Της Άννας Κωνσταντουλάκη
Τρεις μήνες πριν από την συνταξιοδότησή του από το Πανεπιστήμιο Κρήτης το οποίο υπηρέτησε για τρείς δεκαετίες ,ο καθηγητής Καρδιολογίας Παναγιώτης Βάρδας και πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, όχι μόνο δεν αισθάνεται υποψήφιος συνταξιούχος, αλλά ετοιμάζεται να αναλάβει επικεφαλής του κλάδου στρατηγικού σχεδιασμού της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας στις Βρυξέλλες και θέση επισκέπτη καθηγητή στο Imperial College του Λονδίνου.
“Ο χρόνος μπορεί να περνάει αλλά εγώ αισθάνομαι 35 χρονών και έτοιμος να συνεχίσω τη δράση μου, να ταξιδεύω από χώρα σε χώρα, να συμμετέχω σε συνέδρια, να κάνω ομιλίες, να διδάσκω. Μετά από 30 χρόνια στην Κρήτη, κλείνει ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου” λέει στην “Π” ο επί χρόνια διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου, ο οποίος υπήρξε και από τους πρωτεργάτες για τη δημιουργία του τμήματος της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής. Ο καθηγητής δεν μας μιλάει μόνο για τα νέα του καθήκοντα, αλλά και για το υψηλό επίπεδο της καρδιολογίας στην Κρήτη, το εθνικό σύστημα υγείας, την μετανάστευση των νέων επιστημόνων, για τα παιδιά του τον Μανόλη και την Κατερίνα που και εκείνα αναζητούν το επαγγελματικό τους μέλλον, για τους άρρηκτους δεσμούς του με την Κρήτη και τους κατοίκους της.
Για το νέο του επιστημονικό αντικείμενο από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο ο κ. Βάρδας σημειώνει: “Σε 90 μέρες θα είμαι συνταξιούχος αλλά ένας συνταξιούχος σε πλήρη δράση. Από την 1η Σεπτεμβρίου θα μοιράζω τη ζωή μου ανάμεσα στις Βρυξέλλες και το Λονδίνο, αφού θα διευθύνω ,όπως μου προτάθηκε, τον κλάδο του στρατηγικού σχεδιασμού της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας και δέχτηκα την πρόσκληση να διδάσκω ως επισκέπτης καθηγητής στο Imperial College”.
Όπως σημειώνει, η νέα του θέση στις Βρυξέλλες έχει πολλούς άξονες και μια ομάδα συνεργατών για να τους στηρίξει και να τους αναπτύξει. Αυτές αφορούν μεταξύ άλλων τις επαφές με το Ευρωκοινοβούλιο σε θέματα υγείας της καρδιάς και ρυθμιστικές αρχές που σχετίζονται με φάρμακα και βιοτεχνολογικά προϊόντα της καρδιαγγειακής ιατρικής. Ακόμη, το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο της καρδιάς, επαφές της Καρδιολογικής Εταιρείας με ενώσεις ασθενών, θέματα που σχετίζονται με την πρόληψη, τα οικονομικά της υγείας, την προαγωγή της ηλεκτρονικής υγείας κ.α.
Ο ίδιος δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ιδέα του να δημιουργηθεί Ευρωπαϊκή Ακαδημία Καρδιαγγειακής Ιατρικής.
Σημαντικά πανεπιστήμια, όπως το London School of Economics το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης κ.α. σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία, θα δημιουργήσουν μια σειρά διετών εκπαιδευτικών μεταπτυχιακών προγραμμάτων που θα εξασφαλίζουν μάστερ στους συμμετέχοντες.
«Ευνοημένος ο Έλληνας ασθενής»
Ο καθηγητής γνωρίζει πολύ καλά τα συστήματα υγείας των άλλων χωρών και σε ερώτηση της “Π” για το ελληνικό, υπογραμμίζει:
“Ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο και οφείλω να πω ότι ο Έλληνας ασθενής απολαμβάνει όλων των σύγχρονων τεχνικών και φαρμάκων χωρίς καμία καθυστέρηση ακόμη και σήμερα που η χώρα βρίσκεται σε κρίση. Άλλες χώρες, όπως η Ιταλία ή η Γαλλία, για παράδειγμα, φέρνουν τα νέα φάρμακα με μεγαλύτερη καθυστέρηση. Μπορεί να πάσχουμε σε θέματα οργάνωσης, αλλά το επίπεδο της περίθαλψης είναι πολύ υψηλό. Το κακό του Έλληνα ασθενή είναι ότι βιάζεται και θέλει να τελειώνει σε 3-4 ημέρες. Ακόμη και ο χρόνος αναμονής εδώ είναι πολύ μικρότερος από ό,τι σε άλλες χώρες. Μπορώ να σας πω με βεβαιότητα ότι ο καρδιολογικός και ο ογκολογικός ασθενής στη χώρα μας τυγχάνει γενναίας και σύγχρονης περίθαλψης”.
Όσον αφορά στο επίπεδο της καρδιολογίας στην Κρήτη, τονίζει: “Είναι εξαιρετικά καλό. Όλες οι νέες τεχνικές εφαρμόζονται στην Κρήτη και χαίρομαι ιδιαίτερα που συνέβαλα όσο μπορούσα και στην λειτουργία της Καρδιοχειρουργικής Κλινικής.
Αποχωρώντας από τη διεύθυνση της Καρδιολογικής Κλινικής, νοιώθω ικανοποίηση γιατί ολοκληρώσαμε τον όροφο της καρδιοχειρουργικής και διαπιστώνουμε ότι η κλινική αυτή με τις σημαντικές προσπάθειες των στελεχών της, έχει αρχίσει να υπηρετεί ουσιαστικά την Κρήτη. Αυτό που τώρα χρειάζεται είναι να ενισχυθεί με περισσότερο προσωπικό για να αυξηθούν τα χειρουργεία”.
«Θα ήθελα τα παιδιά μου
να δουλέψουν στη χώρα μας»
Τι θα έλεγε στους νέους επιστήμονες που αντιμετωπίζουν το δίλημμα να μείνουν ή να φύγουν;
Ο Π. Βάρδας σημειώνει: “Είναι πολύ επώδυνο να φεύγεις από τον τόπο σου. Έχω και εγώ δύο παιδιά, την Κατερίνα που είναι 25 ετών και έκανε μάστερ στην Αμερική με υποτροφία από το Ωνάσειο και τον Μανόλη, που σπουδάζει ιατρική στην Πράγα.
Όλοι οι γονείς αγωνιούμε για τα παιδιά μας και θα ήθελα και εγώ τα δικά μου να ευδοκιμήσουν στη χώρα μας.
Αλλά η ελληνική πραγματικότητα σου δείχνει άλλους δρόμους γιατί δεν σου προσφέρει επαγγελματικές ευκαιρίες, ούτε καλές αμοιβές. Οι ικανοί νέοι φεύγουν. Δεν μπορώ να δώσω συμβουλή σε κανέναν ούτε στα ίδια τα παιδιά μου. Είναι δική τους η απόφαση”.
Ο ίδιος συμπληρώνει ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τι θα γίνει στο μέλλον αφού η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι εξελίξεων, γεωπολιτικών παιχνιδιών και οικονομικής αστάθειας. “Η Ευρώπη πρέπει να δώσει σημασία και ρόλο στις χώρες της περιφέρειας, να γίνει έντιμη μαζί τους. Υπάρχει έλλειψη ευαισθησίας και από τις άλλες χώρες στο μεταναστευτικό όπως υπάρχει και μεγάλη υποκρισία. Οι μετανάστες είναι άνθρωποι που προσπαθούν να σωθούν και να επιβιώσουν -κι εμείς έχουμε υπάρξει μετανάστες- και αυτή τη στιγμή το βάρος του μεταναστευτικού το σηκώνουν η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία.
Δεν μπορούμε εμείς, η μικρή Ελλάδα της κρίσης να σηκώσουμε τόσο μεγάλο βάρος” αναφέρει.
