Ρεπορτάζ: Κατερίνα Μυλωνά

Αντιδράσεις για την απόφαση να χωρίσει τους παραγωγούς σε δύο κατηγορίες, ακολουθώντας διαφορετική τιμολόγηση

Δυσαρεστημένοι δηλώνουν αρκετοί παραγωγοί οινοστάφυλων από την πολιτική που ακολουθεί η Ένωση Πεζών, αφού αποφάσισε να χωρίσει τους αμπελουργούς σε δύο κατηγορίες, ακολουθώντας διαφορετική τιμολόγηση. Επίσης, οι παραγωγοί υποχρεώνονται, όπως ήδη έχει γράψει η «Π», να υπογράφουν μία δήλωση μαζί με το ζυγολόγιο ότι αποδέχονται την τακτική της Ένωσης για τις τιμές των προϊόντων τους. Κάποιοι αγρότες θέλησαν να διαμαρτυρηθούν και να μην υπογράψουν, όμως με αυτό τον τρόπο, όπως λένε, δεν θα πληρώνονταν από την Ένωση και έτσι αποφάσισαν να υποχωρήσουν.

Η Ένωση Πεζών πριν από λίγες μέρες έδωσε στη δημοσιότητα ανακοίνωση η οποία περιγράφει με ποιο τρόπο θα γίνεται η παραλαβή και η τιμολόγηση των σταφυλιών. Η Συνεταιριστική Οργάνωση θα καλύψει το 90% των αναγκών της σε λευκές ποικιλίες και το 75% σε ερυθρές από τους παραγωγούς σε χρονιές που υπήρχε έλλειψη σταφυλιών, το 2000, το 2001 και το 2003. Οι τιμές που θα δοθούν σε εκείνους θα είναι ίδιες με τις περυσινές, κάπως υψηλές δηλαδή, ενώ οι υπόλοιποι παραγωγοί θα μπορούν να παραδίδουν τα σταφύλια τους στην Ένωση σε τιμές εκκαθάρισης, δηλαδή στις 55 δρχ. το κιλό. Για τις αναγκαίες ποσότητες των σταφυλιών, βάσει του προγράμματος πωλήσεών της θα προσπαθήσει να διατηρήσει τις περυσινές τιμές, ενώ για τις πλεονάζουσες ποσότητες θα δοθεί μια προκαταβολή τώρα 0,16 ανά κιλό και θα εφαρμόσει το σύστημα της εκκαθάρισης, ενώ για τις ποσότητες που υπερβαίνουν το μέσο όρο θα πληρωθούν με 55δρχ.

«Η Ένωση Πεζών διαχωρίζει τους “καλούς” από τους “κακούς” συνεταίρους και πρέπει να αναζητηθούν οι αιτίες αυτής της αδικίας. Ο παραγωγός επιλέγει να στραφεί προς τον ιδιώτη γιατί μπορεί να του παρέχει μεγαλύτερο εισόδημα.» αναφέρει ο κ. Γιώργος Σταματάκης , ο οποίος είναι μέλος της ΠΑΣΥ. Εξηγεί ακόμα ότι «ο αγρότης καταφεύγει στα ιδιωτικά οινοποιεία και συσκευαστήρια ενώ θα έπρεπε να υπήρχε μία πολιτική προς όφελος του συνεταίρου γιατί κανείς αγρότης δε θέλει να προωθήσει τον ιδιώτη και όχι την Ένωση.»

«Δεν είναι θέμα της διοίκησης της Ένωσης γιατί πιστεύω ότι αν μπορούσαν να δώσουν κάτι και να είναι αρεστοί θα το έκαναν,» υποστηρίζει ο αντιπρόσωπος της Ένωσης Πεζών, κ. Νίκος Λασηθιωτάκης, ο οποίος προσθέτει ότι «έχει και μειονέκτημα σε σχέση με τον ιδιώτη γιατί όποιο εργάτη κι αν απασχολήσει θα του βάλει ένσημα ενώ οι άλλοι στρέφονται προς αλλοδαπούς που πληρώνονται με χαμηλό μεροκάματο.»



Μείωση

των τιμών



Σε απελπισία βρίσκονται οι παραγωγοί οινοστάφυλων στο νομό Ηρακλείου μετά από την εξαιρετικά δύσκολη χρονιά για το σταφύλι, εφόσον βλέπουν την τιμή των προϊόντων τους να μειώνεται δραματικά, το κόστος παραγωγής να ακολουθεί ανοδική πορεία και παράλληλα, να πραγματοποιείται ανεξέλεγκτη εισαγωγή κρασιού από χώρες με χαμηλότερα μεροκάματα.

«Εκείνο που ζητάμε είναι να μειωθεί το κόστος παραγωγής, να αυξηθούν οι τιμές των προϊόντων μας και να στηριχθούν οι συνεταιρισμοί από το κράτος», τονίζει ο κ. Γιώργος Σταματάκης. Συμπληρώνει ότι διαπιστώνεται τρομοκρατία από όλους τους ιθύνοντες και στο πλαίσιο της διεκδίκησης των αιτημάτων τους οι αγρότες μπορούν μονάχα να κάνουν συλλαλητήρια και να φτιάξουν ξανά και μαζικά τους συνεταιρισμούς. «Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική θέλει να μειώσει το ποσοστό των αγροτών, πρόκειται για μια κίνηση να περάσει η γη στους λίγους εφόσον ήδη κτίζονται ιδιωτικά οινοποιεία και δε θα συμφέρει τον αγρότη να καλλιεργεί με αποτέλεσμα να πουλάει την περιουσία του.», υποστηρίζει ο κ. Σταματάκης. Ο ίδιος παράγει σταφύλια και ελιές και αναφέρει ότι: «είναι τεράστιο το κόστος παραγωγής και σε μεροκάματα, που δεν υπολογίζονται, ενώ υπάρχουν κίνδυνοι πάνω στη δουλειά από μηχανήματα και χημικά που χρησιμοποιούνται.»



Πλήγμα από

τις εισαγωγές

κρασιού



«Το σταφύλι περνάει μια κρίση γιατί ευδοκιμεί παντού με αποτέλεσμα να καλλιεργούν και να φτιάχνουν κρασί πολλές χώρες με χαμηλά μεροκάματα και η εισαγωγή μούστου να είναι ανεξέλεγκτη χωρίς να υπάρχει ονομασία προέλευσης,» υπογραμμίζει ο αντιπρόσωπος της Ένωσης Πεζών, κ. Νίκος Λασιθιωτάκης , τονίζοντας ότι η περιοχή τους να είναι ζώνη επιλεγμένη για οινοστάφυλα. «Έχουμε αφεθεί στη μοίρα μας, ο αγρότης βάλλεται από παντού, όλα ακριβαίνουν και όταν θες να πουλήσεις σε μια συγκεκριμένη τιμή εισάγονται μεγάλες ποσότητες και σπάει η τιμή αυτή,» συμπληρώνει. Θεωρεί ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί ολικά ο μεγάλος ανταγωνισμός διότι δεν καλύπτονται τα έξοδα του αγρότη. «Το λάδι πάει καλά λόγω συγκυριών, επειδή η Ισπανία και άλλες χώρες δεν είχαν παραγωγή, διαφορετικά θα υπήρχε και εκεί πρόβλημα,» εξηγεί.

Ο κ. Νίκος Βουτουφιανάκης θυμάται τη διακύμανση των τιμών πριν από δώδεκα χρόνια «όταν ξεκινήσαμε την παραγωγή παίρναμε 170 δρχ ενώ τώρα είναι 55 δρχ, ποσό το οποίο βάσει του κόστους παραγωγής και των προβλημάτων με τα αμπέλια θεωρώ γελοίο». Αναφέρει ακόμα ότι το τελικό προϊόν φτάνει ακριβό στον καταναλωτή, «χαρακτηριστικό παράδειγμα της κατάστασης είναι ότι η κόκα κόλα έχει 9% φόρο, όπως τα τρόφιμα, ενώ το κρασί 19% όπως το ουίσκι.», καταλήγει.