Του Κώστα Μπογδανίδη
«Επιχείρηση αναδόμηση» και επιστροφή στο …μέλλον είναι τα δύο βασικά “συνθήματα” που θα κυριαρχήσουν το επόμενο διάστημα στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του ΠΑΣΟΚ, της δημοκρατικής παράταξης. Όλα αυτά γίνονται βέβαια υπό τον μανδύα της «Δημοκρατικής Συμπαράταξης», αλλά -μην γελιόμαστε- όλοι έχουν στο νου τους το “παλιό, καλό ΠΑΣΟΚ” που είχε μεγάλη αναφορά στην κοινωνία και βαθειά διείσδυση στα κοινωνικά στρώματα της χώρας.
Το ΠΑΣΟΚ είναι που δίνει τη μάχη να ξαναβρεί τον χαμένο του εαυτό. Γιʼ αυτό καλεσε τον Γιώργο Παπανδρέου πίσω, για τούτο το λόγο έγινε προσκλητήριο σε όλα τα παλιά στελέχη να είναι παρόντα σε αυτό το νέο ξεκίνημα, κάνοντας μάζωξη με τους παλιούς βουλευτές, γιʼ αυτό και καλεί ακόμη και τους προαναγγέλλοντες κόμματα (Ραγκούσης, Διαμαντοπούλου κλπ) να επιστρέψουν κι εκείνοι στο μαντρί. Το ονόμασαν «δημοκρατική συμπαράταξη», γιατί είναι πολλοί που ακόμη αποστρέφονται το ΠΑΣΟΚ των ημερών του (πρώτου) μνημονίου, του Καστελλόριζου και κυρίως των μεγάλων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις.
Το ΠΑΣΟΚ για πολύ κόσμο είναι συνώνυμο της περιπέτειας που μπήκε η Ελλάδα τα τελευταία 8 χρόνια, ίσως και μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης των τελευταίων δεκαετιών που στην πραγματικότητα έφερε τα μνημόνια.
Ο λόγος, λοιπόν, για τη «Δημοκρατική Συμπαράταξη» απλός. Και εύκολα κατανοήσιμος. Μια παράταξη που θέλει να καλύψει το κενό της κεντροαριστεράς, όπως μάθαμε να τη λέμε, έναν χώρο που δεν μπορεί, όπως δείχνουν τα πράγματα, τώρα να καλύψει ο Αλέξης Τσίπρας. (Κάτι που τέλος του 2014, αρχές του 2015 φαινόταν ως το πιθανότερο σενάριο…).
Αλλά αναδόμηση με… παλιά και φθαρμένα υλικά γίνεται; Το ερώτημα είναι εύλογο, δεν απαντάται όμως εύκολα.
Ασφαλώς με Φώφη, με Παπανδρέου, με Βενιζέλο, Λαλιώτη- ακόμη και τον… Κακλαμάνη είδαμε!- είναι δύσκολο να πείσεις τον κόσμο. Τους νέους, τους παλιούς, τους παλιότερους ακόμη, που θυμούνται τις «καλές μέρες της επίπλαστης ευμάρειας, ότι μπορεί να γίνει ένα νέο ξεκίνημα.
«Με αυτούς πάλι; τα ύστερα του κόσμου»! Έχουν δίκιο όσοι το λένε! Αλλά έχουν ταυτοχρόνως και τόσο άδικο. Πώς θα ξεκινήσεις να χτίσεις; Κάποια θεμέλια πρέπει να έχεις, μια αναφορά, έστω και ιστορική, μια δομή πάνω στην οποία θα οικοδομήσεις το μέλλον. Θα πιστέψεις εσύ και θα κάνεις τον κόσμο να πιστέψει!
Μια σύγχρονη, δημοκρατική παράταξη που θα λέει στον λαό αλήθειες- έστω αυτές που μπορεί να… αντέξει ο μέσος ψηφοφόρος!
Οπότε, ας είμαστε ρεαλιστές. Δεν είναι λάθος ούτε κατʼ ανάγκην κακό να ξεκινήσουν όλοι από κάπου.
Ακόμη και το ΠΑΣΟΚ με όλους αυτούς που αγαπήσαμε να μισούμε.
Αλλά έχει ένα ταβάνι όλο το σχέδιο. Πρέπει άμεσα να εκλεγεί μια νέα ηγεσία, που θα εμπνεύσει, θα καθοδηγήσει, θα σχεδιάσει για το μέλλον και ας είναι όλοι άλλοι στηρίγματα, να δίνουν συμβουλές, να μεταλαμπαδεύουν εμπειρίες.
Και μόνο αυτό να καταφέρει λόγου χάρη, η Φώφη Γεννηματά θα είναι μια μεγάλη προσφορά στο κόμμα και την παράταξη που υπηρέτησε και ο πατέρας της αφήνοντας παρακαταθήκες σημαντικές.
Αλλιώς δεν θα είναι «μια τέλεια χρονιά» που προέβλεψε και ο Βασίλης Κεγκέρογλου, αλλά ακόμη μια χρονιά βερμπαλισμών και που ακόμη και τα κουκιά στο μέτρημά τους θα βγουν πιο λίγα.
