Tης Kορίνας Kαφετζοπούλου
Από το μηδέν ξεκινάει η ΟΕΒΕΝΗ τις προσπάθειες για τη δημιουργία Βιοτεχνικού Πάρκου στο Ηράκλειο μετά το “ναυάγιο” που σημειώθηκε με το ΒΙΟΠΑ της Φοινικιάς.
«Δεν πρέπει να καταθέσουμε τα όπλα. Στην πλειοψηφία τους οι βιοτεχνίες του Ηρακλείου είναι παράνομες, αφού δεν επιτρέπεται να λειτουργούν μέσα στην πόλη και εαν κάποιος ξυπνήσει ένα πρωί και θέλει να εφαρμόσει το νόμο μπορεί να κλείσει περισσότερες από 6000 επιχειρήσεις», είπε στην “Π” ο πρόεδρος της ΟΕΒΕΝΗ κ. Στρατής Δαγκωνάκης.
«Και αυτή η προσπάθεια θα αποτύχει αν η πολιτεία δεν αναλάβει τις ευθύνες της» ανταπαντά ο κ. Ευφραίμογλου ο οποίος ήταν πρόεδρος του φορέα του ΒΙΟΠΑ.
Και ενώ η αμφιβολία και η δυσπιστία είναι τα αισθήματα που κυριαρχούν στους κόλπους των επιχειρηματιών, αντιπροσωπεία της ΟΕΒΕΝΗ θα συναντηθεί τις επόμενες ημέρες με τον περιφερειάρχη Κρήτης για να του ζητήσει τη συμμετοχή αλλά και την στήριξη της Περιφέρειας στο νέο φορέα.
«Αν ένας υφυπουργός τρελαθεί και αποφασίσει να εφαρμόσει το νόμο μπορεί να κλείσει περισσότερες από 6000 επιχειρήσεις που αφορούν σε εννέα επαγγέλματα και όχι μόνο στο Ηράκλειο.
Όπως μηχανικούς αυτοκινήτων, επιπλοποιούς, φανοποιούς, βαφείς κ.α.
Όλες οι επιχειρήσεις λειτουργούν στον ιστό της πόλης παράνομα χωρίς άδεια λειτουργίας.
Σε λίγο καιρό οι παρατάσεις που έχουν δοθεί θα λήξουν και αν δεν δοθούν νέες δεν αποκλείεται πολλές επιχειρήσεις να βάλουν λουκέτο».
Αυτό δήλωσε στην “Π” φανερά αγανακτισμένος ο πρόεδρος της ΟΕΒΕΝΗ κ. Στρατής Δαγκωνάκης για την τροπή που πήρε η υπόθεση με το ΒΙΟΠΑ της Φοινικιάς.
«Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά - συμπλήρωσε - χωρίς τα βιοτεχνικά πάρκα οι επιχειρηματίες είναι έρμαια των γειτόνων τους.
Αν έχουν διαφορές όποιος θέλει μπορεί να τους κλείσει αν η καταγγελία γίνει δύο φόρές».
Εκτός από την απειλεί του λουκέτου όμως η στέρηση της άδειας λειτουργίας συνεπάγεται και άλλα κακά .
Οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να ενταχθούν σε κανένα κοινοτικό πρόβλημα, δεν μπορούν να κάνουν επέκταση των δραστηριοτήτων τους και αναγκαστικά οδηγούνται στο μαρασμό.
Και αν η ανάγκη για τη δημιουργία των βιοτεχνικών πάρκων είναι αυτονόητη για τον απλό πολίτη για τα αρμόδια υπουργεία τα τελευταία 6 χρόνια μάλλον ήταν ψιλά γράμματα.
Και μπορεί ύστερα από 10 χρόνια προσπαθειών να υπεγράφη διυπουργική απόφαση για τη δημιουργία 13 βιοτεχνικών πάρκων όμως ποτέ κανείς δεν πήρε την πολιτική ευθύνη για να μεθοδεύσει την απόκτηση της γης .
Αυτό ήταν και το κρισιμότερο άλυτο σημείο που οδήγησε σε “ναυάγιο” όποια φιλότιμη προσπάθεια έκαναν χωρίς στήριξη οι επιχειρηματίες.
Σύμφωνα με τον κ. Δαγκωνάκη η εμπειρία του παρελθόντος είναι πλέον χρήσιμος οδηγός για τις προσπάθειες του μέλλοντος.
Αυτή τη φορά η δημιουργία βιοτεχνικών πάρκων μπορεί να προχωρήσει με την αυστηρή προϋπόθεση ότι θα συμμετέχουν και οι φορείς της πόλης .
Ήδη η ΟΕΒΕΝΗ έχει μιλήσει με δημάρχους που είναι στα όρια των περιοχών τους έχουν οριοθετηθεί βιοτεχνικά πάρκα .
Όλοι συμφωνούν ότι τα ΒΙΟΠΑ πρέπει να προχωρήσουν και με τη συμμετοχή των αιρετών αλλά και της Περιφέρειας.
Γι’ αυτό το λόγο και αντιπροσωπεία της ομοσπονδίας θα συναντηθεί τις επόμενες ημέρες με τον περιφερειάρχη Κρήτης για να ζητήσει την πλήρη στήριξη της.
« Η βοήθεια τους είναι πολύτιμη το ΒΙΟΠΑ στο Αρκαλοχώρι προχώρησε επειδή συμμετέχει και η δημοτική αρχή. Η γη που γίνεται το Πάρκο και είναι έτοιμο να προχωρήσει είναι δημοτική. Πρέπει να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους αν θέλουν να επιβιώσουν οι επιχειρηματίες και κατ’ επέκταση η οικονομία του Ηρακλείου», είπε ο κ. Δαγκωνάκης.
«Το πρόβλημα δεν μπορεί να το λύσει ούτε η Περιφέρεια ούτε οι επιχειρηματίες. Η επίλυση του είναι θέμα του υπουργείου. Είναι καθαρά θεσμικό το ζήτημα» είπε μιλώντας στην Π ο περιφερειάρχης Σεραφείμ Τσόκας ο οποίος ευελπιστεί ότι σε συνδυασμό με το νέο αναπτυξιακό νόμο τα ΒΙΟΠΑ θα δρομολογηθούν.
Χάθηκε πολύτιμος χρόνος
Για τους επιχειρηματίες όλου του Νομού Ηρακλείου το Α και το Ω των βιοτεχνικών πάρκων ήταν το ΒΙΟΠΑ της Φοινικιάς.
Αυτή ήταν και η αιτία που όλα τα ΒΙΟΠΑ με εξαίρεση αυτά της Ανώπολης και του Αρκαλοχωρίου δεν προχώρησαν ούτε ένα βήμα.
Το Βιοτεχνικό πάρκο της Φοινικιάς ήταν το μεγαλύτερο και η συμμετοχή των επιχειρηματιών που συμμετείχαν στο φορέα υλοποίησης που είχε συσταθεί έφτανε τους 100.
Τα αξιοποιήσιμα στρέμματα του ΒΙΟΠΑ στη Φοινικιά ήταν 1500 και οι επιχειρηματίες μπορούσαν να συμμετάσχουν καταλαμβάνοντας μόνο ένα στρέμμα. Εκτός ΒΙΟΠΑ, στις βιοτεχνικές ζώνες η αναγκαία γη για την ίδρυση μια βιοτεχνίας είναι τα 4 στρέμματα.
Λόγω του υψηλού κόστους της απόκτησής της ελάχιστοι είναι οι επιχειρηματίες που βρίσκονται σε βιοτεχνικές ζώνες. Οι 100 επιχειρηματίες που συμμετείχαμε είχαμε συγκεντρώσει και τα 421 εκ δραχ. για την ιδία συμμετοχή.
Ας έλεγαν από την αρχή ότι δεν θέλουν να το προχωρήσουν με τον τρόπο τους μας εξαπάτησαν»
Στο τέλος ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Σιούφας μας είπε να αγοράσουμε εμείς οι ίδιοι όλη τη γη του ΒΙΟΠΑ ! Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται πουθενά. Στη Φοινικιά το ένα στρέμμα στοιχίζει ».
Το κόστος της καθυστέρησης
Τα πράγματα για τους επιχειρηματίες δεν ήταν τόσο απλά. Τόσα χρόνια θα που περίμεναν θα μπορούσαν να είχαν μεθοδεύσει άλλες λύσεις έστω και ατομικά.
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που έδωσε ο κ Ευφραίμογλου .
«Το 1999 ενδιαφέρθηκα να αγοράσω ένα οικόπεδο, η αξία του οποιου ήταν 80 εκ δρχ.
Το 2002 όταν κατάλαβα ότι το ΒΙΟΠΑ δεν προχωρεί το ίδιο οικόπεδο το πλήρωσα δύο φορές παραπάνω. Αυτό δεν το έπαθα εγώ αλλά και άλλοι επιχειρηματίες, αυτό είναι το κόστος. Εγώ δεν πιστεύω ότι τα ΒΙΟΠΑ θα προχωρήσουν και αυτοί οι 100 που επιχείρησαν να στήσουν το ΒΙΟΠΑ στη Φοινικιά δεν νομίζω να ξαναπροσπαθήσουν ».
Tεράστια ζημιά
«Η ζημιά όλων μας ήταν τεράστια. Τόσα χρόνια που περιμέναμε δεν βρήκαμε άλλους τρόπους να αναπτύξουμε τις επιχειρήσεις μας.
Εγώ έχω απογοητευθεί πλέον. δεν πιστεύω ότι τα ΒΙΟΠΑ θα προχωρήσουν. Μια περίπτωση μόνο υπάρχει .
Το ίδιο το Υπουργείο Ανάπτυξης να προχωρήσει στην απόκτηση της γης να ρυμοτομήσει και στη συνέχεια να μας φωνάξει απλά για να εγκατασταθούμε.
Όλοι μιλούν για κοινοτικά προγράμματα και την ανεργία. Αν το ΒΙΟΠΑ στη Φοινικιά λειτουργούσε θα μπορούσαμε να προσλάβουμε στις δουλειές μας 2000 επιπλέον άτομα .
Τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα και εγώ όπως και όλοι οι άλλοι είμαστε παράνομοι αφού εργαζόμαστε μέσα στην πόλη.
Εάν κάποιος θέλει να μας κλείσει μπορεί να το κάνει όποτε θέλει.
Υπό αυτές τις συνθήκες συνεχίζουμε να προσπαθούμε αφού λόγω των οικονομικών προβλημάτων αλλά και υψηλού κόστους της αγοράς γης δεν μπορούμε να αγοράσουμε 4 στρέμματα σε βιοτεχνικές ζώνες. Άκουγα μια μέρα στο ραδιόφωνο ότι η επαγγελματική στέγη στην Ελλάδα είναι πέντε φορές ακριβότερη».
