Του Γιάννη Ζωράκη
«Η φιλοξενία γεννήθηκε στην Κρήτη από τον Ξένιο Δία, γιατί οι Κρητικοί είναι εκείνοι που έχουν μάθει να ακούν περισσότερο, να δέχονται και να εξελίσσονται, αξιοποιώντας εμπειρίες και ερεθίσματα».
Αυτή είναι η πρώτη φράση που είπε ο πρωταγωνιστής της ταινίας «Ξα μου» Γιώργος Χωραφάς, αφού ολοκληρώθηκε η συνέντευξη μαζί του. Όσοι γνωρίσουν το Γιώργο Χωραφά, διαπιστώνουν ότι είναι ένας άνθρωπος απλός κι όμορφος, που συνδυάζει το έξυπνο χιούμορ με την έντονη πολιτικοποίηση. Κι αυτό έκανε και στη συνέντευξη που έδωσε στην «Π». Μίλησε για την ταινία, για όσα προκύπτουν από την ταινία, αλλά και για την Ευρώπη συνολικά. Ο ρόλος του Τζώνη από το «Ξα μου», ενός απολυμένου ξενοδόχου στην Κρήτη στα 56 του χρόνια, του έδωσε την αφορμή.
Απαντά στην ερώτηση, σε τι θα έλεγε ο ίδιος «Ξα μου» ως Γιώργος και όχι ως Τζώνης, με τρόπο καθηλωτικό.
«Βλέπω τη φράση «Ξα μου» ως τον προσδιορισμό του «αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεων μου» λέει και εξηγεί:
«Θα ήθελα λοιπόν να μπορούσαμε συνολικά ως Ευρώπη να πάρουμε την ευθύνη του πρόσθετου εκδημοκρατισμού των χωρών μας. Οι διάφοροι μηχανισμοί στην Ευρώπη, βάζουν τους μοχλούς κίνησης, εκτός των ορίων που μπορούν να φθάσουν οι πολίτες της Ευρώπης. Θα ήθελα λοιπόν να μπορέσουμε συνολικά να προχωρήσουμε σε επιλογές που θα έχουν τους μοχλούς κίνησης του συστήματος, στο σημείο που θα μπορούσαμε να τους φθάσουμε ως πολίτες και να έχουμε περισσότερη πρόσβαση στη Δημοκρατία».
Εξίσου αφοπλιστικός είναι ο Γιώργος Χωραφάς, όταν μιλά για τον ήρωα που υποδύεται στην ταινία.
«Ο Τζώνης, θα μπορούσε να είναι κάθε απογοητευμένος άνθρωπος μέσα στην κρίση» υποστηρίζει και προσθέτει:
«Είναι η προσωπικότητα που μας ξυπνά. Και που μας δείχνει ότι όλοι οφείλουμε ως άνθρωποι να βρούμε τι μας ταιριάζει συναισθηματικά προκειμένου να κάνουμε ένα διαφορετικό βήμα μπροστά. Είναι ο κάθε άνθρωπος που φοβάται να βγει έξω από το κουτί, αλλά τελικά αφυπνίζεται μέσα από άλλους ανθρώπους και καταστάσεις και βρίσκει νόημα».
Αναφερόμενος στην κρίση που πραγματεύεται η ταινία, ο Γιώργος Χωραφάς υποστηρίζει πως μέσα από την ταινία αναδεικνύονται μεγάλες προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.
«Είναι ατέρμονο να διεκδικούμε πράγματα και χρήματα που είχαμε προ κρίσης» τονίζει για να εξηγήσει:
«Αν καταφέρναμε να τα αποκτήσουμε ξανά, κάτι το οποίο δεν γίνεται, αυτό που θα επιτυγχάναμε θα ήταν απλά να βρεθούμε στο σημείο που μας οδήγησε στην κρίση. Πρέπει να βρούμε άλλη εναλλακτική».
Η ματιά της Κλειώς
Απόλυτη εμπιστοσύνη στη σκηνοθέτη της ταινίας που θα προβάλλεται από αύριο στις κινηματογραφικές αίθουσες, έχει ο Γιώργος Χωραφάς, ο οποίος αναφέρει πως εμπιστεύθηκε απόλυτα το όραμα της Κλειώς Φανουράκη.
«Η Κλειώ σκέφτηκε πολύ καλά κινηματογραφικά» τονίζει για να προσθέσει:
«Είχε όλη τη δομημένη σκέψη για το πώς θα φιλμάρει τους χαρακτήρες και πώς θα αναδείξει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και να μην «αλατοπιπερώσει» την πλοκή.
Μέσα από το χαρακτήρα του Τζώνη, αφήνει μια ανοιχτή φωτιά σε πολύ χαμηλή ένταση, η οποία όμως είναι ικανή να καταστρέψει τα πάντα. Μέσα από την απλότητα της σκηνοθεσίας της, βγαίνει κάτι πολύ όμορφο και στοχευμένο».
Οι κότες και οι γάμοι της Κρήτης
«Η Κρήτη που γνώρισα μέσα από την ταινία, είναι η Κρήτη που ήξερα» λέει ο Γιώργος Χωραφάς και διηγείται μια υπέροχη ιστορία των διακοπών με τη γυναίκα του και το 2CV αυτοκίνητο του.
«Ήρθα με τη γυναίκα μου και το 2CV» λέει και συνεχίζει: «Ζήσαμε όλο το μεγαλείο και όλη την απλοχεριά. Πήραμε με Auto Stop έναν αγρότη και τον ανεβάσαμε στο μιτάτο του. Εκεί ήταν τα παιδιά του και τους δώσαμε ξυλομπογιές. Πήραμε ως αντάλλαγμα μια ζωντανή κότα. Φθάνοντας στο ξενοδοχείο δεν ήταν κανείς.
Κοιμηθήκαμε και την επόμενη ημέρα πήγαμε βόλτα, χωρίς κάποιος να μας ζητήσει χρήματα ή προκαταβολή. Κι όταν επιστρέψαμε, το κρεβάτι είχε στρωθεί. Αλλά δεν είχαμε δει κανένα. Μάθαμε στη συνέχεια πως οι ιδιοκτήτες είχαν πάει σε ένα γάμο στο δίπλα χωριό, όπου ήταν καλεσμένοι ακόμα και οι ένοικοι του ξενοδοχείου. Αυτές οι εικόνες της Κρήτης παραμένουν πάντα αυθεντικές».
