεια είναι ελάχιστη και όλα τους τα αγροτικά προϊόντα παράγονται με τεχνητούς ήλιους. Είδα σπάνια φρούτα επίσης από όλες τις γωνιές του πλανήτη. Μπανάνες λατινοαμερικάνικες και αφρικανικές, σταφύλια από Νότια Αφρική και Χιλή, κάτι άλλα φρούτα που πρώτη φορά τα έβλεπα, και μετά πέφτει το μάτι στα φασολάκια από την Κένυα!! Αν είναι δυνατόν. Ελληνικό τίποτα. Ούτε για δείγμα μια τομάτα. Υπήρχαν τεσσάρων ειδών τομάτες που η τιμή τους ξεκινούσε από 1,99 οι φτηνότερες (Μαρόκου) και φτάναμε μέχρι 3,99 το κιλό (Γαλλίας).
Στα τυριά τώρα. Λένε ότι ο Γάλλος μπορεί να τρώει κάθε μέρα του χρόνου και διαφορετικό τυρί. Τόσο μεγάλη είναι η ποικιλία τους. Δεν είχε όμως μόνο γαλλικά. Παρόντα ήταν και τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα πορτογαλικά καθώς και κανα δυο φρικτά αγγλικά.
Εκεί πήρε το μάτι μου και μερικά βαζάκια με φέτα μέσα στο λάδι, που έγραφε στα γαλλικά φέτα ελληνική. Ήταν μια λευκή συσκευασία. Δηλ. το κατάστημα είχε παραγγείλει φέτα με λάδι και είχε βάλει την ετικέτα του. Αν θέλω πιστεύω ότι είναι ελληνική, γιατί η συσκευασία δεν έδινε καμία πληροφορία για τον τόπο παραγωγής κλπ. Και όχι μόνο αυτό. Δίπλα ακριβώς, τα λαμόγια οι Γάλλοι έχουν βάλει μια φέτα με το όνομα SALAKIS με ετικέτα σε μπλε φόντο. Θα νομίσετε ασφαλώς ότι αυτή είναι ελληνική και ίσως μάλιστα και από την Κρήτη λόγω της κατάληξης ακης του παραγωγού. Είναι γαλλικότατη και όλο το σκηνικό έχει στηθεί για να μπερδεύει τους αδαείς. Ελπίζω τώρα που η Ελλάδα κέρδισε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο την υπόθεση με την φέτα να σταματήσει αυτός ο εμπαιγμός.
Στα κρέατα ίδια και χειρότερα. Κρέας από το Λουξεμβούργο, τη Γαλλία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Νέα Ζηλανδία, την Αργεντινή, τη Βραζιλία αλλά όχι από την Ελλάδα.
Από τις μαρμελάδες και τα μέλια έφυγα τρέχοντας όταν διαπίστωσα ότι όχι μόνο δεν υπήρχε κάτι από την Ελλάδα, αλλά βρήκα μέλι από την Ζάμπια!!!
Εκεί που αρχίζει και με καταλαμβάνει θυμός βρίσκομαι ξαφνικά στο τμήμα των ελαιόλαδων. Εδώ αγαπητοί μου φίλοι βρήκα το μοναδικό προϊόν με ελληνική και μάλιστα Κρητική ετικέτα. Είναι λάδι από την Ανατολική Κρήτη, βραβευμένο, σε συσκευασία του μισού λίτρου και με μάλιστα με ανταγωνιστική τιμή.
Ένα προϊόν ανάμεσα σε χιλιάδες. Είναι αυτό όμως φίλοι μου αρκετό? Θλίψη αισθάνθηκα τελειώνοντας τη περιήγησή μου. Τα μεγαλύτερα περιοδικά και εφημερίδες του κόσμου διαφημίζουν χρόνια τώρα εντελώς δωρεάν την Κρητική διατροφή, με τα μοναδικά προϊόντα μας που είναι το λάδι, το κρασί, το μέλι, το τυρί, τα φρούτα και τα λαχανικά μας, τα τυριά μας κλπ. Που είναι η μαγκιά μας να τα προωθήσουμε? Πότε επιτέλους θα πάψουμε να μιζεριάζουμε και θα βγούμε στις αγορές του κόσμου να προσφέρουμε την ποιότητα των προϊόντων μας για τα οποία πιστέψτε με, υπάρχει κοινό να τα αγοράσει. Ας πάψουμε πια να επαναλαμβάνουμε ότι όταν κάτι δεν μας κάθεται καλά, φταίνε οι ανθέλληνες κλπ. Τα έχω βαρεθεί αυτά. Μόνοι μας καθορίζουμε τη τύχη μας. Για το ότι τα προϊόντας μας είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα στις αγορές του κόσμου δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν. Ή οι Έλληνες έμποροι δεν είναι ικανοί, δεν έχουν τσαγανό, δεν έχουν γνώσεις, ή το προϊόν δεν είναι ανταγωνιστικό. Μπορεί να συμβαίνουν και τα δυο μαζί. Γιατί για ποιότητα μην συζητάμε. Είναι άριστη και δεν το λέω εγώ μόνο, αλλά όλοι αυτοί που επισκέπτονται χρόνια τώρα τη χώρα μας. Οι εμπλεκόμενοι, με το εμπόριο να ανοίξουν τα μάτια τους, να προσλάβουν μάνατζερ και να τους δίνουν μπόνους επί των πωλήσεων. Τέρμα πια οι άσχετοι, αν δεν θέλουμε να δούμε μια μέρα να αγοράζουν τις αγροτικές μας εκτάσεις μεγάλοι όμιλοι του εξωτερικού και να καρπούνται αυτά που εμείς οφείλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας. Ας μετρήσει ο καθένας τη μαγκιά του. Και μάγκας είναι αυτός που δημιουργεί θέσεις εργασίας, αυτός που αυξάνει τον πλούτο της χώρας, και διαφυλάσσει τους πόρους της.
Υ.Γ. Κρητικά προϊόντα υπάρχουν στο Λουξεμβούργο αλλά όχι σε μεγάλα καταστήματα. Μπορεί κανείς να βρει μεγάλη ποικιλία λαδιών, κρασιών, αρωματικών φυτών, μελιών και άλλων προϊόντων στο κατάστημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ήρθαν με άοκνες προσπάθειες πολλών ανθρώπων που δεν είχαν κανένα συμφέρον παρά μόνο μεγάλη αγάπη για την Κρήτη και τα προϊόντα της. Στο κατάστημα όμως αυτό, δεν έχει πρόσβαση το ευρύ κοινό. Αγοράζουμε εμείς οι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής ένωσης που δεν είμαστε βέβαια και λίγοι (περίπου δεκαπέντε χιλιάδες στο Λουξεμβούργο). Ο στόχος πρέπει να συγκεκριμένος. Τα ελληνικά και μάλιστα τα Κρητικά προϊόντα να πάνε παντού.
[email protected]
* Ο Γιώργης Αεράκης γεννήθηκε στα Ανώγεια και κατοικεί στο Λουξεμβούργο. Έχει σπουδάσει νεότερη Ευρωπαϊκή Ιστορία, είναι υπάλληλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών
Λουξεμβούργου

