Από τα Χανιά όπου βρισκόταν, ο Βενιζέλος αναλαμβάνει επίσημα την ηγεσία του κινήματος και κηρύσσει ανταρσία κατά της κυβέρνησης
Το κίνημα του 1935 εξελίχθηκε σε οπερέτα.
Ήταν ίσως το μοναδικό κίνημα στην παγκόσμια Ιστορία που αποκαλύφθηκε κάθε λεπτομέρειά του πριν ακόμη εκραγεί! Όλοι γνώριζαν πότε και πώς θα γίνει-εκτός ίσως από τους πρωταγωνιστές του που “κοιμήθηκαν τον ύπνο του δικαίου”.
Τρεις μέρες πριν ξεσπάσει το Κίνημα της 1ης Μαρτίου σχεδόν τα πάντα που αφορούσαν λεπτομέρειες και σχέδια δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες, με πρώτη τον «Ριζοσπάστη».
Το πιο τραγλαφικό είναι ότι άλλα προέβλεπαν τα σχέδια και άλλα έγιναν. Η κατάληψη του Πειραιά ήταν το πρώτο και κύριο, ο στόλος θα πήγαινε στη Θεσσαλονίκη. Αντ'αυτού οι δύο «αρχηγοί» Κολιαλέξης και Δεμέστιχας διαφώνησαν και τελικά πήγαν στην Κρήτη!
Πέρα από τα κωμικά στοιχεία και τα λίγα θύματα οι συνέπειες ήταν πολλές. Για τον βενιζελικό κόσμο ήταν το τέλος. Η Β΄ Ελληνική Δημοκρατία διήρκεσε μέχρι το 1935. Το 1935, ως αντίδραση στο αποτυχημένο "βενιζελικό" πραξικόπημα, καταργήθηκε το Σύνταγμα του 1927, επανήλθε σε ισχύ εκείνο του 1911 και, εν μέσω έντονης πολιτικής αστάθειας, επανήλθε στον θρόνο μετά από δημοψήφισμα και ο βασιλιάς Γεώργιος. Και τον Αύγουστο του 1936 ο κοινοβουλευτικός πρωθυπουργός Ι. Μεταξάς κήρυξε δικτατορία, καθεστώς που διατηρήθηκε μέχρι την κατάληψη του ελληνικού εδάφους από τις γερμανικές δυνάμεις τον Απρίλιο του 1941.
Στις 18 Μαρτίου άρχισε στην Αθήνα η πρώτη δίκη των κινηματιών στο Στρατοδικείο και πολλοί καταδικάστηκαν σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία. Επιπρόσθετα υπήρξαν και θανατικές καταδίκες.
Στις 23 Απριλίου άρχισε η δίκη των πολιτικών αρχηγών του κινήματος από έκτακτο Στρατοδικείο. Καταδικάστηκαν ερήμην σε θάνατο ο Βενιζέλος και ο Πλαστήρας και σε ελαφρότερες ποινές πολλοί άλλοι πολιτικοί της βενιζελικής παράταξης. Ο αντιβενιζελικός κόσμος ζητούσε να πάρει εκδίκηση για τη θανάτωση των Εξι, το 1922.
Από το καλοκαίρι του 1933 ο Ελευθέριος Βενιζέλος άρχισε να σχεδιάζει μία κίνηση γιά την αποτροπή των σχεδίων της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Παναγή Τσαλδάρη
Το πραξικόπημα εξεράγη στις 8 το βράδυ της 1ης Μαρτίου 1935. Με συνδυασμένες ενέργειες οι στασιαστές καταλαμβάνουν τον ναύσταθμο, εκτελούν τον αρχιπλοίαρχο Σιώκο που προέβαλε αντίσταση και οδηγούν τον στόλο στα ανοιχτά. Αλλες επαναστατικές ομάδες καταλαμβάνουν το σύνταγμα Μακρυγιάννη και την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Ομως η αντίδραση της κυβέρνησης Τσαλδάρη υπήρξε αστραπιαία. Ο υπουργός Στρατιωτικών Γ. Κονδύλης, παλιός βενιζελικός, διατάζει αντεπίθεση. Μέσα στην νύχτα οι στρατώνες Μακρυγιάννη ανακαταλήφθηκαν από κυβερνητικά αποσπάσματα ενώ οι στασιαστές της σχολής Ευελπίδων αυτοδιαλύθηκαν. Σε ολόκληρη την χώρα κηρύσσεται στρατιωτικός νόμος. Στην βόρεια Ελλάδα ο φιλοβενιζελικός στρατός αδρανεί λόγω κακού συντονισμού και με εξαίρεση δύο μεραρχίες, δεν προχωρά στην κήρυξη της επανάστασης. Μόνο στην ανατολική Μακεδονία το κίνημα επικρατεί και οι στασιαστές ανατινάζουν τις γέφυρες του Στρυμώνα παίρνοντας αμυντική στάση. Ομως το πραξικόπημα ήταν καταδικασμένο.
Από τα Χανιά όπου βρισκόταν, ο Βενιζέλος αναλαμβάνει επίσημα την ηγεσία του κινήματος και κηρύσσει ανταρσία κατά της κυβέρνησης.Σε λίγο πληροφορείται πως τα πάντα καταρρέουν. Ο επαναστημένος στόλος περιπλανιέται στο Αιγαίο και δέχεται την επίθεση της Πολεμικής Αεροπορίας. Ο υπουργός Στρατιωτικών στρατηγός Γεώργιος Κονδύλης που είχε αυτοανακηρυχθεί αρχιστράτηγος, έρχεται εσπευσμένα στην Θεσσαλονίκη και διατάζει αντεπίθεση κατά των στασιαστών που είχαν οχυρωθεί στην ανατολική όχθη του Στρυμώνα. Στο λιμάνι της Καβάλας μοίρα 4 κυβερνητικών αντιτορπιλικών βομβαρδίζει το επαναστατημένο καταδρομικό "Ελλη". Σε διάστημα 10 ημερών ολοκληρώνεται η καταστολή του κινήματος. Στις 11 Μαρτίου 1935 ο Βενιζέλος παραδέχεται την ήττα του και καταφεύγει στην Νεάπολη της Ιταλίας μέσω Ρόδου πάνω στο θωρηκτό “Αβέρωφ”. Τον ακολουθεί ομάδα στασιαστών. Ο αριθμός των νεκρών στις συγκρούσεις έφθασε τους 17.
ΠΗΓΕΣ:
-ΠΑΤΡΙΣ, Μάρτιος 2005
-Θ.Βερέμης, οι επεμβάσεις του στρατού στην ελληνική πολιτική
-1η Μαρτίου 1935, Κ.Καλλιγάς
-Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων, Γ.Δαφνή
-ΤΑ ΝΕΑ, Καίτη Αρώνη Τσιχλή
-ιδρυμα Βενιζέλου
-ΙΜΕ

