
Της Αννας Κωνσταντουλάκη
Η αρχή έγινε το 2000 στην Ντία. Σήμερα, δεκαεπτά χρόνια μετά, η ομάδα των Ηρακλειωτών που έχει πάθος με το ποδήλατο εμπλουτίστηκε και συνεχίζει να ζει μοναδικές στιγμές στα ωραιότερα μέρη της Κρήτης και όχι μόνο, πάνω σε δύο ρόδες. Στην δραστήρια ομάδα συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι, Πάρις Επιτροπάκης, Χάρης Βαρανάκης, Γιώργος Ταβλαδωράκης, Αντώνης Παπαδάκης, Μιχάλης Ευαγώρας, Μιχάλης Καλέμπουμπας, Αντώνης Νικολιδάκης, Νίκος Αντωνακόπουλος, Κυριάκος Ομηρόλης, κ.α. οι οποίοι περιγράφουν στην "Π" τις ξεχωριστές εμπειρίες τους.

“Νοέμβριος του 2000.
Ο σκληρός πυρήνας ξεκίνησε συνωμοτώντας τυχαία με επαναστατική όμως διάθεση: Η πρώτη αυτοσχέδια ποδηλασία -θα την λέγαμε σήμερα “αμντισυστημική- έγινε ένα ζεστό μεσημέρι στην Ντία και σταμάτησε άδοξα από παρέμβαση του φύλακα που επιχειρηματολόγησε ότι ήταν Εθνικός Δρυμός και έτσι η επόμενη, με καταρρακτώδη βροχή στο Βρωμονερό, καθιέρωσε τον απαράβατο πρωταρχικό κανόνα: Ποδηλασίες Τετάρτης - Σαββάτου δεν διαπραγματεύονται με τον καιρό, είναι υπεράνω φυσικών εμποδίων και όποιος θέλει έρχεται... Περάσαμε χιλιάδες χωματόδρομους και μονοπάτια, ανεβακατεβήκαμε σε διάσελα και κοιλάδες, διασχίσαμε μιτάτα με άγριους σκύλους, κλείσαμε πόρτες πίσω μας -και για να μην την κοπανήσουν τα πρόβατα- κολυμπήσαμε σε ιδρώτα αλλά και σε έρημα κολπάκια, διψάσαμε, πεινάσαμε, πολυφάγαμε και αποκοιμηθήκαμε με το νου να ταξιδεύει στη μαγεία, σφυρηλατήσαμε συντροφικότητα και φιλία ανίκητη από το χρόνο...”.

Η Κρήτη είναι γεμάτη εκπλήξεις
Η ομάδα συνεχίζει: “Η Κρήτη είναι γεμάτη εκπλήξεις και ας είναι λίγο κλισέ, μπορείς να ξεκινήσεις από οπουδήποτε είτε ασφάλτινα είτε χωματερά. Ακόμη και γύρω από το Ηράκλειο οι καλλιεργημένοι λόφοι με τις αραδιασμένες ελιές και τα αμπέλια, οι δρύες στα ημιορεινά με τα αλλεπάλληλα ποταμάκια που ρέουν προς τη θάλασσα που αχνοφαίνεται πάντα στο βάθος να συντροφεύει τον ατρόμητο ποδηλάτη, συνθέτουν τοπίο μοναδικό και το πιο χαρακτηριστικό, σου δίνουν την αίσθηση της ανακάλυψης και της απόλυτης ηρεμίας σε απόσταση δέκα λεπτών από το Ηράκλειο...
Οπωσδήποτε ποτέ δεν είναι εύκολο, όμως είναι λιγότερο δύσκολο απʼ όσο φαίνετια ή ακούγεται, αρκεί προσπάθεια μεθοδικά και επίμονα για να βελτιώσεις καταρχάς τη φυσική σου κατάσταση και να μπορέσεις έτσι νʼ αρχίσεις να απολαμβάνεις αυτά που βλέπεις και ακούς χωρίς να τρομάζεις από την κούραση”.
Οσον αφορά τον εξοπλισμό...
“Ο εξοπλισμός ασφαλώς εξαρτάται από το τι θέλεις να κάνεις, αλλά οπωσδήποτε χρειάζονται αυτά που λέγονται “τεχνικά” ρούχα, για να μην σκάσεις ή παγώσεις, και ποδήλατο αξιόπιστο για να είναι ασφαλές”.
Τι θα ανακαλύψεις;
“Ότι ο χρόνος δεν είναι ποτέ αρκετός γιατί το ποδήλατο παράγει εκείνο το μοναδικό αίσθημα παιδικής ελευθερίας που σε κάνει να πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις ό,τι περίπου θέλεις, απερίσπαστος από περιορισμούς, σε παίρνει από την καθημερινότητα για να γλιστρήσεις στην ενστικτώδη επιβεβαίωση ότι οι μυς σου ως κινητήρας είναι αρκετοί για να πας εκεί που θες...”.

