Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Μια εμβληματική μορφή του Βενιζελείου Νοσοκομείου, μια γιατρός η οποία εκπαίδευσε γενιές παθολόγων, ξεχώριζε για τις επιστημονικές της γνώσεις, το ήθος και την ανθρωπιά με την οποία αντιμετώπιζε τους ασθενείς, η επί 35 χρόνια διευθύντρια Παθολογίας του Βενιζελείου, Αγοραστή Μόραλη - Τσουδερού, τιμάται σήμερα σε εκδήλωση που οργανώνεται στις 11 το πρωί στο νοσοκομείο για την ανεκτίμητη προσφορά της.

Η κυρία Μόραλη μίλησε στην “Π” για όλα όσα έζησε στο Βενιζέλειο, αλλά και τους συναδέλφους της, τους οποίους θυμάται με μεγάλη εκτίμηση και αγάπη, καθώς όλοι μαζί έβαλαν τα θεμέλια για να λειτουργήσει το νοσηλευτικό ίδρυμα που πριν γίνει γενικό νοσοκομείο ήταν σανατόριο.

“Το Βενιζέλειο ήταν επί χρόνια σανατόριο για φυματικούς και το 1968 πήρε το χαρακτήρα γενικού νοσοκομείου. Ανέλαβα καθήκοντα στη διεύθυνση της Παθολογικής Κλινικής τον Ιούνιο του 1969. Τότε το νοσοκομείο είχε μόλις 3 τμήματα, το Χειρουργικό, το Μαιευτικό - Γυναικολογικό και το Παθολογικό και συνολικά 120-130 κρεβάτια για τη νοσηλεία των ασθενών.

Εγώ βρήκα 60 αρρώστους στο τμήμα μου και εξαιρετικό ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Τότε ήμασταν 9 γιατροί συνολικά, οι 7 διευθυντές και οι 2 επιμελητές”.

Σύμφωνα με την κα Μόραλη, η άσκηση της ιατρικής εκείνα τα χρόνια δεν ήταν καθόλου εύκολη, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό ήταν λιγοστό και οι ασθενείς γέμιζαν όχι μόνο τους θαλάμους αλλά και τους διαδρόμους του νοσοκομείου.

“Υπήρχε από όλους διάθεση για συνεργασία και ανιδιοτελή προσφορά”

Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει η ίδια, υπήρχε μεγάλη διάθεση για συνεννόηση, συνεργασία και ανιδιοτελή προσφορά στον άρρωστο.

“Εκείνα τα χρόνια είχαμε μεγάλο αριθμό ασθενών με λοιμώξεις του αναπνευστικού, με γαστρεντερολογικά προβλήματα και πολλά λοιμώδη νοσήματα. Υπήρχε αδιανόητη στενότητα χώρου, λίγοι γιατροί και νοσηλευτές, δύσκολες συνθήκες εργασίας. Ομως οι γιατροί που βρήκα στο νοσοκομείο ήταν καταπληκτικοί”.

Οι διευθυντές τα πρώτα χρόνια

Η ίδια αναφέρει τους παθολογοανατόμους Διομίδη Στειακάκη και Αφροδίτη Παπαδοπούλου, την Βέτα Μαλλιαράκη από το Τμήμα Αιμοδοσίας, την αείμνηστη Μαρία Λεμπιδάκη στο Μικροβιολογικό, τον Γιάννη Τσουδερό στο Ακτινολογικό, τον Θεόδωρο Καρφόπουλο στον Χειρουργικό Τομέα, τον Θεόδωρο Παπαδάκη στο Τμήμα Μαιευτικής - Γυναικολογίας.

Επιστήμη, Τέχνη, Ανθρωπιά

Δεκάδες γιατροί ειδικεύτηκαν στην κλινική της κας Αγοραστής Μόραλη και τα μαθήματα που πήραν ήταν πολύτιμα. Στο ερώτημα τι δίδασκε τότε τους ειδικευόμενους μας είπε:

“Τους έλεγα ότι η ιατρική στηρίζεται στο τρίπτυχο: Επιστήμη, Τέχνη και Ανθρωπιά. Πως πρέπει να εμπλουτίζουν συνεχώς τις γνώσεις τους, να παρακολουθούν τις επιστημονικές εξελίξεις, να ενημερώνονται, να διαβάζουν. Οτι η τέχνη της ιατρικής χρειάζεται την λογική και τις αισθήσεις μας. Την αφή, την ακοή, την όραση, όλες τις αισθήσεις μας. Τώρα η τεχνολογία έχει εξελιχθεί και οι αισθήσεις μας για την κλινική εξέταση χρειάζονται λιγότερο, όμως η λογική παραμένει πολύ σπουδαία παράμετρος.

Τέλος τους έλεγα ότι ο γιατρός πρέπει να είναι άνθρωπος. Να δείχνει συμπάθεια, συμπόνοια και σεβασμό στον άρρωστο και στην αξιοπρέπειά του, σεβασμό στο οικογενειακό του περιβάλλον.

Αυτές τις αρχές προσπάθησα να μεταδώσω στους γιατρούς”.

Η πρώην διευθύντρια της Παθολογικής Κλινικής του Βενιζελείου είπε ότι συνταξιοδοτήθηκε από το Βενιζέλειο μʼ ένα παράπονο· ότι δεν πρόλαβε να χαρεί το έργο τής επέκτασης του νοσοκομείου, για το οποίο προσπαθούσε μαζί με τους συναδέλφους της για 30 και πλέον χρόνια.

Οσο για την σημερινή βράβευση αναφέρει: “Ενιωσα χαρά και κάποια αμηχανία. Ισως είναι λίγο υπερβολικό να γίνει μια τιμητική εκδήλωση για εμένα, αλλά αφού αισθάνθηκαν ότι θέλουν να το κάνουν, χαίρομαι και τους ευχαριστώ”.

Στην εκδήλωση θα γίνει τιμητική απόδοση του ονόματος της τιμώμενης ιατρού σε θάλαμο της Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου.