Ο “χάλκινος” παγκόσμιος πρωταθλητής στίβου του 2011 στα 50μ. ελεύθερο και “ασημένιος” στο Ευρωπαϊκό στο ίδιο αγώνισμα είναι γέννημα θρέμμα της ηρακλειώτικης πισίνας και όλοι όσοι είδαν την ημερίδα κολύμβησης “Τσέτο Γκολομέεβ” τον θαύμασαν από κοντά, τόσο για την απλότητά του όσο και για τις κολυμβητικές ικανότητές του.
Αφήστε βέβαια που τα κοριτσόπουλα θαύμασαν και την ομορφιά του. Ο λόγος για τον Κριστιάν Γκολομέεβ (ο τόνος πιο σωστά μπαίνει στο δεύτερο έψιλον), τον κορυφαίο κολυμβητή που ανέδειξε ποτέ η πισίνα της πόλης ο οποίος φιγουράρει στις λίστες με τους 20 καλύτερους στον κόσμο. Πώς, λοιπόν, να μην αναδειχθεί κορυφαίος αθλητής (22.66 στα 50μ. ελευθ., 785 β στη FINA) της διοργάνωσης που για άλλη μια χρονιά ο ΚΟΗ έβαλε τα δυνατά του για να πετύχει και πέτυχε. Κορυφαία αθλήτρια αναδείχθηκε η Ηρακλειώτισσα Άννα-Μαρία Νάσιου (προπονείται στους Αργοναύτες αλλά ανήκει στη Γλυφάδα) για την επίδοσή της 1.13.23 στα 100μ. πρόσθιο (678β., σύστημα αξιολόγησης FINA).
“Είμαι πολύ χαρούμενος που ήρθα για αυτούς τους αγώνες που τιμάνε τη μνήμη του πατέρα μου. Μακάρι να είμαι σε θέση να έρχομαι κάθε χρόνο. Βλέπετε σε αυτήν την πισίνα ξεκίνησα το άθλημα, εδώ μεγάλωσα και έχω όλες μου τις αναμνήσεις” δήλωσε στην “Π” ο Κριστιάν Γκολομέεβ και η ιστορία του είναι για βιβλίο.
Γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου του 1993 στο Βέλινγκραντ της Βουλγαρίας από την Κριστίνα και τον Τσβετάν, από τους πλέον επιτυχημένους Βούλγαρους κολυμβητές.
Τη μητέρα του δεν τη γνώρισε καθώς ένα ιατρικό λάθος στη διάρκεια του τοκετού τής στοίχισε τη ζωή. Τότε ο πατέρας του δέχεται πρόταση από τον ΟΦΗ (τότε έφορος του συλλόγου ήταν η κ. Μηναδάκη η οποία είχε άποψη για τον προπονητή λόγω του γιου της Αγαπητού που σπούδασε στη Βουλγαρία. Τον είχε προτείνει το 1991 στον ΚΟΗ αλλά δεν ήθελε ξένο προπονητή κι εκείνη αποχώρησε πηγαίνοντας στον ΟΦΗ) και έρχεται στο Ηράκλειο έχοντας μαζί του τον μόλις δύο μηνών Κριστιάν (πήρε το όνομα της μητέρας του) και τον 6χρονο τότε Νικόλα.
“Ξεκίνησα να κολυμπώ 5 ετών, είχα σκαμπανεβάσματα με το αν ήθελα να συνεχίσω ή όχι, στα 12 άρχισα να ασχολούμαι πιο σοβαρά και στα 16-17 χρόνια μου είδα ότι έχω τις δυνατότητες για κάτι καλύτερο. Είχα καλά αποτελέσματα, καλούς χρόνους. Την ίδια περίοδο άρχισα να πηγαίνω αποστολές με την Εθνική ομάδα κι αυτό με “έψησε” να προσπαθήσω ακόμη περισσότερο. Το αγάπησα πολύ. Ήθελα να μπορώ να είμαι πιο ανταγωνιστικός” λέει και κοιτά την πισίνα του “Λίντο” όπου στον ίδιο χώρο το 1985 ο πατέρας του είχε λάβει μέρος στους βαλκανικούς αγώνες και ένα από τα μετάλλια του στα ελεύθερα το είχε χαρίσει στην κ. Μηναδάκη η οποία το έχει σε περίοπτη θέση στα γραφεία των Δελφινιών. Ο Κριστιάν κληρονόμησε όμως τα γονίδια του πατέρα του που υπήρξε διακεκριμένος κολυμβητής στη Βουλγαρία.
Ο πατέρας του, λοιπόν, ως προπονητής στον ΟΦΗ του δείχνει τα μυστικά του αθλήματος. Το 1998 πηγαίνει στη Βουλγαρία για δύο χρόνια και το 2000 που επιστρέφει καταλήγει στον ΚΟΗ μαζί με τον Κριστιάν και τον Ιβάν (αφού ξαναπαντρεύτηκε). Μέχρι το 2009. Τότε φτιάχνει την ιδιωτική πισίνα “Πλιτς-πλατς” αλλά την χάρηκε μια και την επόμενηχρονιά πέθανε από καρκίνο.
“Μπορώ να πω ότι δεν με πήρε από κάτω, είχα ήδη σκληραγωγηθεί και έτσι κατάφερα να το ξεπεράσω.
Σίγουρα οι θείοι μου, που μένουν στην Αθήνα, με βοήθησαν πολύ σε όλο αυτό.
Όταν “έφυγε” ο πατέρας μου πήγα στην Αθήνα και στον Εθνικό και είχα πάρα πολύ μεγάλη βοήθεια. Χωρίς αυτούς ούτε στην Αμερική θα πήγαινα, ούτε πουθενά.
Τα οφείλω επομένως όλα σʼ εκείνους” είχε πει παλαιότερα.
Στο πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα ο αθλητής του Άκη Οικονόμου, σπουδάζει Human Performance Exercise Science, συνεχίζοντας την παράδοση της οικογένειας: «Είναι περίπου σαν τα ΤΕΦΑΑ. Είναι ένας συνδυασμός προπονητικής, fitness και διατροφής, τα συνδυάζω όλα μαζί και πιστεύω πως είναι αυτό ακριβώς που μου ταιριάζει. Ανέκαθεν αγαπούσα την κολύμβηση και ήθελα να ασχοληθώ με κάτι σχετικό».
Το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα είναι από τα πιο οργανωμένα στις ΗΠΑ και τα δυνατότερα στο NCCA, το κολεγιακό πρωτάθλημα. Πόσο απαιτητική είναι μία μέρα όμως για ένα πρωταθλητή: «Η μέρα μου ξεκινάει με πρωινή προπόνηση στις 6 το πρωί. Μετά πάμε για πρωινό και ακολουθούν τα μαθήματα. Μερικές φορές έχεις ένα ή δυο μαθήματα. Έπειτα προπόνηση, διάβασμα, μέχρι το βράδυ όπου είσαι πτώμα και πας για ύπνο!
Είναι καταπληκτική η οργάνωση. Με έχει βοηθήσει. Έχουμε τα πάντα, το κολυμβητήριο και το γυμναστήριο είναι πολύ κοντά, έχουμε δίπλα μας γυμναστές, προπονητές, γιατρούς».
Τι θα έλεγε όμως σʼ έναν νέο κολυμβητή; “Να αγαπήσει το άθλημα το οποίο είναι από τα ωραιότερα και κάθε μέρα να προσπαθεί για το καλύτερο”.
Για το αν οι δυσκολίες τον κάνουν πιο δυνατό ο Κρίστιαν δεν το σκέφτεται πολύ για να απαντήσει: “Θα έλεγα πως είμαι πεισματάρης. Αν δω πως κάποιος με περνάει, με πεισμώνει αυτό και προσπαθώ όλο και περισσότερο μέχρι να έρθει το αποτέλεσμα που θέλω. Δύναμη παίρνω από το γεγονός ότι θέλω να πρωταγωνιστώ”.
