Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Ως ανάχωμα στην αύξηση της ανεργίας στην Κρήτη λειτουργεί ο ξενοδοχειακός κλάδος. Στο νησί υπάρχουν 1.568 μονάδες, τα περισσότερα και τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία της Ελλάδας, τα οποία κατέγραψαν σημαντική αύξηση απασχόλησης, σχεδόν κατά 10%, τον Αύγουστο του 2016 σε σχέση με τον Αύγουστο του 2015 προσφέροντας εργασίας σε 32.921 εργαζόμενους.

Πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία για το ξενοδοχειακό δυναμικό της χώρας το 2016 και ειδικότερα της Κρήτης που αναβαθμίζεται συνεχώς, περιλαμβάνονται στην ετήσια έρευνα του Ινστιτούτου Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (ΙΤΕΠ) που παρουσιάστηκε χθες από τον πρόεδρο του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Γιώργο Τσακίρη.

Η μελέτη δείχνει ότι στο νησί λειτουργούν συνολικά 171.516 ξενοδοχειακές κλίνες.

Από τις 1.568 μονάδες, τα 97 ξενοδοχεία είναι πέντε αστέρων, τα 249 τεσσάρων αστέρων, τα 361 τριών αστέρων, τα 656 δύο αστέρων και τα 2014 ενός αστεριού.

Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (24,5%) και της Κρήτης (22,1%) παραμένουν οι πρώτες περιοχές της χώρας ως προς τη συγκέντρωση του ξενοδοχειακού δυναμικού με βάση τα δωμάτια.

Τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία βρίσκονται στην Κρήτη, ενώ τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία 5 αστέρων βρίσκονται στην Αττική και την Κρήτη με μέσο μέγεθος περίπου τα 194 δωμάτια.

Οπως αναφέρεται, το 95% των ξενοδοχείων πέτυχαν πληρότητες μέχρι 90% τον Μάιο του 2016 και το 5% πληρότητα 91% -100%.

Σημαντική αύξηση απασχόλησης

Τα ξενοδοχεία προσφέρουν δουλειά σε χιλιάδες εργαζόμενους και καταγράφεται αύξηση της απασχόλησης.

Συγκεκριμένα, τα στοιχεία Μάιος 2016/2015 δείχνουν αύξηση στην απασχόληση 7,2% και τον Αύγουστο 2016/2015 9,9% όταν τον Αύγουστο 2015 /2014 η απασχόληση είχε μειωθεί κατά 3,6%. Οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία της Κρήτης τον Αύγουστο του 2015 ήταν 29.967 και τον Αύγουστο του 2016 32.921.

Σύμφωνα με το ΙΤΕΠ, στην Ελλάδα, από τα τελευταία στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. για την απασχόληση προκύπτει ότι από το 2008 μέχρι το 2016, επλήγησαν σημαντικά σχεδόν όλοι οι τομείς της ελληνικής οικονομίας. Συνολικά, την περίοδο αυτή χάθηκαν περίπου 934 χιλ. θέσεις εργασίας στην Ελλάδα (μείωση της απασχόλησης κατά 20,3%).

Ένας από τους λίγους κλάδους της ελληνικής οικονομίας που επέδειξε σημαντική ανθεκτικότητα ήταν ο τουριστικός κλάδος. Κατά την 8ετία 2008-2016 ήταν ο μόνος παραγωγικός κλάδος, στον οποίο η απασχόληση αυξήθηκε κατά 5,9%, που αντιστοιχεί σε 19.000 εργαζόμενους.

Η μελέτη δείχνει ακόμη ότι το 2016, το 56%-57% των εργαζομένων στα ελληνικά ξενοδοχεία είναι γυναίκες, επαληθεύοντας έτσι μια από τις βασικές παρατηρήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, ότι ο τουρισμός, μεταξύ άλλων, συμβάλλει στη στήριξη της απασχόλησης των γυναικών.

“Ο τουρισμός είναι μοχλός ανάπτυξης της οικονομίας, είναι εξαιρετικά σημαντικός για την Ελλάδα της κρίσης και πρέπει να τον προσέχουμε σαν κόρη οφθαλμού” τόνισε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Τουριστικών Πρακτόρων Κρήτης Μιχάλης Βλατάκης υπογραμμίζοντας ότι προσφέρει πολλά στην αντιμετώπιση της ανεργίας.

Υπάρχει εποχικότητα και είμαστε κακοπληρωμένοι

“Στον ν. Ηρακλείου υπάρχουν περίπου 12.000 ξενοδοχοϋπάλληλοι, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να ζήσουν κάνοντας μόνο αυτή τη δουλειά, γιατί είναι μια εποχική εργασία και δεν είναι καλοπληρωμένη” είπε στην “Π” ο πρόεδρος του Συνδέσμου Γιώργος Αρετίνης.

Ο ίδιος σχολίασε ότι εάν είχαμε τουρισμό 9 μήνες το χρόνο και οι αμοιβές των εργαζομένων ήταν αξιοπρεπείς, οι εργαζόμενοι στον ξενοδοχειακό κλάδο θα ήταν ικανοποιημένοι αλλά δεν συμβαίνει ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Η εποχικότητα βλάπτει τον τουρισμό

Το ΙΤΕΠ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός της εποχικότητας του ελληνικού τουρισμού, που αποτελεί δομικό πρόβλημα ενώ δεν έχει αλλάξει το γνωστό μοντέλο “ήλιος και θάλασσα”. Μεταξύ άλλων τονίζεται:

“Τόσο το 2015 όσο και το 2016 σημειώθηκε αύξηση (έστω και με φθίνοντα ρυθμό) στις αφίξεις, αντίθετα οι εισπράξεις εισερχόμενου τουρισμού κατέγραψαν αύξηση μόνο το 2015/14, ενώ το 2016/15 σημείωσαν σημαντική μείωση. Παρά την αύξηση των αφίξεων, η εποχικότητα του ελληνικού τουρισμού δεν έδειξε σημάδια άμβλυνσης και ουσιαστικά παρέμεινε έντονη και αμετάβλητη, γεγονός που επηρεάζει ανάλογα και την εποχικότητα των εισπράξεων. Επομένως, το ζήτημα της αντιμετώπισης της εποχικότητας παραμένει, καθώς φαίνεται ότι το φαινόμενο αποτελεί δομικό πρόβλημα του ελληνικού τουρισμού, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται με μονοδιάστατη αύξηση της τουριστικής κίνησης, δηλαδή μέσω της περαιτέρω ανάπτυξης του παρόντος τουριστικού μοντέλου της χώρας, το οποίο βασίζεται στο λεγόμενο “ήλιος και θάλασσα”. Αντιθέτως, απαιτούνται δομικές αλλαγές και κατάλληλες δράσεις, για την εποχικότητα του τουρισμού στην Ελλάδα”.