Σε ανήλιαγες σπηλιές και τρύπες κρατούσαν οι διακινητές τους μετανάστες μέχρι να έρθει το πλοίοΣε ανήλιαγες σπηλιές και τρύπες κρατούσαν οι διακινητές τους μετανάστες μέχρι να έρθει το πλοίο

Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Κατάματα με τον εξευτελισμό της ανθρώπινης ύπαρξης ήρθαν οι άνδρες της Ομάδας Ειδικών Αποστολών Κρήτης κατά την έφοδο που έκαναν στα κρησφύγετα της ντροπής, όπου οι διακινητές είχαν στοιβάξει επί ημέρες, ακόμα και εβδομάδες, τους 113 μετανάστες στα νότια του Ηρακλείου. Άνδρες και γυναικόπαιδα, «θαμμένοι» σε ανήλιαγες τρύπες, με τους διακινητές να τους επιτηρούν σε 24ωρη βάση με τα όπλα ανά χείρας. Όσο ο Αιγύπτιος «εγκέφαλος» καθυστερούσε (;) να στείλει το πολυπόθητο σκάφος για να τους παραλάβει, όπως είχε προσυμφωνηθεί, τόσο κορυφωνόταν το δράμα τους και άλλο τόσο καταρρακωνόταν η ανθρώπινη υπόσταση. Τα λόγια αυτά δεν αποτελούν δημοσιογραφικό πόνημα αλλά μαρτυρίες αστυνομικών, οι οποίοι «λύγισαν» με τις εικόνες που αντίκρισαν αλλά και μαρτυρίες μεταναστών που βίωσαν τον τρόμο όταν βρέθηκαν με το πιστόλι των διακινητών στον κρόταφο. Είναι μαρτυρίες που φέρνει σήμερα στο φως της δημοσιότητας η «Π».

Οι άνθρωποι, πολλοί οικογενειάρχες, θέλησαν απλώς να ζήσουν μία καλύτερη ζωή. Ξεριζώθηκαν, ξεπουλήθηκαν με ένα και μόνο όνειρο: να φθάσουν στην Ευρώπη. Και τελικά κατέληξαν να ποδοπατούνται σε τρύπες που τις είχαν «βαπτίσει» στάνες και σε απόκρημνες σπηλιές. Ημέρες και νύχτες σαν τους ποντικούς, ο ένας πάνω στον άλλον. Σήμερα έρχεται το σκάφος. Αύριο έρχεται το σκάφος. Και εκείνοι άρχισαν να πεινάνε, να κρυώνουν, να αρρωσταίνουν. Μέσα στη βρώμα και στη δυσωδία. Δίπλα σε περιττώματα. Τους ξυλοκοπούσαν για να κάνουν την ανάγκη τους. Με το όπλο στον κρόταφο τούς συνόδευαν και τους κλωτσούσαν. Οι διακινητές πυροβολούσαν και όποιον έπαιρνε ο χάρος. Ένα παιδί βρέθηκε τετ-α-τετ με τον θάνατο γιατί αρρώστησε βαριά. Αγανάκτησαν. Απελπίστηκαν. Στο διάβολο και το σκάφος, στο διάβολο και η Ιταλία. Μόνο να φύγουν από αυτήν την καταραμένη τρύπα, να βρουν την ελευθερία τους. Ξεσκίστηκαν τα πόδια τους να διασχίσουν την Τουρκία, κινδύνευσαν να θαλασσοπνιγούν να περάσουν στην Ελλάδα και έφθασαν στην Κρήτη, πιστεύοντας ότι ήταν ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο τους. Μόνο που το βήμα αυτό έμελλε να μείνει μετέωρο σαν τις ελπίδες τους. Οι διακινητές τους εξουσίαζαν ψύχη και σώμα, προτάσσοντας τα όπλα σε όποιον σήκωνε κεφάλι. Τους αντιμετώπιζαν σαν ένα προπληρωμένο κομμάτι «κρέας».

«Κανένας σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή» περιέγραψε στην «Π» αστυνομική πηγή. Τα ξημερώματα της Παρασκευής οι άνδρες της ΟΕΑ λειτούργησαν σαν «απελευθερωτές» για αυτές τις κατατρεγμένες ψυχές, οι οποίες ξέσπασαν σε χειροκροτήματα από τη χαρά τους. Οι διακινητές δεν πρόλαβαν να κινήσουν ούτε τα βλέφαρά τους. Κυκλωμένοι από τους πάνοπλους αστυνομικούς πέταξαν τα όπλα και παραδόθηκαν. Και αν οι «κακοί» της υπόθεσης λούφαξαν, αναγνωρίζοντας ότι …«the game is over», το συναίσθημα ευγνωμοσύνης στα μάτια εκείνων ήταν ανατριχιαστικά διαπεραστικό. «Νιώσαμε ότι τους λυτρώσαμε. Τους λυπήθηκε η ψυχή μας» μας περιέγραψε συγκλονισμένος αστυνομικός. Τους περιέθαλψαν, τους έδωσαν νερό να ξεδιψάσουν και εκείνοι έδειξαν αμέσως ότι τους εμπιστεύονται. Και φώναζαν τα ονόματα όσων τόσες ημέρες τους κρατούσαν σε αυτές τις άθλιες συνθήκες που μόνο σε ταινίες όπως το "Εξπρές του Μεσονυκτίου" μπορεί κάποιος να δει.

Το… παιχνίδι του Αιγύπτιου εγκέφαλου

Μυστήριο παραμένει το τι ακριβώς συνέβη και το σκάφος που θα έστελνε από την Αίγυπτο το “big boss” δεν φάνηκε ποτέ στον ορίζοντα του Λιβυκού πελάγους. Το βέβαιο είναι ότι ο Αιγύπτιος «εγκέφαλος»… αγόραζε κάθε μέρα χρόνο. Όλο υποσχόταν ότι θα φθάσει το πλοίο και κάθε μέρα που περνούσε προσέκρουαν σε… ξέρα. Ένα σενάριο είναι να μην έβρισκε σκάφος με βάση τις προδιαγραφές που ζητούσε: δηλαδή κάποιο παροπλισμένο, λίγο πριν γίνει παλιοσίδερα ώστε σε περίπτωση στραβής, η χασούρα να ήταν η δυνατόν μικρότερη. Έτσι λειτουργούν αυτά τα κυκλώματα. Αν κρύβεται κάτι άλλο πίσω από αυτήν την ιστορία μόνο οι αρμόδιες αρχές μπορούν πραγματικά να γνωρίζουν ή έστω να υποψιάζονται. Από τις τηλεφωνικές επισυνδέσεις γίνεται αντιληπτό ότι στελέχη του εγκληματικού πυρήνα της Κρήτης είχαν «πληροφορηθεί» ότι ο Eshan, δηλαδή ο Σύρος «αρχηγός» του πυρήνα της Κρήτης, παρακολουθείται από τις διωκτικές αρχές.

Συνεργός του τον συμβουλεύει να σταματήσει να μιλάει στα τηλέφωνα ενώ τον ενημερώνει επίσης ότι η Αστυνομία γνωρίζει με τι αυτοκίνητο κυκλοφορεί, το οποίο ήταν καταχωρημένο στο όνομα του «Αλί», Αφγανού με σημαντικό ρόλο στην οργάνωση. Σε σχέση με το καθαρά επιχειρησιακό σκέλος της υπόθεσης, δηλαδή την επιχείρηση «εξουδετέρωσης» και σύλληψης των διακινητών, τα πάντα κύλησαν ρολόι. Από τις Απόκριες οι άνδρες της Ομάδας Ειδικών Αποστολών Κρήτης είχαν αναλάβει να γίνουν η …σκιά τους. Μία διαδικασία εξαιρετικά επικίνδυνη δεδομένων των ειδικών συνθηκών. Κατάφεραν όμως να τους «χαρτογραφήσουν», να τους αποκωδικοποιήσουν και να μάθουν τα πάντα για τους διακινητές: τις κινήσεις τους, πότε έτρωγαν, πότε κοιμόντουσαν, ποιοι οπλοφορούσαν.