“Γιατί νομίζω ότι πολλά πράγματα γύρω από το σεξ αλλάζουν πολύ γρήγορα τον τελευταίο καιρό κι ότι μια ολόκληρη γενιά μεγαλώνει με τόσο εύκολη και άμεση πρόσβαση σε πορνογραφικό υλικό, που λαμβάνει εντελώς λάθος μηνύματα και διαμορφώνει τελείως λάθος προσδοκίες όσον αφορά το σεξ. Ήθελα πολύ να φτιάξω μια παράσταση-συζήτηση γύρω από το σεξ με οσο πιο αστείο και όσο πιο ειλικρινή τρόπο γίνεται”.
- Τελικά ενώ το σεξ είναι παντού στις μέρες μας γιατί εξακολουθεί να είναι κάπως θέμα ταμπού;
“Ελα μου ντε! Ίσως γιατί είναι κάτι πολύ προσωπικό που πολύς κόσμος δεν νιώθει άνετα να το συζητάει δημόσια. Ίσως γιατί ακόμα μετράμε την αξία ενός ανθρώπου από το πόσο σεξ κάνει, πχ μια “καλή κοπέλα” θα έπρεπε να κάνει λίγο, ενώ ένας “σωστός άντρας” θα έπρεπε να έχει γράψει και κάποιοα χιλιόμετρα. Ίσως γιατί δεν έχουμε αποτάξει πλήρως τις ενοχές που εδώ κι αιώνες μας εχει επιβάλει γύρω απʼ αυτό το θέμα η θρησκεία. Δεν ξέρω, υποθέσεις κάνω”.
-Τι έχει αλλάξει στο σεξ τα τελευταία χρόνια;
“Το σημαντικότερο πράγμα που έχει αλλάξει είναι ότι για πρωτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας έχουμε πανεύκολη, συνεχόμενη, δωρεάν και εικοσιτετράωρη πρόσβαση σε τσόντες. Αυτό έχει επηρεάσει αρνητικά την αντιμετώπιση που έχουμε προς το σεξ και όπως είπα και πριν, υπάρχει μια γενιά που έχει διαμορφώσει τελείως λάθος προσδοκίες όσον αφορά το σεξ γιατί βασίζει τις γνώσεις και τα γούστα του πάνω σʼαυτό το πανταχού παρόν πορνογραφικό υλικό και όχι σε πραγματικές εμπειρίες”.
-Αναδειχθήκατε 3η στον παγκόσμιο διαγωνισμό κωμωδίας του Laugh Factory «Το Πιο Αστείο Άτομο Στον Κόσμο» συγκεντρώνοντας ένα εκατομμύριο ψήφους. Είστε και με τη βούλα, η πρώτη πιο αστεία γυναίκα στον κόσμο. Τι σημαίνει για σας αυτή η διάκριση και τι αντίκτυπο έχει στη δουλειά σας;
“Ήταν απίστευτη τιμή για μένα αυτό! Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω! Προφανώς είμαι φοβερά χαρούμενη μʼ αυτό και μου έχει ανοίξει πολλές πόρτες, ιδίως σε χώρες από τις οποίες προέρχονται οι άλλοι κωμικοί που έφτασαν στους ημιτελικούς του διαγωνισμού και που γνωριστήκαμε όλοι μεταξύ μας στη Φινλανδία. Έχω προτάσεις να πάω να παίξω στη Μαλαισία, στη Σιγκαπούρη, στο Πακιστάν, στις Φιλιππίνες, στη Βραζιλία, στη Τζαμάϊκα… Έχω κατενθουσιαστεί, θέλω να πάω παντού!”
-Γιατί ενώ η Ελλάδα έχει καλούς κωμικούς δεν έχει παράδοση στο stand-up comedy;
“Δεν ξέρω. Οι περισσότερες χώρες δεν έχουν παράδοση στο stand-up. Νομίζω η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση, η Αμερική και η Αγγλία αποτελούνε εξαιρέσεις γιατί τι έγινε εκεί που οδήγησε στην δημιουργία του stand-up; Άμα το σκεφτείτε, όλες οι χώρες έχουν κωμωδία και ένα στυλ επιθεώρησης και πολιτικής σάτιρας. Όλες όμως.
Τι έγινε στην Αγγλία και στην Αμερική που οδήγησε στο να ανεξαρτοποιηθεί ο ένας άνθρωπος και να βγαίνει να τα λέει μόνος του; Και τα θέματα τα οποία θίγει να κυμαίνονται απο την επικαιρότητα εώς και τις προσωπικές σχέσεις;
Το να ρωτάμε γιατί η Ελλάδα δεν εχει παράδοση στο stand-up είναι σαν αν ρωτάμε γιατί η Αμερική δεν εχει παράδοση στο μπουζούκι. Διαφορετικές χώρες, διαφορετική ιστορία, διαφορετικές συνθήκες, διαφορετικές καλλιτεχνικές ανησυχίες”.
-Έχετε κάνει παραστάσεις σε Αγγλία, Ελλάδα, Αμερική και Αυστραλία και μάλιστα σε δύο γλώσσες. Το αστείο όμως έγκειται στις κοινές μνήμες, στη γλώσσα του κάθε λαού, στους ιδιωματισμούς ακόμα και στην αργκό του. Πόσο εύκολο είναι ο κωμικός αυτοσχεδιασμός σε μια γλώσσα που δεν είναι η μητρική σας;
“Να ξεκαθαρίσω πρώτον μια μικρή παρεξήγηση που συμβαίνει συχνά: άλλο το stand-up comedy και άλλο ο κωμικός αυτοσχεδιασμός, το improv. Είναι τελείως διαφορετικά πράγματα. Το stand up comedy είναι γραμμενο και προβαρισμένο κείμενο που παρουσιάζεται από εναν άνθρωπο μόνο του στην σκηνή και πού και πού έχει στιγμές αυτοσχεδιασμού.
Το improv είναι όλο αυτοσχεδιαστικό, φτιαγμένο εκείνη τη στιγμή βασισμένο σε λέξεις που προτείνει το κοινό και παρουσιάζεται από ομάδες.
Έκανα και τα δύο είδη στο Λονδίνο, στα Αγγλικά, και το improv με βοήθησε πολύ στο να αρχίσω να κάνω stand-up. Δεν δυσκολεύτηκα γιατί είμαι δίγλωσση, μεγάλωσα μιλώντας αγγλικά συγχρόνως με τα ελληνικά, γιατί οι γονείς μου είπαν να πειραματιστούνε με το πρώτο τους παιδί και να δουν τί μπορώ να μάθω.
Επίσης εχω ανακαλύψει ότι όταν η κωμωδία σου ασχολείται με εμπειρίες που είναι παγκόσμιες και πανανθρώπινες (την αγάπη, το σεξ, τις σχέσεις) και το αστείο βγαίνει μέσα απο την αναγνώριση συναισθημάτων που έχουμε ζήσει όλοι ανεξαρτήτως χώρας και πολιτισμού, τότε ταξιδεύει πολύ άνετα και δεν περιορίζεται τόσο από έλλειψη κοινής μνήμης ή έλλειψη γνώσης της γλώσσας και των ιδιωματισμών της”.
-Από την εμπειρία σας πιο είναι το πιο δύσκολο κοινό;
“Αυτό που είναι το λιγότερο εξοικειωμένο με το stand-up. Σημαίνει ότι δεν γνωρίζει τους κώδικες επικοινωνίας του stand-up κι έτσι δεν ξέρει τι να περιμένει και πώς νʼ αντιδράσει. Χρειάζεται να κάνεις εισαγωγή κι εκπαίδευση στο stand-up την ώρα που κάνεις stand-up, το οποίο σε δυσκολεύει λιγάκι”.
-Υπάρχει ο φόβος μέσα σου ότι το κοινό θα είναι ακούνητο, αμίλητο, αγέλαστο;
“ Χαχαχα πάντα! Μόνιμος φόβος!”
-Τι κάνεις σ΄αυτή την περίπτωση;
“Ε με τα χρόνια γίνονται δυο πράγματα:
1. Γινεσαι καλύτερη οπότε συμβαίνει πολύ λιγότερο και 2. Μαθαίνεις να το αντιμετωπιζεις πιο ψύχραιμα. Πάντα θα υπάρξουν φορές που δεν θα γελάσει κάποιος ή κάποιο κοινό δεν θα βρει κάτι αστείο. Αλλά όταν έχεις την απαραίτητη εμπειρία, ξέρεις ότι δεν πειράζει και θα τους βρεις στο επόμενο.
Όταν πρωτοξεκινάς να κάνεις stand-up είναι που γίνεται η σφαγή και πεθαίνεις ανελέητα πάνω στη σκηνή μέχρι να μάθεις”.
“Κακοί κωμικοί, κακοί πολιτικοί”
-Ποια είναι τα στοιχεία που πρέπει να διαθέτει ένας ηθοποιός για να έχει επιτυχία στο stand-up comedy;
“ 1. Δεν είναι απαραίτητο να είναι ηθοποιός.
2. Επιμονή
3. Υπομονή
4. Χιούμορ”.
-Ποιοι πολιτικοί θα ήταν άνετα συνάδελφοί σου;
“Κανείς. Τους λείπουν όλα από τα παραπάνω. Το ότι γελάμε μαζί τους χωρίς αυτό να είναι το αποτέλεσμα που θέλουν οι ίδιοι δεν τους κάνει καλούς κωμικούς. Τους κάνει κακούς κωμικούς ΚΑΙ κακούς πολιτικούς”.
-Θα κάνατε πολιτική σάτιρα;
“Οχι ως κύριο συστατικό μιας παράστασης. Μπορεί να έχω κανα δυο αστεία που σατιρίζουν τα πολτικά δρώμενα ή την επικαιρότητα, αλλά δεν κάνω ολόκληρη παράσταση με τέτοια θέματα. Από την μία είναι πολύ εφήμερα κι από την άλλη σε περιορίζουν χρονικά και γεωγραφικά. Αντικατοπτρίζουν πολύ συγκεκριμένες καταστάσεις, οι οποίες δεν απασχολούν τους πάντες. Δηλαδή επειδή θα ήθελα να μπορώ να παίζω παντού, δεν θα έχω ολόκληρη παράσταση που να σατιρίζει τις διαφορές ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν θα το καταλάβουν πουθενά εκτος Ελλάδας”.
-Η κρίση προσφέρεται για stand-up comedy;
“Ναι. Πιστεύω έχει βοηθήσει πάρα πολύ.
Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, ο κόσμος χρειάζεται το γέλιο και το stand-up. Εκτός του ότι το προσφέρει αυτό, είναι και συγκριτικά πολύ φθηνή μορφή διασκέδασης.
Αυτά τα δύο μαζί νομίζω δώσαν ένα γερό μπουστ στο ελληνικό stand-up”.
