Ρεπορτάζ Άννα Κωνσταντουλάκη
Η εξηνταεννιάχρονη Ηρακλειώτισσα πήγε στο Βενιζέλειο με γενική δυσφορία και δυσκολία στην αναπνοή οι γιατροί διέγνωσαν κολικό στη χολή και την έστειλαν στο σπίτι της όμως λίγες ώρες αργότερα πέθανε από έμφραγμα όπως απέδειξε η νεκροψία που έγινε.
Τώρα η οικογένεια της που θεωρεί ότι ο θάνατος της οφείλεται στην ανευθυνότητα και την επιπολαιότητα των γιατρών που την εξέτασαν με αποτέλεσμα να κάνουν εσφαλμένη γνωμάτευση και να της συστήσουν εσφαλμένη φαρμακευτική αγωγή, εξετάζει το ενδεχόμενο ακόμη και να κινηθεί δικαστικά.
Σε έγγραφο προς τον διοικητή του Βενιζελείου Μανόλη Ντουρουντάκη οι κόρες της Στεργιωτής Λασηθιωτάκη Αγάπη και Μαρία καταγράφουν τα γεγονότα επισυνάπτοντας την ιατροδικαστική έκθεση του καθηγητή Μανόλη Μιχαλοδημητράκη και ζητούν να κάνει έρευνα για την αιτία που οδήγησε την μητέρα τους στον θάνατο.
Ο κ. Ντουρουντάκης είπε στην “Π” ότι θα ζητήσει πλήρη ενημέρωση για την υπόθεση.
Κατηγορούν τους γιατρούς για εσφαλμένη διάγνωση
Το περιστατικό σημειώθηκε το απόγευμα της Τετάρτης 26 Ιανουαρίου.Οι κόρες της 69χρονης αναφέρουν:
“Συνοδεύσαμε ως έκτακτο επείγον περιστατικό στο Νοσοκομείο σας τη μητέρα μας Λασηθιωτάκη Στεργιωτή του Ανδρέα, παραπονούμενη για γενική δυσφορία και δυσκολία στην αναπνοή, σε σημείο που τα συμπτώματα αυτά να της δημιουργούν πρόβλημα ασφυξίας.
Εξετάσθηκε από τους καρδιολόγους και χειρουργούς ιατρούς των εξωτερικών ιατρείων (εκτάκτων περιστατικών), υπεβλήθη σε εξετάσεις, (αίματος, ακτινογραφίες και καρδιογράφημα) και οι γιατροί που επελήφθησαν του περιστατικού και την εξέτασαν αφού διέγνωσαν ότι τα ευρήματα οδηγούσαν και ήταν “κολικός χολής” και, εν πάση περιπτώσει, ότι δεν αντιμετώπιζε καρδιολογικά προβλήματα, επενέβησαν με παυσίπονες ενέσεις για την αντιμετώπιση του κολικού και, αφού μας καθησύχασαν και μας διαβεβαίωσαν ότι δεν επρόκειτο για τίποτε το σοβαρό και, ως εκ τούτου, δεν ήταν αναγκαίο, ούτε απαραίτητο να εισαχθεί προς νοσηλεία στο Νοσοκομείο, μας υπέδειξαν να επιστρέψουμε στο σπίτι όπως και έγινε.
Όμως με την πάροδο της ώρας δεν αισθανόταν καλά, εξακολουθούσε η ίδια άσχημη κατάσταση υγείας της η οποία, μάλιστα, χειροτέρευε και, κατόπιν τούτου, στις 10 περίπου το βράδυτης ίδιας ημέρας 26/1/2005, μισή περίπου ώρα αφότου είχαμε φύγει από το Νοσοκομείο, επανήλθαμε στο Νοσοκομείο σας, όπου η ασθενής υπεβλήθη και πάλι σε εξετάσεις και οι γιατροί που επελήφθησαν του περιστατικού, μας δήλωσαν ότι περνούσε άμμος στο σωληνάκι της χολής και αυτό της δημιουργούσε “κολικό” και έκριναν και απεφάσισαν εκ νέου ότι δεν υπήρχε λόγος, δεν ήταν αναγκαίο, ούτε απαραίτητο να εισαχθεί στο Νοσοκομείο για νοσηλεία. Της συνταγογράφησαν φαρμακευτική αγωγή (buscopan, lonarid και zandac), για την αντιμετώπιση του “κολικού χολής”, όπως είχαν διαγνώσει, της υπέδειξαν να ακολουθήσει δίαιτα για 10 ημέρες και μας είπαν να αναχωρήσουμε για το σπίτι, όπως και πράξαμε τις πρωϊνές ώρες της 27ης Ιανουαρίου 2005, αφού λόγω του προκεχωρημένου της ώρας παραμείναμε στο τμήμα βραχείας νοσηλείας από τα μεσάνυχτα της 26ης μέχρι τα ξημερώματα της 27ης Ιανουαρίου 2005”.
Ωστόσο όπως επισημαίνουν στο ίδιο έγγραφο παρά τις διαγνώσεις των γιατρών του Νοσοκομείου περί “κολικού χολής” και παρά τις διαβεβαιώσεις τους ότι η μητέρα τους δεν είχε κανένα καρδιολογικό πρόβλημα την ίδια ημέρα στις 8 το βράδυ της 27ης Ιανουαρίου πέθανε κι ο θάνατος της σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση του ιατροδικαστή Μανόλη Μιχαλοδημητράκη οφείλεται “σε θρόμβωση του πρόσθιου κατιόντα κλάδου της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας επί εδάφους γενικευμένης αθηρωματοσκλήρυνσης”.
Δεν διέγνωσαν καρδιολογικό πρόβλημα
Το έγγραφο προς τον διοικητή του Βενιζελείου συνεχίζει ως εξής:
“Επειδή, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, προκύπτει αναμφισβήτητα και αναμφίβολα ότι οι γιατροί που επελήφθησαν και εξέτασαν το περιστατικό της μητέρας μας ενήργησαν επιπόλαια και ανεύθυνα και το αποτέλεσμα της ανευθυνότητας και της επιπολαιότητας τους ήταν να καταλήξουν σε εσφαλμένη γνωμάτευση και, εκ τούτου, σε εσφαλμένη φαρμακευτική αγωγή, ενώ εάν ενεργούσαν με υπευθυνότητα και επαγγελματική ευσυνειδησία θα έπρεπε να επισημάνουν τα καρδιολογικά προβλήματα της μητέρας μας, οπότε θα ακολουθούσαν και θα υπεδείκνυαν την κατάλληλη αγωγή ώστε θα απεφεύγετο ο θάνατός της.
Επειδή, για όλα αυτά θα πρέπει να ερευνηθεί η συμπεριφορά των γιατρών που επεληφθησαν του περιστατικού και η επαγγελματική τους ευσυνειδησία, δοθέντος ότι το έμφραγμα εξαιτίας του οποίου κατέληξε η μητέρα μας εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Νοσοκομείο και μάλιστα στο τμήμα βραχείας νοσηλείας, ενώ η ασθενής θα έπρεπε να έχει εισαχθεί στην Καρδιολογική Κλινική και η παράλειψη αυτή οφείλεται σε εσφαλμένη διάγνωση των γιατρών που την εξέτασαν όλως επιπόλαια και ανεύθυνα” και καταλήγει:
“Επειδή, η συμπεριφορά των γιατρών που εξέτασαν τη μητέρα μας, εκτός των άλλων, παρουσιάζει και έχει ποινικά αξιόλογο ενδιαφέρον και επιφυλασσόμεθα παντός δικαιώματός μας, απευθυνόμενοι ενώπιον των αρμοδίων Αρχών και δικαστηρίων ζητούμε να επιληφθείτε σχετικά διατάσσοντες και ενεργούντες τα νόμιμα προς κάθε κατεύθυνση και παρακαλούμε να μας κρατάτε ενήμερους επί των αποτελεσμάτων των ενεργειών σας”.
