“Ξεκλειδώνοντας” τη γλώσσα του Βιζυηνού, τι ανακαλύψατε στο σύμπαν του μεγάλου αυτού πεζογράφου μας;

O Βιζυηνός γράφει για να τακτοποιήσει τη σχέση του με τους ανθρώπους και με τον Θεό. Δεν τον ενδιαφέρει να κάνει λογοτεχνία για να διαπρέψει ως συγγραφέας, αλλά για να μπορέσει να κατανοήσει την πραγματικότητα και την αλήθεια τη δική του και των άλλων. Έτσι μέσα από αυτή την αναζήτηση καταθέτει ένα έργο μοναδικό, συναρπαστικό και διαχρονικό, που μας ψυχαγωγεί και μας μαθαίνει ότι η αγάπη είναι το αποτέλεσμα της πραγματικής ευφυίας.

-Τα δύο πρόσωπα μοιάζουν με ήρωες αρχαίας τραγωδίας. Πώς τα προσεγγίσατε;

Μόνο μέσα από τη διδασκαλία της φωνητικής ερμηνείας του κειμένου.

Γιατί αν ο λόγος των ηρώων ειπωθεί σύμφωνα με τους λογικούς και τους συνακόλουθους μουσικούς όρους-όπως τον προσεγγίζουμε με τη μέθοδό μου- παρουσιάζονται ολοζώντανα μπροστά μας οι ίδιοι οι ήρωες, χωρίς να παίζουν κανένα ʽθέατροʼ οι ηθοποιοί, αλλά μόνο να είναι οι ήρωες.

-Ποια εμπειρία θέλετε να εισπράξει ο θεατής;

Οι θεατές να απολαμβάνουν κάθε στιγμή, μέσα από τις πληροφορίες που τους παρέχει η ερμηνεία των ηθοποιών, τις εικόνες τις ιδέες και τα αισθήματα που κρύβει το κείμενο, σαν πραγματικό και ευχάριστο βίωμα, που τους αναζωογονεί και τους ενθουσιάζει στο τέλος της παράστασης.

Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός της τέχνης, να υποθάλπει τον ανώτερο, βαθύ και ανακουφιστικό πνευματικό χαρακτήρα της ύπαρξής μας και όχι να μας συμφιλιώνει με το ένστικτο και την άνευ νοήματος αισθησιοκρατία ή πάλι να μας προσθέτει κι αυτή νέα προβλήματα προς επίλυση, μαζί με αυτά που μας συσσωρεύει την κάθε ημέρα η ίδια η πραγματικότητα.

-Απευθύνεστε σε ένα πιο ειδικό κοινό;

Όλες οι παραστάσεις μου είναι φτιαγμένες έτσι που να μπορούν να τις παρακολουθούν όλοι ανεξαιρέτως-ακόμα και πολύ μικρά παιδιά- ανεξαρτήτως ειδικότητος ή παιδείας.

-Με ποια κριτήρια διαλέγετε το έργο που θα ανεβάσετε κάθε φορά;

Να είναι ένα χρήσιμο έργο, που θα μπορούσε να μας ενθαρρύνει στην σωστή διαχείριση της καθημερινής μας πραγματικότητας και όχι απλώς να είναι μία ακόμα θεατρική εμπειρία.

- Έχετε πει ότι η φωνητική απόδοση ενός κειμένου είναι η βάση και η αφετηρία του τρόπου που δουλεύετε. Τι σημαίνει αυτό;

Δεν παύω να λέω πως στο θέατρο αυτό που μας κάνει να απολαμβάνουμε δεν είναι το τι βλέπουμε αλλά το τι ακούμε.

Η σπονδυλική στήλη που συγκροτεί και συγκρατεί μια παράσταση όρθια και αυτοτελή είναι η λογική της συνέχεια και συνέπεια.

Γιατί όση έξοχη αισθητική κι αν έχει μια παράσταση, στο τέλος όχι μόνο θα μας κουράσει αλλά και θα μας εκνευρίσει, αν δεν έχει μπορέσει να μας αγγίξει με τον λόγο.

-Πέρσι παρουσιάσατε ένα επίτευγμα, την «Απολογία Σωκράτη», η οποία, για πρώτη φορά στην ιστορία του θεάτρου, παρουσιάστηκε στην αρχαία ελληνική γλώσσα, έτσι όπως την κατέγραψε και τη διαμόρφωσε ο Πλάτωνας. Τι εισπράξατε από τους απλούς θεατές που δεν έχουν εξοικείωση με τα αρχαία ελληνικά;

Θα σας αναφέρω δύο μόνο παραδείγματα.

Οι μαθητές από διάφορα μέρη της Ελλάδας που την είδαν – και που δύσκολα πλέον μπορούν να συγκεντρωθούν σε μια παράσταση- αισθάνθηκαν την ανάγκη να μας μιλήσουν για την πρωτόγνωρη συγκίνηση και για τα αισθήματα τους από το άκουσμα της μητρικής μας γλώσσας.

Όπου έχουμε παίξει εκτός Ελλάδας έχουμε εισπράξει ανάλογες εγκάρδιες εκδηλώσεις από εντελώς διαφορετικά μεταξύ τους άτομα.

-Θα επιχειρούσατε κάτι ανάλογο σε κάποιο άλλο αρχαίο κείμενο;

Μου είναι εύκολο να κάνω οποιοδήποτε αρχαίο κείμενο από αυτά που έχουν μεγάλη σημασία για τον πολιτισμό.

Η δυσκολία είναι ο πολύς χρόνος και η εργασία που απαιτείται για να αφομοιώσουν οι ηθοποιοί την φωνητική ερμηνεία που θα τους δώσω. Όμως αν ενδιαφερθεί κάποιος θεσμός να υποστηρίξει αυτή την προσπάθεια, θα μπορούσαν να γίνουν κείμενα, όπως πχ η Ιλιάδα, το Συμπόσιο του Πλάτωνα και άλλα μέρος της σύγχρονης παιδείας μας.

-Πιστεύετε ότι η ελληνική γλώσσα κινδυνεύει;

Δεν κινδυνεύει καθόλου γιατί είναι μια πολυδαίδαλη, ολοζώντανη, λογική και μουσική δομή που εξελίσσεται θριαμβικά από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

-Τα τελευταία χρόνια ασχολείστε με το θέατρο. Με τον κινηματογράφο τι γίνεται;

Γράφω ήδη το σενάριο για μια νέα ταινία.