Είναι η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα πολλαπλών ανοιγμάτων στον κόσμο. Αντέχει σε σεισμούς άνω των επτά Ρίχτερ, σε τυφώνες, σε προσκρούσεις δεξαμενόπλοιων.

Είναι η Γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης», η υλοποίηση ενός ονείρου 100 χρόνων, που από τις 12 Αυγούστου θα συνδέει τη Στερεά με την Πελοπόννησο.

Η γέφυρα μειώνει το χρόνο διέλευσης από το Ρίο προς το Αντίριο ή αντίστροφα από τα 45 λεπτά σήμερα σε μόλις τέσσερα.

Το συνολικό μήκος του καταστρώματος της «Χαρίλαος Τρικούπης» ανέρχεται στα 2.252 μέτρα -η γέφυρα είναι δηλαδή μεγαλύτερη από τη «Χρυσή Πύλη», τη διάσημη κρεμαστή γέφυρα Golden Gate στο Σαν Φρανσίσκο, με συνολικό μήκος καταστρώματος 1.966 μέτρα.

Οι τέσσερις πυλώνες από τους οποίους κρέμεται η γέφυρα έχουν ύψος από 115 έως 160 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ από τον πυθμένα οι κορυφές τους απέχουν έως και 227 μέτρα. Το κατάστρωμα έχει πλάτος 27,2 μέτρα και διαθέτει δύο λωρίδες κυκλοφορίας (συν μία βοηθητική) ανά κατεύθυνση, ενώ στο μέγιστο ύψος του από τη θάλασσα αφήνει περιθώριο για το πέρασμα πλοίων ύψους 52 μέτρων.

Χωρίς τη γέφυρα ο μέσος όρος διερχόμενων αυτοκινήτων είναι 8.500 την ημέρα. Υπολογίζεται ότι μετά την παράδοσή της, ο μέσος όρος θα φτάνει τα 10.000 αυτοκίνητα ανά ημέρα, αν και στις ημέρες αιχμής η κίνηση θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 25.000 αυτοκίνητα.

ΠPΩTIEΣ

Στην κατάταξη καλωδιωτών γεφυρών με βάση το άνοιγμα (δηλαδή με βάση την απόσταση μεταξύ των πυλώνων), πρώτες έρχονται η γέφυρα Tatara στην Ιαπωνία (άνοιγμα 890 μέτρα) και η γέφυρα της Νορμανδίας (856 μέτρα). Στην πρώτη δεκάδα περιλαμβάνεται και η γέφυρα Ρίου - Αντιρίου με βασικό άνοιγμα 560 μέτρων.

Καθώς όμως η «Χαρίλαος Τρικούπης» διαθέτει τέσσερις πυλώνες αντί για δύο (επομένως έχει τρία ανοίγματα), βρίσκεται στην πρώτη θέση στον κόσμο με κριτήριο το συνολικό μήκος του καλωδιωτού καταστρώματος.

Ένα ακόμα ρεκόρ καταρρίπτουν και τα τέσσερα βάθρα που στηρίζουν τη γέφυρα στον πυθμένα -η διάμετρός τους στο βυθό φτάνει τα 90 μέτρα.

ANTOXH

Η γέφυρα κατασκευάστηκε σε ένα περιβάλλον όπου συνδυάζονται πολλά δυσμενή χαρακτηριστικά. Η περιοχή είναι σεισμογενής, το βάθος της θάλασσας μεγάλο (έως και 65 μέτρα) και ο πυθμένας ασταθής -ένα στρώμα από σαθρό ίζημα ξεκινά από τον πυθμένα και προχωρά σε βάθος 500 μέτρων, όπου συναντά το σταθερό βραχώδες στρώμα.

Οι αντισεισμικές προδιαγραφές που επέβαλε το Ελληνικό Δημόσιο προβλέπουν ότι η γέφυρα πρέπει να αντέχει σε πολύ ισχυρούς σεισμούς. Η γέφυρα έχει σχεδιαστεί να ανθίσταται σε επιτάχυνση εδάφους 0,48g (περίπου το μισό από την επιτάχυνση της βαρύτητας) και σε επιτάχυνση φάσματος ίση προς 1,2g μεταξύ 0,2 και 1,0 δευτερολέπτων.

Για να δημιουργήσει ένας σεισμός αυτές τις συνθήκες θα έπρεπε να είναι κατά πολύ ισχυρότερος από τον σεισμό των 7,4 Ρίχτερ που έπληξε τη Νικομήδεια (Ισμίτ) της Τουρκίας τον Αύγουστο του 1999.

Η «Χαρίλαος Τρικούπης» είναι επίσης σχεδιασμένη να αντέχει πρόσκρουση δεξαμενόπλοιου 180.000 τόνων με ταχύτητα 16 κόμβων, καθώς και σε ανέμους με ταχύτητες έως και 265 χλμ/ώρα, δηλαδή σε τυφώνες.

IΣXYPA ΘEMEΛIA

Καθώς η γέφυρα στηρίζεται σε σαθρό ιζηματογενές υπόστρωμα, και όχι σε σταθερό βράχο, οι μηχανικοί φρόντισαν να ισχυροποιήσουν τα θεμέλια με καινοτόμους τεχνικές -αυτή ήταν και η μεγαλύτερη δυσκολία του έργου.

Κάτω από κάθε βάθρο, ο πυθμένας ενισχύθηκε με δεκάδες κενούς σωλήνες από χάλυβα, διαμέτρου δύο μέτρων και μήκους 25 έως 30 μέτρων.

Το τμήμα των σωλήνων αυτών που προεξείχε από τον πυθμένα καλύφθηκε με ένα ισοπεδωμένο στρώμα αμμοχάλικου, πάχους τριών μέτρων, πάνω στο οποίο ακούμπησαν τελικά τα θεμέλια των βάθρων, διαμέτρου 90 μέτρων.

Η γέφυρα είναι τόσο σταθερή ώστε θα μπορούσε ίσως να χρησιμοποιηθεί ως... καταφύγιο σε περίπτωση σεισμού ή άλλης φυσικής καταστροφής.

Έχει τη δυνατότητα να απορροφήσει μετατόπιση έως και δύο μέτρων μεταξύ οποιωνδήποτε βάθρων της, ενώ το κατάστρωμα μπορεί να ταλαντώνεται ελαστικά, με εύρος κίνησης 1,3 μέτρα και ταχύτητα κίνησης έως και ένα μέτρο ανά δευτερόλεπτο.

Στην κοινοπραξία Γέφυρα ΑΕ, που ιδρύθηκε το 1995 για την κατασκευή του έργου, μετείχαν ο γαλλικός όμιλος VINCI και οι ελληνικές εταιρίες Ελληνική Τεχνοδομική, ΤΕΒ, J&P ΑΒΑΞ, Αθήνα, Προοδευτική και Παντεχνική.

Η κατασκευή του έργου διήρκεσε επτά χρόνια.