Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Παρά τις αναποδιές και τις δυσκολίες ο κτηνοτρόφος Μπάμπης Μακρυλάκης, πατέρας έξι παιδιών, δεν το βάζει κάτω και συνεχίζει τον αγώνα του για την πλήρη δικαίωση του μετά τον άδικο εγκλεισμό του για δύο χρόνια στις φυλακές. Πρόκειται για μία υπόθεση την οποία είχε αναδείξει η «Π» με εκτενή δημοσιεύματα από το 2013 οπότε και το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Χανίων τον έκρινε αθώο για την κατηγορία της καλλιέργειας ινδικής κάνναβης για την οποία το πρωτοβάθμιο δικαστήριο τον είχε καταδικάσει σε ποινή κάθειρξης 18 ετών, με απαλλακτική εισαγγελική πρόταση.

Ο Ρεθυμνιώτης κτηνοτρόφος επιμένει και συνεχίζει να διεκδικεί την ελάχιστη αποζημίωση που προβλέπεται από το νόμο για τους αδίκως καταδικασθέντες ενώ, όπως είχε γνωστοποιήσει στην «Π», έχει ήδη προσφύγει στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο.

Τον Νοέμβριο του 2011 κρίνεται ένοχος, καταδικάζεται και οδηγείται στην φυλακή, αφήνοντας πίσω τα έξι ανήλικα παιδιά του.

«Ήμουν αθώος. Όταν ανακοινώθηκε η απόφαση του πρώτου δικαστηρίου, δεν κατάλαβα τίποτα. Ήταν κεραυνός. Βρέθηκα με τις χειροπέδες και στην κλούβα για την φυλακή. Μας διέλυσαν. Άφησα πίσω έξι παιδιά, το μεγαλύτερο δέκα ετών και το μικρότερο τριών» είχε περιγράψει στην εφημερίδα.

Ο Μακρυλάκης μετάγεται στις φυλακές Πατρών. Το πρώτο βράδυ βρίσκεται σε ένα θάλαμο με δέκα άτομα. Προσπαθεί να συνειδητοποιήσει τι γίνεται, ποια είναι η νέα κατάσταση. Παλεύει να διατηρήσει την ψυχραιμία του ώστε να μην καταβληθεί. Μέρα με τη μέρα κατανοεί όλο και περισσότερο τον κόσμο της φυλακής. Εκεί γνωρίζει ανθρώπους, οι οποίοι του συμπαραστέκονται και τον βοηθούν ενεργά στην υπόθεση του ενόψει της εκδίκασης στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Όμως δύο συγκρατούμενοι του θα γίνουν γιʼ αυτόν «φύλακες-άγγελοι», επιστήθιοι φίλοι, αδέλφια του, όπως τους νιώθει. Με την μόρφωση τους και την διευρημένη αντίληψή τους, θα τον βοηθήσουν σημαντικά στην προετοιμασία της δίκης του. Σήμερα, τρία χρόνια μετά την αθώωσή του από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ο Μπάμπης Μακρυλάκης συνεχίζει τον δικαστικό αγώνα, εντός και εκτός συνόρων. Όταν τον ρωτήσαμε γιατί αποφάσισε να διεκδικήσει την αποζημίωση και δεν έκλεισε το κεφάλαιο με την αθώωση του, απάντησε:

«Ήμουν άδικα μέσα στην φυλακή για δύο χρόνια. Διέλυσαν εμένα και την οικογένειά μου. Το χρωστώ στον εαυτό μου και στα παιδιά μου. Είμαι αθώος και δεν φοβάμαι. Θα παλέψω μέχρι τέλους».