Ένα πρωτάθλημα το οποίο όταν “γεννήθηκε” δημιούργησε πολλά προβλήματα στο κρητικό ποδόσφαιρο αλλά στην πορεία του χρόνου ανέδειξε τα θετικά του στοιχεία μπαίνει στην αφετηρία την ερχόμενη Κυριακή.

Το Περιφερειακό είναι πλέον μέρος της ζωής όλων μας, όσοι ασχολούνται με το κρητικό ποδόσφαιρο καθώς υπάρχει για να μας θυμίζει ότι σ’ αυτό το νησί υπάρχει η προοπτική κάθε χρόνο μια ομάδα να κερδίζει το εισιτήριο για τις επαγγελματικές κατηγορίες. Είναι ένα μοναδικό προνόμιο το οποίο χρόνο με το χρόνο εκτιμάται σωστά από τις ομάδες του νησιού. Οι περισσότερες άλλαξαν νοοτροπία, μένοντας έξω από πρακτικές παλιού τύπου όταν τα ματς θύμιζαν “σκηνικά πολέμου” με τον κίνδυνο της κρητικής βεντέτας να ξεπροβάλει έντονος μεταξύ περιοχών που ουσιαστικά δεν είχαν τίποτα να χωρίσουν. Με τον καιρό οι παράγοντες κυρίως κατάλαβαν ότι η επιτυχία δεν έρχεται με παλιομοδίτικες μεθόδους εκφοβισμού ή τραμπουκισμού αλλά επενδύοντας σωστά σε Κρητικόπουλα που έχουν όρεξη για ποδόσφαιρο και φτιάχνοντας γήπεδα σε πιο ανθρώπινες συνθήκες - βοήθησε σ’ αυτό και η εξέλιξη της τεχνολογίας καθώς η εύκολη χρήση του πλαστικού χλοοτάπητα έδωσε τη δυνατότητα σε πολλές ομάδες να “ντύσουν” τα γήπεδά τους προσελκύοντας παράλληλα τα νέα παιδιά. Σιγά - σιγά το πρωτάθλημα μοιάζει να παίρνει τη θέση που του αξίζει στη συνείδηση του κόσμου αλλά και στα κέντρα αποφάσεων. Η ΕΠΟ τα τελευταία χρόνια δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο και το αποδεικνύει με τα μέτρα που θεσπίζει. Τα γήπεδα με χόρτο, η ανάδειξη ταλέντων με την υποχρεωτική συμμετοχή 4 (από φέτος) παικτών κάτω των 20 χρόνων είναι αποφάσεις που αν μη τι άλλο οδηγούν στον δρόμο που έτσι κι αλλιώς έπρεπε να βαδίσουν από χρόνια οι ομάδες.

Το Ηράκλειο

Το Ηράκλειο ανέκαθεν πρωταγωνιστούσε σ’ αυτό το πρωτάθλημα: απόδειξη ότι κάθε χρόνο έβγαζε και ένα πρωταθλητή δίνοντας τον στη Γ’ Εθνική. Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα απ’ το περσινό που τόσο ο πρωταθλητής Ηρόδοτος (απευθείας) όσο και ο δευτεραθλητής ΠΑΝΟΜ (μ’εσω μπαράζ) κέρδισαν την άνοδο για τα επαγγελματικά σαλόνια.

Η κατακόρυφη άνοδος του Ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου δημιουργεί προσδοκίες και οι ομάδες που το εκπροσωπούν φέτος στην κατηγορία καλούνται να αποδείξουν ότι η αλυσίδα των επιτυχιών έχει κι άλλους κρίκους. Το παράδοξο είναι ότι τη νέα σεζόν οι ομάδες του Ηρακλείου είναι λιγότερες από πέρυσι. Η άνοδος δύο και η πτώση μιας (Μινωική) άφησε χώρο για τρεις (Χερσόνησος, Αλμυρός και η πρωταθλήτρια ΑΕΚ) που στην πορεία με τα μπαράζ έγιναν τέσσερις (ΕΓΟΗ) έναντι πέντε της περσινής εντυπωσιακής χρονιάς.

Παράδοξο είναι και το γεγονός ότι για πρώτη φορά το Ηράκλειο δεν ξεκινάει από θέση ισχύος. Διότι κανένας από τους τέσσερις εκπροσώπους του δεν έχει πρωταγωνιστικές βλέψεις. Οι δύο νεοφώτιστοι είναι λογικό να κοιτάζουν πρώτα πως θα διατηρηθούν στην κατηγορία ενώ οι άλλοι δύο έχουν μεν την εμπειρία αλλά όχι το απόλυτο ειδικό βάρος για να “σηκώσουν” τον χαρακτηρισμό του φαβορί.

Χερσόνησος

Η Χερσόνησος επέστρεψε στην παλιά δοκιμασμένη συνταγή του Βασίλη Καραΐσκου και δεν έχει μεγάλες αλλαγές στο ρόστερ της σε σχέση με πέρυσι. Στα συν η ομοιογένεια της, η έδρα και η οικονομική σταθερότητα που βασίζεται στην διοικητική ηρεμία και την στήριξη που προσφέρει ο Δήμος. Στη Χερσόνησο δεν κρύβουν ότι θέλουν να ακολουθήσουν τα βήματα του “γείτονα” ΠΑΝΟΜ αλλά ίσως δεν είναι ακόμα η ώρα τους.

Πρόβλεψη: Η Χερσόνησος δεν θα κινδυνεύσει αλλά πολύ δύσκολα θα “χτυπήσει” άνοδο. Μια θέση, πιθανόν στην πεντάδα θα την αφήσει ικανοποιημένη.

Αλμυρός

Στην περσινή του παρουσία στο Περιφερειακό εξέπληξε με την σταθερότητα του που ήταν αυτή που τον οδήγησε στα ψηλά πατώματα και τον απάλλαξε σχετικά νωρίς από κάθε άγχος και σκέψη υποβιβασμού. Λογικά με την εμπειρία αυτής της συμμετοχής και με δεδομένο ότι η ομάδα δεν έχει σημαντικές διαφοροποιήσεις στο έμψυχο υλικό της η φετινή περίοδος δίνει την ευκαιρία για μια ανάλογη πορεία.

Στα συν η παραμονή του Δημήτρη Βολωνάκη στον πάγκο, καθώς η ικανότητα και η εμπειρία του αποτελούν εγγύηση. Στα μείον η έλλειψη γηπέδου. Είναι πάντως κάτι που αντιμετώπισε και πέρυσι άρα μαθημένος στα δύσκολα, μπορεί και φέτος να τα ξεπεράσει. Το αν θα ξεπεράσει τον εαυτό του είναι κάτι που θα το δείξει ο χρόνος.

Πρόβλεψη: Ο στόχος του που είναι μια καλή πορεία κι ό,τι βγει, θα πραγματοποιηθεί εκτός κι αν επηρεαστεί από το πρόβλημα του γηπέδου. Για τίτλο, ούτε λόγος γίνεται, αλλά και ο υποβιβασμός με βάση το υλικό που έχει, μάλλον δεν θα τον απειλήσει ούτε στο νέο πρωτάθλημα...

ΑΕΚ

Μοιάζει να είναι η ήρεμη δύναμη του Ηρακλειώτικου ποδοσφαίρου. Μια ομάδα που έχει λυμένο το οικονομικό της, το γηπεδικό της και η οποία στηρίζεται πολύ στα νέα παιδιά, δεν μπορεί παρά να έχει μέλλον. Στόχος της είναι να μην έχει τον ρόλο του κομήτη και είναι στις δυνατότητές της να παραμείνει άνετα στην κατηγορία. Διαθέτει εμπειρία, ταλέντο και ο προπονητής της Κώστας Πετράκης που ήταν και πέρυσι στον πάγκο, την ξέρει πλέον καλύτερα και μπορεί να την οδηγήσει στην επιτυχία. Τα συν είναι όλα αυτά που αναφέραμε και πιο πάνω. Στα πλην, η απειρία της κατηγορίας. Αν ο ενθουσιασμός νικήσει το άγχος, ο στόχος είναι κοντά.

Πρόβλεψη: Η ΑΕΚ έχει τα φόντα να μείνει στην κατηγορία. Αρκεί να το αποδείξει και στο γήπεδο...

ΕΓΟΗ

Το ερωτηματικό. Ομάδα με ιστορία, επιστρέφει στο Περιφερειακό για να καθιερωθεί. Είναι η ομάδα που έκανε τις περισσότερες αλλαγές στο ρόστερ της. Ο Σήφης Κορωνάκης πρέπει να “δέσει” παλιούς και νέους σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στα υπέρ το όνομα “βαρύ σαν ιστορία” και το γήπεδο. Στα μείον η ανομοιογένεια λόγω των πολλών μεταγραφών. Ο ΕΓΟΗ ξεκινάει με στόχο την παραμονή και για να αποδείξει ότι του αξίζει μια θέση σ’ αυτή την κατηγορία.

Πρόβλεψη: Αν η ομάδα βρει συνοχή θα διεκδικήσει με αξιώσεις την παραμονή της.

ΑΝΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΜΑΣ