Πολλοί Ηρακλειώτες γιατροί ετοιμάζονται να κλείσουν τα ιατρεία τους και να φύγουν για εργασία στο εξωτερικό

Της Άννας Κωνσταντουλάκη

Το τελευταίο τρίμηνο 15 Ηρακλειώτες γιατροί ετοιμάζονται να κλείσουν τα ιατρεία τους και να φύγουν για εργασία στο εξωτερικό (την τελευταία εξαετία έχουν ζητήσει πιστοποιητικό από τον Ιατρικό Σύλλογο Ηρακλείου για να μεταναστεύσουν περίπου 700), ωστόσο υπάρχουν και άλλοι οι οποίοι άνοιξαν πριν λίγους μήνες ιδιωτικά ιατρεία και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα, μη έχοντας μάλιστα τη δυνατότητα να συνάψουν συμβάσεις με τον ΕΟΠΥΥ, αφού ο ασφαλιστικός φορέας έχει σταματήσει από το 2012 την συνεργασία του με νέους γιατρούς.

Για τις πολλές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στον επαγγελματικό στίβο μιλούν στην “Π” νέοι γιατροί, οι οποίοι λένε ότι στην άκρη του μυαλού τους βρίσκεται πάντα η φυγή στο εξωτερικό.

Άλλωστε στις μέρες μας η συντήρηση ενός ιατρείου για έναν νέο επαγγελματία είναι μια εξαιρετικά απαιτητική υπόθεση.

Το δικό του ιατρείο άνοιξε πριν 8 μήνες ο καρδιολόγος Μιχάλης Καραβελάκης, ο οποίος ανέφερε: “Αποφάσισα να κάνω την προσπάθειά μου, αλλά οι συνθήκες δεν είναι καθόλου εύκολες. Το θετικό είναι ότι δεν πληρώνω ενοίκιο γιατί το ιατρείο ανήκε στον πατέρα μου που είναι παιδίατρος και συνταξιοδοτήθηκε. Το αρνητικό είναι ότι ο ΕΟΠΥΥ δεν υπογράφει τα τελευταία χρόνια νέες συμβάσεις με γιατρούς κι αυτό έχει αντίκτυπο γιατί πλεόν οι οικονομικές δυνατότητες του κόσμου είναι πολύ περιορισμένες.

Ο κόσμος τηλεφωνά και ρωτάει αν έχουμε σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ. Είναι τουλάχιστον τολμηρό να ανοίξεις ιατρείο στην εποχή μας και να είσαι νέος στο επάγγελμα, όσο καλός κι αν είσαι”.

Όπως σημειώνει ο Μιχάλης Καραβελάκης, στην άκρη του μυαλού του υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο της μετανάστευσης, όχι όμως πριν κάνει τη δική του προσπάθεια στην πόλη που γεννήθηκε και σπούδασε. “Θα φανεί τι θα γίνει σε 1-2 χρόνια” μας είπε.

Σε δίλημμα για το αν πρέπει να ανοίξει το δικό του ιατρείο ή να φύγει για να εργαστεί στο εξωτερικό βρίσκεται ο Μανόλης Κουνάλης, επίσης καρδιολόγος, ο οποίος σημείωσε: “Είμαι υπό σκέψη για το τι πρέπει να κάνω. 

Έχω εργαστεί στο Βενιζέλειο και το Νοσοκομείο Ρεθύμνου. Βλέπουμε τον κόσμο που έρχεται στα νοσοκομεία γιατί δεν έχει χρήματα. Ίσως αποφασίσω να μείνω για να κάνω μια εξειδίκευση, ίσως φύγω στο εξωτερικό. Το τελευταίο το σκέφτομαι έντονα και ας μην είναι η πρώτη μου επιλογή”.



Την ειδικότητα του ΩΡΛ έχει πάρει η Σοφία Κουβίδη, η οποία συστεγάζεται με τον σύζυγό της μικροβιολόγο Χρήστο Τασσό.

Η κ. Κουβίδη δεν έχει κάνει σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ, γιατί δεν έχουν ανοίξει θέσεις και αυτό, όπως λέει, της έχει στοιχίσει σε απώλεια πελατών. Ωστόσο, όπως σημειώνει η ίδια, δεν συμφέρει να έχεις σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ, γιατί οι εισφορές είναι τόσο πολλές που στο τέλος δεν σου μένει τίποτα. “Ο κόσμος δυσκολεύεται να πληρώσει τα χρήματα της επίσκεψης των 20 ή 30 ευρώ, συνεργασία με τον ΕΟΠΥΥ δεν συμφέρει, το συμπέρασμα είναι ότι δεν τα βγάζουμε πέρα.

Μας βοηθάνε οικονομικά οι γονείς μας γιατί έχουμε και 2 παιδιά. Αυτή είναι η αλήθεια” είπε και πρόσθεσε: “Μέχρι τώρα δεν το έχουμε πάρει απόφαση, αλλά το εξωτερικό δεν το έχουμε αποκλείσει. Δεν μπορείς να ζήσεις υπό αυτές τις συνθήκες”.

Για την εικόνα στον κλάδο των ιδιωτών γιατρών μάς μίλησε ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου Χάρης Βαβουρανάκης, ο οποίος σημείωσε:

“Τα τελευταία δύο χρόνια στην πόλη μας άνοιξαν πενήντα ιατρεία. Αν από αυτά αφαιρέσει κανείς τα ιατρεία που αποτελούν δεύτερο ή ακόμα και τρίτο ιατρείο γιατρών που ανήκουν σε άλλους ιατρικούς συλλόγους, αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι γιατροί που τελειώνουν την ειδικότητα επιλέγουν άλλους δρόμους επαγγελματικής αποκατάστασης, με κυριότερο εκείνο της μετανάστευσης.

Στην περιοχή του Ηρακλείου πεντακόσιοι περίπου γιατροί λειτουργούν ιδιωτικά ιατρεία ως ελεύθεροι επαγγελματίες. Από αυτούς περίπου εκατόν είκοσι είναι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ, κυρίως εργαστηριακοί, παθολόγοι και γενικοί ιατροί.

Οι ανελαστικές υποχρεώσεις, η υπερβολική φορολογία, οι ασφαλιστικές εισφορές, τα πάγια έξοδα λειτουργίας του ιατρείου, η καθυστέρηση αποπληρωμής των οφειλόμενων από τον ΕΟΠΥΥ (υπάρχουν ακόμα ληξιπρόθεσμες οφειλές από το 2011), το claw back και το rebate για τους εργαστηριακούς, αλλά και οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες μας καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη τη συντήρηση ενός ιατρείου.

Αυτός είναι κι ο λόγος που πολλοί συνάδελφοί μας κλείνουν τα ιατρεία τους κι επιλέγουν τη μετανάστευση. Αξίζει να αναφέρω ότι το τελευταίο τρίμηνο περίπου δεκαπέντε γιατροί της πόλης μας είναι έτοιμοι, έχοντας κάνει τη συνέντευξη, να φύγουν στη Σαουδική Αραβία για εργασία”.