Η Κρήτη παρέχει ήδη υπηρεσίες στο πλαίσιο του τουρισμού υγείας, αλλά αυτό γίνεται με πολυδιασπασμένο τρόπο που δεν είναι ούτε αποδοτικός ούτε ανταγωνιστικός, όμως αυτό μπορεί νʼ αλλάξει.

Αυτό επισήμανε στην “Π” ο κ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, γεν. γραμματέας του Παγκόσμιου Συμβουλίου Τουρισμού Υγείας και πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου Τουρισμού Υγείας, ο οποίος θα συμμετέχει σήμερα ως ομιλητής στην ημερίδα που οργανώνει στο Επιμελητήριο Ηρακλείου το Ποτάμι με θέμα τον ιατρικό τουρισμό.

Ο κ. Κωνσταντινίδης τόνισε ότι η Κρήτη έχει όλες τις προϋποθέσεις να παίξει σημαντικό ρόλο σʼ αυτό το κομμάτι του τουρισμού με την προϋπόθεση ότι θα οργανωθεί και θα λειτουργήσει ένας “οργανισμός διαχείρισης του προορισμού”.

Δεν χρειάζεται “ειδικός” νόμος

Τονίζει μάλιστα ότι δεν απαιτείται κανένας νέος ειδικός νόμος αλλά η βούληση να υποστηριχθεί και να αναδειχθεί και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Ο ίδιος έχει επισημάνει ότι καμία πόλη δεν μπορεί να βγει πραγματικά ωφελημένη επενδύοντας σε μία μόνο μορφή του τουρισμού υγείας. «Πολλές φορές μιλάμε για ιατρικό τουρισμό και νομίζουμε ότι είναι συνώνυμος του τουρισμού υγείας. Δεν είναι έτσι κι αν ένας προορισμός εστιάσει αποκλειστικά π.χ. στον ιατρικό τουρισμό θα αποτύχει, αφού καμία μορφή του τουρισμού υγείας δεν μπορεί να σταθεί από μόνη της».

Οι πόλεις που φιλοδοξούν να αναδειχτούν σε διεθνή προορισμό τουρισμού υγείας πρέπει να αναπτύξουν και τις οκτώ μορφές του: ιατρικό (πχ, οφθαλμολογικές επεμβάσεις, εξωσωματική γονιμοποίηση, πλαστική χειρουργική), οδοντιατρικό, τουρισμό spa (συμπεριλαμβανομένης της θαλασσοθεραπείας και των ιαματικών πηγών), τουρισμό ευεξίας, αθλητικό τουρισμό (πχ, άτομα που θέλουν να αθληθούν για την υγεία τους ή και αθλητικές ομάδες), διατροφικό τουρισμό (ο οποίος διαφοροποιείται από τον γαστρονομικό, ως προς ότι επικεντρώνεται σε τρόφιμα που είναι και υγιεινά εκτός από νόστιμα), τουρισμό για άτομα με προβλήματα πρόσβασης και υποβοηθούμενο οικιστικό τουρισμό (αφορά κατοικίες για συνταξιούχους από το εξωτερικό, όπου εκτός από στέγαση προσφέρεται και φροντίδα).

Για να στεφθεί με επιτυχία η ανάπτυξη του κλάδου, σημειώνει ο δρ. Κωνσταντινίδης, πρέπει να αναληφθεί συντονισμένη και ταυτόχρονη δράση σε πέντε τομείς: ο πρώτος είναι ο διαμερισμός των μετόχων-εταίρων που θα εμπλακούν στο εγχείρημα, οι οποίοι μπορεί να είναι από τους γιατρούς, τις ιατρικές κλινικές και τα ξενοδοχεία, μέχρι τα εστιατόρια, τις μονάδες σπα και τους οδηγούς ταξί μιας πόλης.

Το δεύτερο βήμα είναι η ολοκλήρωση-συγκρότηση μια διαδικασία κατά την οποία οι μέτοχοι έρχονται σε επικοινωνία μεταξύ τους και αναλαμβάνουν συντονισμένη δράση. Ακολουθεί η διαχείριση-διοίκηση, η οποία προτείνεται να γίνεται από ένα νομικό πρόσωπο, που θα ιδρυθεί αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό και στο οποίο θα μετέχουν όλοι οι μέτοχοι. Και τα δύο τελευταία βήματα της πεντάδας είναι η ανάπτυξη και η προβολή.

Τίποτα από αυτά όμως, προσθέτει, δεν είναι δυνατό χωρίς τη βούληση και τα χρήματα.

;Oσο για το ρόλο του κράτους, όπως λέει, “αυτός πρέπει να είναι καθαρά υποστηρικτικός, δηλαδή να παρέχει την υποδομή και τις προϋποθέσεις για την ενθάρυνση πρωτοβουλιών από την πλευρά του ιδιωτικού τομέα. Ο ιδιωτικός τομέας (για να επενδύσει και να αναπτύξει) αξιώνει από το κράτος σαφείς κανόνες, διαφάνεια, σταθερότητα και συνέπεια - με κάποιο χρονικό ορίζοντα”.