Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Πολλά είναι τα ζητήματα και τα ερωτηματικά που ανακύπτουν μέσα από την ακροαματική διαδικασία στην υπόθεση θανάτου του μόλις 11 μηνών βρέφους της οικογένειας Κοσμαδάκη, το οποίο υπέστη σηπτική καταπληξία εξαιτίας ισχαιμικής νέκρωσης και διάτρησης του εντέρου.
Το άτυχο αγοράκι εισήχθη στο νοσοκομείο για επέμβαση βουβωνοκήλης, μέσα σε λίγα 24ωρα υποβλήθηκε σε τρία χειρουργεία και τελικά κατέληξε από πολυοργανική ανεπάρκεια. Για την ακρίβεια το τρίτο χειρουργείο ήταν μάλλον περιττό καθώς για το παιδί ήταν ήδη αργά.
Από τη μία πλευρά οι τραγικοί συγγενείς του αδικοχαμένου βρέφους ζητούν δικαίωση, από την άλλη ο κατηγορούμενος παιδοχειρουργός επιμένει ότι έπραξε το καθήκον του στο ακέραιο και ενδιάμεσα μία σειρά γιατρών που καταθέτουν τις απόψεις τους ως προς το τι έγινε ή τι δεν έγινε.
Ανακύπτουν όμως και ζητήματα, τα οποία αφορούν στην αντιμετώπιση που είχε το άτυχο βρέφος στα χρονικά διαστήματα που μεσολάβησαν από το ένα χειρουργείο στο άλλο. Είναι ζητήματα που έθεσαν οι τραγικοί γονείς και τα οποία η αλήθεια είναι θα έθετε ο κάθε πολίτης που θα είχε την ατυχία να βρεθεί στη θέση τους.
Από το πρώτο χειρουργείο που έγινε ημέρα Τετάρτη έως και το Σάββατο το πρωί που έγινε το δεύτερο χειρουργείο, οι γονείς καταγγέλλουν ότι η κατάσταση του βρέφους είχε επιδεινωθεί σημαντικά και περιγράφουν ότι το αγοράκι πονούσε, έκλαιγε, έκανε συνέχεια εμετούς, δεν έτρωγε, δεν έπινε, είχε πρόβλημα διούρησης και έκανε πυρετό. Παρά την έκδηλη ανησυχία τους και τις επίμονες ενοχλήσεις στους γιατρούς, επί 2,5 ημέρες το παιδί παρέμενε σε αυτήν την κατάσταση αφού η ιατρική εκτίμηση ήταν καθησυχαστική και παρέπεμπε σε λοίμωξη του αναπνευστικού.
Υπήρξε συναγερμός μόνο τα ξημερώματα του Σαββάτου, οπότε και διαπιστώθηκε ότι η εικόνα του παιδιού είχε αλλάξει άρδην, καθώς συγκεκριμένα είχε επανεμφανιστεί διαφορά στην βουβωνική χώρα, ένδειξη ότι υπήρχε υποτροπή, δηλαδή ότι είχε υπάρξει ρήξη των ραμμάτων και ένα τμήμα του λεπτού εντέρου είχε εισχωρήσει στην βουβωνική χώρα.
Όμως ακόμα και μετά το δεύτερο χειρουργείο, κανείς από τους γιατρούς-και ήταν διαφόρων ειδικοτήτων-δεν αξιολόγησε τον κίνδυνο της σηπτικής κατάστασης. Μόνο ένας γιατρός γενικής χειρουργικής-ο οποίος είδε το παιδί τρεις ώρες μετά το 2ο χειρουργείο- έκανε λόγο για σηπτική κατάσταση.
Όταν πια αξημέρωτα Κυριακής έγινε το τρίτο χειρουργείο, για το βρέφος ήταν αργά. Είχε πλέον καταρρεύσει…
Αναισθησιολόγος: «Δεν ήθελα να ξανακοιτάξω»
Σοκαριστική ήταν η κατάθεση αναισθησιολόγου, η οποία είδε το άτυχο αγοράκι τόσο στο 2ο όσο και στο 3ο χειρουργείο που ακολούθησε.Στις σχεδόν 20 ώρες που μεσολάβησαν μεταξύ των δύο τελευταίων χειρουργείων, η γιατρός «τρόμαξε», όπως είπε χαρακτηριστικά, αντικρίζοντας το παιδάκι. «Δεν είχε καμία σχέση με το βρέφος που είχα δει την προηγούμενη ημέρα. Ακόμα και το δέρμα του είχε μια μαρμαροειδή εικόνα. Το παιδί πέθαινε. Όταν ανοίχτηκε η κοιλιά, δεν ήθελα να ξανακοιτάξω. Το έντερο φαινόταν όλο νεκρωμένο. Ό,τι είδα στο 3ο χειρουργείο, είδα και στη νεκροτομή».
Ως προς το 2ο κρίσιμο χειρουργείο που έγινε νωρίς το πρωί του Σαββάτου, γιατροί κατέθεσαν στο δικαστήριο την άποψη ότι θα έπρεπε να είχε γίνει μεγαλύτερη εκτομή του εντέρου επί υγιούς εδάφους. Αυτό τουλάχιστον θα έκαναν εκείνοι, όπως είπαν.
Πιο συγκεκριμένα ειπώθηκε ότι στο 2ο χειρουργείο αφαιρέθηκε ένα τριγωνικό τμήμα, όμως το γύρω-γύρω, το οποίο είχε διαφορετικό χρώμα, παρέμεινε και αυτό ήταν επισφαλές καθώς στη συνέχεια εξελίχθηκε ραγδαία.
Παιδοχειρουργός, ο οποίος είχε άμεση εικόνα της κατάστασης του παιδιού, ανέφερε ότι ο ίδιος προσωπικά θα προχωρούσε σε μεγαλύτερη εκτομή, ωστόσο η τελική απόφαση ανήκε στον κατηγορούμενο παιδοχειρουργό, ο οποίος έτσι έκρινε με ό,τι έβλεπε μακροσκοπικά. Η δίκη συνεχίζεται.
