Πρόσεχε παιδί μου! Μην ξενυχτίσεις παιδί μου. Μην τρέχεις παιδί μου. Μην πίνεις παιδάκι μου. Να φοράς κράνος γιε μου. Μην ξεχάσεις τη ζώνη ασφαλείας... Να πάρεις ταξί αν πιείτε όλοι στην παρέα…
Πρόσεχε ζωή μου γιατί αν σου συμβεί κάτι, η καρδιά μου θα «σπάσει» σε χίλια κομμάτια. Πρόσεχε ψυχή μου γιατί αν χαθείς εσύ, θα χαθεί και η ανάσα μου την ίδια στιγμή.
Έχω ένα όνειρο γιε μου: Να σε δω να ανοίγεις τα φτερά σου και να πετάξεις όσο πιο ψηλά μπορείς σε αυτόν τον κόσμο που σε έφερα.
Να συνοφρυώνεσαι δήθεν ενοχλημένος από τα …κηρύγματά μου, να μου υπενθυμίζεις με ύφος ότι «πλέον είσαι ολόκληρος άνδρας» και ότι πέρασαν οι ημέρες που σε πήγαινα από το χεράκι στο σχολείο, αλλά να ζητάς σαν μικρό παιδί το αγαπημένο σου φαγητό, να μου μιλάς συνωμοτικά για τους έρωτές σου, να μοιράζεσαι μαζί μου τις αγωνίες σου, να αναζητάς το βλέμμα μου στις χαρές σου.
Έχω ένα όνειρο κόρη μου: Να καμαρώνω σαν κουκουβάγια στην αποφοίτηση σου, να βάλουμε τα γέλια στην πρώτη απόπειρα μαγειρικής σου, να καμώνομαι την ξεκούραστη και ας σέρνω τα πόδια μου για να μου εκμυστηρευτείς τον έρωτα της ζωής σου, να σεργιανίζεις κρατώντας τρυφερά από το χέρι το δικό σου παιδί, να με μαλώνεις που το κακομαθαίνω και σε ανύποπτες στιγμές να τρέχεις στην αγκαλιά μου, αναπολώντας τις ημέρες της νιότης σου.
Να χαϊδεύεις τα άσπρα μου μαλλιά, αναγνωρίζοντας ότι για μία μάνα το καρδιοχτύπι της αγωνίας δεν σταματά παρά μόνο όταν σταματήσει να χτυπά η καρδιά της.
Έχω ένα όνειρο παιδιά μου: Να γίνετε καλύτεροι άνθρωποι από εμάς! Να δίνετε και να παίρνετε αγάπη, γιατί αυτό τελικά σημαίνει ευτυχία στην εγκόσμια διαδρομή μας.
Έχω έναν φόβο παιδιά μου: Να μην χτυπήσει το τηλέφωνο μέσα στην άγρια νύχτα και το όνειρο γίνει εφιάλτης!
