Τα ιατρικά λάθη στη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου δεν είναι σπάνια, τι μπορεί να κάνει όμως ένας ασθενής για να μην βρεθεί σε αυτή τη θέση; “Να απευθύνεται σε ειδικούς και όχι σε “ειδικούς” που του προτείνουν συγγενείς και φίλοι σε μια προσπάθεια να τον βοηθήσουν, επιτυγχάνοντας το αντίθετο” λέει στην “Π” ο καθηγητής Παθολογίας-Ογκολογίας, διευθυντής της Ογκολογικής Κλινικής του ΠΑΓΝΗ Δημήτρης Μαυρουδής.

Ερωτ.: Ιατρικά λάθη στον καρκίνο γίνονται συχνά;

Απαντ.: Γίνονται λάθη, όπως γίνονται γενικά στην ιατρική, όχι τόσο συχνά αλλά συμβαίνουν. Το σημαντικό είναι το μέγεθος του λάθους. Υπάρχουν λάθη που μπορεί να επηρρεάσουν την πορεία της κατάστασης του ασθενούς και άλλα όχι. Υπάρχουν τύποι και στάδια του καρκίνου όπως είναι για παράδειγμα του πνεύμονα ή της μήτρας, που δεν είναι ξεκάθαρο το πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν. Για τον λόγο αυτό τις αποφάσεις πρέπει να τις πάρει το ογκολογικό συμβούλιο.

Ερωτ.: Πού οφείλονται τα ιατρικά λάθη;

Απαντ.: Είτε στην μη εφαρμογή των κατευθυντήριων οδηγιών για τη νόσο, ή το στάδιο στο οποίο βρίσκεται είτε γιατί η ερμηνεία των εξετάσεων δεν έχει γίνει με τον σωστό τρόπο. Μπορεί οι ίδιες οι εξετάσεις να είναι παραπλανητικές.

Ερωτ.: Μπορεί δυο γιατροί να δουν την ίδια εξέταση και να κάνουν διαφορετική διάγνωση;

Απαντ.: Πολλές φορές μπορεί να συμβεί γιατί στην ιατρική δεν υπάρχει άσπρο-μαύρο. Η αξιολόγηση του ευρήματος εναπόκειται στο γιατρό. Πρέπει να ξέρετε ότι στην ιατρική δεν είναι πάντα τα πράγματα ξεκάθαρα.

Ερωτ.: Άρα τι πρέπει να κάνει ο καθένας από εμάς για να εξασφαλίσει σωστή διάγνωση και θεραπεία;

Απαντ.: Να απευθύνεται σε ειδικούς γιατρούς για την πάθησή του και όχι “ειδικούς” που θα του συστήσει ο φίλος ή ο γνωστός για να τον βοηθήσει, αλλά τελικά θα του κάνει κακό. Είναι σημαντικό ο γιατρός να έχει εξειδικευμένες γνώσεις.

Γιατί οι ελλιπείς γνώσεις και η υπερεκτίμηση της ασφάλειας που νιώθει, πολλές φορές, παρακολουθώντας έναν ασθενή οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Ερωτ.: Τι εξετάσεις πρέπει να κάνουμε για την πρόληψη του καρκίνου;

Απαντ.: Αν δεν υπάρχει κληρονομικό ιστορικό, μαστογραφία κάθε 1-2 χρόνια από τα 40 έως τα 50 και μετά τα 50 κάθε χρόνο.

Ακόμη διακοπή του καπνίσματος, αν είναι καπνιστής, και αξονική τομογραφία θώρακος κάθε χρόνο για 3 χρόνια. Τεστ “Παπανικολάου” κάθε χρόνο, κολονοσκόπηση στα 50 χρόνια και εξέταση κάθε χρόνο, αλλά και εξετάσεις του θυρεοειδούς γιατί ο καρκίνος του θυρεοειδούς παρουσιάζει μεγάλη αύξηση στην Κρήτη.