Μείζον πρόβλημα για το σύστημα υγείας αποτελούν τα ιατρικά λάθη, τα οποία κάνουν, όπως ομολογούν οι ίδιοι, ένας στους δύο γιατρούς τουλάχιστον μια φορά το μήνα, σύμφωνα με πανευρωπαϊκή έρευνα εννέα χωρών στην οποία συμμετείχαν 325 χειρουργοί, παιδίατροι και παθολόγοι από την Ελλάδα. Τα λάθη αυτά αποδίδονται κυρίως στην κακή ή ελλιπή συνεργασία των γιατρών και όπως δείχνει η έρευνα τα χρεώνονται κυρίως οι έμπειροι γιατροί.
“Το κακό με εμάς είναι ότι δεν υπάρχουν επιτροπές ανάλυσης των λαθών, όπως συμβαίνει στο εξωτερικό, γιατί το σημαντικό είναι η πρόληψη για να αποφύγεις το λάθος” είπε στην “Π” ο πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Ηρακλείου, καρδιολόγος, Γιάννης Βαβουρανάκης, με αφορμή την ημερίδα που οργανώθηκε με θέμα “Ιατρική Ευθύνη: όροι και προϋποθέσεις από άποψη αστικού δικαίου”.
Σύμφωνα με τον κ. Βαβουρανάκη, πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν σε ένα ιατρικό λάθος, για το οποίο συνήθως τις ευθύνες δεν έχει μόνο ένας άνθρωπος.
Ο ίδιος είπε: “Σύμφωνα με την έρευνα που έγινε, το 47%-51% των γιατρών, ανέφερε ότι έκανε τουλάχιστον ένα λάθος το μήνα, ενώ το 4%-5% είπε ότι τα λάθη που έκανε ήταν περισσότερα από τέσσερα.
Ωστόσο, τα λάθη δεν συμβαίνουν τυχαία, τα λάθη κτίζονται, τα λάθη έχουν κανόνες. Για παράδειγμα, ένας ειδικευόμενος γιατρός ενός επαρχιακού νοσοκομείου που εφημερεύει χωρίς υποστήριξη από κάποιο έμπειρο, χωρίς υποστήριξη από το ακτινολογικό ή το βιοχημικό τμήμα, που είναι ξενυχτισμένος λόγω έλλειψης προσωπικού, που δεν εχει αλγόριθμο και οδηγίες για να δράσει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και που έχει στη φροντίδα του μεγάλο αριθμό ασθενών ταυτόχρονα είναι πιθανόν κάποια στιγμή να κάνει λάθος”.
Λάθη γίνονται και στα νοσοκομεία της Κρήτης
Ο πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας απαντώντας σε σχετική ερώτηση της “Π” είπε: “Σίγουρα γίνονται λάθη και στα νοσοκομεία της Κρήτης, τα περισσόστερα όχι σοβαρά, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν καταγράφονται αυτά τα λάθη ούτε αναλύονται, για να μην επαναληφθούν”.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η “Π” έχει γίνει το τελευταίο διάστημα αποδέκτης καταγγελιών από συγγενείς ασθενών που έχασαν δικούς τους ανθρώπους (κυρίως μεγάλης ηλικίας), λόγω, όπως υποστηρίζουν, λανθασμένης ιατρικής εκτίμησης. Ωστόσο, οι ίδιοι θέλουν να κρατήσουν την ανωνυμία τους και δεν επιθυμούν να εμπλακούν σε δικαστικές διαμάχες, όπως μας είπαν.
“Ο άνθρωπός μας χάθηκε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε για να τον ξαναφέρουμε πίσω ούτε έχουμε την οικονομική δυνατότητα να μπούμε σʼ ένα δικαστικό αγώνα” ανέφεραν.
Στο ερώτημα πώς γνωρίζουν ότι οι θάνατοι των συγγενών τους οφείλονται σε ιατρικό λάθος, μας είπαν ότι το υπονόησαν γιατροί άλλων ειδικοτήτων του ίδιου νοσοκομείου, οι οποίοι όμως τους ξεκαθάρισαν ότι δεν θέλουν σε καμία περίπτωση να εμπλακούν σε εσωτερικές διαμάχες και δικαστικές περιπέτειες με συναδέλφους τους.
Σύμφωνα με την έρευνα, και στις τρεις ειδικότητες τα ιατρικά λάθη ήταν αποτελέσματα τριών παραγόντων. Πρωτίστως και με μεγάλη διαφορά στη βαρύτητα τα λάθη ήταν αποτέλεσμα κακής ή ελλιπούς ομαδικής εργασίας. Από την έρευνα φάνηκε επίσης ότι τα λάθη σχετίζονται με το φύλο, με τις γυναίκες να κάνουν τα λιγότερα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το εύρημα ότι η εμπειρία είναι μάλλον «κακός σύμβουλος», αφού, όπως φάνηκε, οι περισσότερο έμπειροι γιατροί κάνουν περισσότερα λάθη.
Ο κ. Βαβουρανάκης υπογράμμισε ότι μόνο αν γίνει επίσημη κυβερνητική πολιτική η πρόληψη των λαθών θα μπορέσουν να δημιουργηθούν επιτροπές ανάλυσης λαθών. Παράλληλα πρέπει να γίνει και η κατάλληλη νομοθετική ρύθμιση ώστε να μπορέσουν να αναφέρονται και να αναλύονται, ώστε τελικά να προλαμβάνονται τα λάθη.
