
Της Λίλιαν Δαφερμάκη
“Ρουκέτα” της Περιφέρειας Κρήτης που προσφεύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, η οποία της μεταβιβάζει ακέραια την ευθύνη για τη διαχείριση των αντιπλημμυρικών έργων. Την ίδια στιγμή η Περιφέρεια Κρήτης καταθέτει και αίτηση θεραπείας στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση με την οποία ζητά να ακυρωθεί η επίμαχη απόφαση.
Η απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης εκδόθηκε στις 12 Ιουνίου και καθιστά αποκλειστικό υπεύθυνο την Περιφέρεια Κρήτης για τη διαχείριση του κρίσιμου τομέα της αντιπλημμυρικής προστασίας. Στο έγγραφο αυτό τεκμηριώνεται ότι η Περιφέρεια Κρήτης έχει την αναγκαία υποδομή σε επίπεδο υπηρεσιών, στελεχιακού δυναμικού και σε επίπεδο πόρων, για να μπορέσει να φέρει σε πέρας την ευθύνη των αντιπλημμυρικών έργων.
Στο πλαίσιο αυτό της χρεώνει τη συνολική αρμοδιότητα της μελέτης , ανάθεσης και εκτέλεσης έργων διευθέτησης της αντιπλημμυρικής προστασίας καθώς και των εργασιών συντήρησης των ποταμών.
Η απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης άναψε φωτιές στην Περιφέρεια Κρήτης που θεωρεί ότι είναι αντισυνταγματική, αφού δεν έχει τους αναγκαίους πόρους για να αναλάβει μια τέτοια ευθύνη. Στο κείμενο της προσφυγής της η Περιφέρεια υποστηρίζει ότι η απόφαση του γενικού γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης να μεταβιβάσει την ευθύνη της διαχείρισης των αντιπλημμυρικών έργων χωρίς να έχει διασφαλιστεί η μεταφορά των αναγκαίων πόρων για την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής παραβίασε το Σύνταγμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ακυρωτέα .
Παράλληλα όμως θέτει και ένα ακόμα ζήτημα, που αφορά την ενδοϋπηρεσιακή διαχείριση της υπόθεσης από την πλευρά της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στην προσφυγή, πριν από την έκδοση της επίμαχης απόφασης ο γ.γ. της Αποκεντρωμένης Διοίκησης δεν απυήθηνε ερώτημα προς την Περιφέρεια Κρήτης ώστε να ζητηθεί η γνώμη της για την σχεδιαζόμενη μεταβίβαση αρμοδιοτήτων της αντιπλημμυρικής προστασίας.
Θα έπρεπε, δηλαδή, πριν καταλήξει στην απόφαση αυτή, να έρθει σε επαφή με την περιφερειακή αρχή, να ενημερωθεί ενδελεχώς για τις δυνατότητές της να διαχειριστεί αυτόν τον τομέα ευθύνης και στη συνέχεια να βγάλει το πόρισμά της.Έτσι όμως δεν τηρήθηκε η νόμιμη διαδικασία και θα πρέπει νʼ ακυρωθεί η απόφαση.
Με δηλώσεις του στην “Π” ο αντιπεριφερειάρχης κ. Ευριπίδης Κουκιαδάκης ξεκαθαρίζει ότι η προσφυγή της Περιφέρειας που αποτελεί μια ομόφωνη απόφαση των οργάνων της δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να εκληφθεί ως υπεκφυγή ή ευθυνοφοβία στη διαχείριση κρίσιμων θεμάτων. Το αντίθετο μάλιστα…”Ακριβώς επειδή αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της ευθύνης, ξεκαθαρίζουμε ότι δεν μπορούμε να τη χρεωθούμε χωρίς τους αναγκαίους πόρους.
Είναι αυταπόδεικτο ότι δεν μπορεί να υπάρξει ούτε σχεδιασμός ούτε παρέμβαση ούτε αποκατάσταση προβλημάτων χωρίς τους αναγκαίους πόρους και ασφαλώς είναι αδιανόητο, απαράδεκτο και αντισυνταγματικό να μεταβιβάζονται ευθύνες που δεν συνδέονται με τις απαιτούμενες χρηματοδοτήσεις. Είναι τουλάχιστον άδικο, εκτός των άλλων, να μας πετούν το μπαλάκι της ευθύνης και να μας ζητούν χωρίς μέσα να λύσουμε σύνθετα, πολύπλευρα και εξαιρετικά δαπανηρά προβλήματα”.
Το θέμα της αντιπλημμυρικής προστασίας αποδεικνύεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο η καυτή πατάτα της αυτοδιοίκησης, την οποία κανείς δεν θέλει να κρατήσει στα χέρια του λόγω έλλειψης πόρων, πολύ περισσότερο μάλιστα να χρεωθεί τις βαρύτατες νομικές ευθύνες που επισείει η πολιτική διαχείριση του κρίσιμου αυτού τομέα, που συνδέεται ευθέως με τη δημόσια προστασία και ασφάλεια. Μάλιστα, όπως σχολιάζουν με πικρία στελέχη της αυτοδιοίκησης, τα προηγούμενα χρόνια θα υπήρχε διαγκωνισμός ανάμεσα στους αυτοδιοικητικούς φορείς για το ποιος θα έχει ευρύτερο πεδίο ευθυνών.
Όμως στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον οι δραματικές περικοπές των πόρων της αυτοδιοίκησης έχουν ανατρέψει τα δεδομένα, αφού δημιουργούν συνθήκες ανεπάρκειας στην παροχή υπηρεσιών. Σε κάθε περίπτωση, αναμένεται με ενδιαφέρον η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σε σχέση με το ποιος θα χρεωθεί την ευθύνη της αντιπλημμυρικής προστασίας αλλά το ποιες θα είναι και στο μεσοδιάστημα οι επόμενες κινήσεις της αυτοδιοίκησης για την ωρίμανση μελετών και έργων που χρόνια εξαγγέλλονται στα λόγια, αλλά στην πράξη δεν υλοποιούνται.
Ανεπαρκείς μελέτες, ακρωτηριασμένες χρηματοδοτήσεις αλλά κυρίως βαλτωμένα σχέδια πόλης είναι τα μεγάλα βαρίδια των αντιπλημμυρικών έργων, που αποτελούν ένα θεμελιώδες κεφάλαιο όχι μόνο για την προστασία του πολίτη, αλλά και για την ποιότητα ζωής των τοπικών κοινωνιών που δεκαετίες τώρα ζουν με το φόβο και την απειλή μιας μεγάλης θεομηνίας.

