
“Σας ευχαριστώ πολύ. Η δουλειά και ιδίως η ευλογημένη δουλειά του θεάτρου ήταν και είναι το καταφύγιό μου. Επίσης, το ότι με τη δουλειά αυτή συνεχίζω το όνειρο της ζωής μας, που φτιάξαμε με τον Λουκιανό, το θέατρο “Μεταξουργείο”, με κάνει να νιώθω ότι ο Λουκιανός είναι κοντά μας και δουλεύουμε μαζί”.
-Γιατί η Αγγέλα Παπαζογλου που πρωτοανέβηκε το 1999 είναι επίκαιρη και σήμερα;
“Γιατί εκφράζει με τον πιο αγνό τρόπο έναν βαθύ και καθαρό πατριωτισμό, χωρίς ίχνος καπηλείας του πατριωτικού αισθήματος και είναι η καλύτερη απάντηση στην έξαρση της προκλητικότητας από τη μεριά της Τουρκίας σχετικά με τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο και τα νησιά του”.
-Σ΄ όλα αυτά τα χρόνια που παρουσιάζετε την παράσταση, τι διαφορές βλέπετε στον Έλληνα, αφού η πορεία ξεκινά πολύ πριν την κρίση και φτάνει στο σήμερα;
“Ο ελληνικός λαός, όλοι μας, δοκιμαστήκαμε σκληρά και δοκιμαζόμαστε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Φτωχοποιηθήκαμε και υποστήκαμε ένα σωρό δεινά χωρίς να το αξίζουμε. Όμως, βλέπω παίζοντας την Αγγέλα ότι η επιθυμία για εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια γίνεται όλο και ισχυρότερη μέσα στις ψυχές του κόσμου”.
-Υπάρχουν κάποιοι θεατρικοί ρόλοι όπως η Αγγέλα Παπάζογλου, η μάνα στο ʽʼΓάλα”, η ηρω-ίδα της παράστασης “Ο Γάμος” και άλλοι βέβαια που έχουν τη σφραγίδα σας. Είναι σημαντικό αυτό για έναν ηθοποιό;
“Αισθάνομαι τον εαυ-τό μου τυχερό, γιατί στη διάρκεια της θεατρικής μου ζωής συνάντησα ρόλους-προσωπικότητες, όπως αυτούς που αναφέρετε, την Αγγέλα Παπάζογλου, τη μάνα στο “Γάλα”, τη Λενάκη στον “Γάμο”, τη Λωξάντρα και πολλούς άλλους. Ήταν ρόλοι που εξέφραζαν απόλυτα και τη δική μου ψυχοσύνθεση, την ιδεολογία και τα πιστεύω μου, πράγμα που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό για έναν ηθοποιό”.
-Δείχνετε τα τελευταία χρόνια να προτιμάτε τους μονολόγους. Γιατί ;
“Πράγματι τα τελευταία χρόνια ερμηνεύω σχεδόν μόνο μονολόγους. Αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους.
Κυρίως, μου δίνεται η δυνατότητα να ασχοληθώ με κείμενα, κυρίως λογοτεχνικά, που δεν θα μπορούσα αλλιώς να προσεγγίσω. Αισθάνομαι ότι έχω την πείρα πια μέσα από τον αφηγηματικό μονόλογο να αποδώσω σημαντικά κείμενα της λογοτεχνίας μας“.
-Εχετε μια καλλιτεχνική πορεία αρκετών ετών. Υπάρχουν ρόλοι - απωθημένα ή αυτά που θέλατε τα κάνατε έως τώρα;ζ
“Σίγουρα υπάρχουν ρόλοι που θα ήθελα να παίξω, όπως κάποιες ηρωίδες του Τσέχωφ που δεν πρόλαβα να παίξω όταν ήμουν νεότερη, αλλά και άλλες, απλές γυναίκες, ηρωίδες που μου ταιριάζουν, αλλά και άνδρες ήρωες από την ελληνική λογοτεχνία“.
-Γιατί δεν κάνατε τηλεόραση. Δεν προέκυψε ή δεν αγαπάτε το συγκεκριμένο μέσο;
“Δυστυχώς δεν μου έγινε ποτέ καμία ενδιαφέρουσα πρόταση. Πιστεύω στη δύναμη της τηλεόρασης ως παιδαγωγικό και ψυχαγωγικό μέσο και ευχαρίστως θα έπαιρνα μέρος σε μία αξιοπρεπή τηλεοπτική σειρά“.
-Ούτε πολλές ταινίες κάνατε μετά το εκπληκτικό “Προξενιό της Άννας”, ενώ το ελληνικό σινεμά έχει μια άνθηση. Γιατί;
“Θα έλεγα ότι το ίδιο συμβαίνει και με τον χώρο του κινηματογράφου, στον οποίο θα ήθελα όμως να επιστρέψω και σαν σκηνοθέτης“.
Η πολιτική
- Με τι συναισθήματα μπήκατε στην πολιτική και με ποια είπατε … φτάνει;
“Τα συναισθήματα ενός ανθρώπου όπως εγώ, που από μικρή ανήκα στον χώρο της Αριστεράς, δεν αλλάζουν είτε είναι μέσα στη Βουλή είτε όχι. Είναι κυρίως στάση ζωής.
Όσο για το “φτάνει”, αν εννοείτε την απόφασή μου να μην είμαι ξανά υποψήφια βουλευτής, αυτή οφείλεται σε πολλούς λόγους, αλλά κυρίως στο ότι πιστεύω ότι είναι καλό να πάρουν τη σκυτάλη νεότεροι άνθρωποι“.
-Είχατε πει παλαιότερα ότι δεν σας θέλουν στη Βουλή έτσι όπως είστε. Τι πρέπει να είναι κάποιος για να κάνει ας πούμε πολιτική καριέρα;
“Όταν είπα ότι δεν με θέλουν στη Βουλή όπως είμαι εννοούσα ότι δεν μπορώ να υποκρίνομαι και να ακολουθώ ψεύτικες συμβάσεις. Εγώ είμαι ο εαυτός μου. Δεν μπορώ, για παράδειγμα, τη μία στιγμή να συγκρούομαι σε πολιτικό επίπεδο με κάποιον συνάδελφο από άλλη παράταξη και όταν οι κάμερες πάψουν να μεταδίδουν να τον αγκαλιάζω και να τον φιλώ. Τι να κάνω; Τα συναισθήματά μου δεν τα έκρυψα και δεν θα τα κρύψω ποτέ.
-Θα συνεχίσετε το Μεταξουργείο που στήσατε μαζί με τον Λουκιανό;
“Ελπίζω και εύχομαι να έχω να την υγεία και τις δυνάμεις, μαζί με τις κόρες μου, τη Γιασεμί Κηλαηδόνη, που είναι ηθοποιός και τη Μαρία Κηλαηδόνη, που τραγουδά και γράφει μουσική να συνεχίσουμε το “Μεταξουργείο”, που για εμάς είναι κάτι περισσότερο από ένας χώρος ψυχαγωγίας, είναι το σπίτι μας”.

