Οι δημοσιογράφοι δεν βρίσκονται στο απυρόβλητο. Κρίνουν αλλά και κρίνονται. Αυτό είναι κανόνας από τον οποίο όμως δεν εξαιρείται κανείς, ούτε τα δημόσια πρόσωπα ούτε οι δημόσιοι λειτουργοί.
Δεν έχω πρόθεση να υπερασπιστώ το σύνολο των δημοσιογράφων γιατί - κακά τα ψέματα - υπάρχουν και εκείνοι που ξεπερνούν τα όρια και αρέσκονται σε μία «στρατευμένη» δημοσιογραφία την οποία δεν αναγνωρίζω και απεχθάνομαι. Νιώθω όμως την ανάγκη να υπερασπιστώ συναδέλφους που έχουν αποδείξει την ηθική και την εντιμότητά τους.
Γιʼ αυτούς (τον Θάνο, τη Σταυρούλα, τον Νικόλα κ.ά.), αλλά και για μένα, θεωρώ ότι δημόσιοι χαρακτηρισμοί που αναφέρονται σε «χαλκεία της δημοσιογραφίας» είναι επιεικώς προσβλητικοί.
Ο δημοσιογράφος δεν είναι διεκπεραιωτής. Οφείλει να κάνει ρεπορτάζ, να συγκεντρώνει πληροφορίες, να προβάλλει μαρτυρίες και να παρουσιάζει τις θέσεις όλων των πλευρών, χωρίς εμπάθεια και μεροληψία. Δεν είναι οι δημοσιογράφοι που ασκούν τις ποινικές διώξεις, δεν είναι οι δημοσιογράφοι που παραπέμπουν σε δίκες. Αυτή είναι δουλειά της Δικαιοσύνης.
Οι δημοσιογράφοι που τώρα βάλλονται με αφορμή την εκδίκαση συγκεκριμένης υπόθεσης, είναι οι ίδιοι που πρώτοι-πρώτοι προσκαλούνται από την ΕΛ.ΑΣ στην παρουσίαση σοβαρών ποινικών υποθέσεων.
Και είναι πολλοί οι εμπλεκόμενοι που νιώθουν να αδικούνται και να διασύρονται από τις θέσεις της Αστυνομίας που προβάλλουν τα ΜΜΕ, παρά το γεγονός ότι η δεοντολογία μάς επιβάλλει και την παρουσίαση των δικών τους θέσεων.
Έχει συμβεί μάλιστα αρκετές φορές υποθέσεις που παρουσιάστηκαν ως «τρανταχτές» να «ξεφουσκώσουν» στο ακροατήριο, όπως έχει συμβεί κατηγορούμενοι να αθωωθούν τελικά. Σε αυτές τις υποθέσεις όμως …ούτε γάτα ούτε ζημιά. Γιατί δεν θυμάμαι την ΕΛ.ΑΣ να έχει ζητήσει συγνώμη για την ταλαιπωρία που πέρασε κάποιος από τους εμπλεκόμενους. Θυμάμαι όμως πολύ καλά αστυνομικούς να ψέγουν εισαγγελείς και δικαστές για τον τρόπο απονομής της Δικαιοσύνης.
Ανάλογα δηλαδή με τα καλά και τα συμφέροντα, η Δικαιοσύνη είναι …λάστιχο. Άλλοτε καλή, δίκαιη, φωτεινή και άλλοτε άδικη και διαπλεκόμενη. Το ίδιο συμβαίνει και με τους δημοσιογράφους: πότε είναι καλοί και πότε «αλήτες και ρουφιάνοι».
