
Αποφάσισα να γράψω. Όχι ως δημοσιογράφος. Αυτό συμβαίνει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Για ψυχοεκτόνωση. Γράφοντας λοιπόν για να εκτονωθώ, διαπίστωσα πόση κακία υπάρχει στον κόσμο.
-Σοβαρά; Θα ρωτήσει κανείς απλοϊκά, σα να παρουσιάζω κάτι νέο.
-Κι όμως… θα απαντήσω.
Η κακία στον κόσμο ήταν γνωστή ανέκαθεν. Όπως κι ο τρόπος που χειρίζονται οι άνθρωποι τα πράγματα για να αναδειχθούν. Όμως αναφέρομαι σε μια άλλη κακία. Σε μια κακία στη «μεταμοντέρνα» εκδοχή της.

