Μπαράζ αδιεξόδων για την κυβέρνηση, που αν δε βρει γρήγορα λύσεις, κινδυνεύει με εκτροχιασμό. Το δυσάρεστο για την κυβέρνηση είναι ότι οι εξελίξεις δεν εξαρτώνται από αυτήν ή μόνο από αυτήν. Ας ξεκινήσουμε από τα οικονομικά, όπου ο διακαής πόθος της ρύθμισης χρέους, επαφίεται στις καλές προθέσεις των δανειστών, τις οποίες για μια ακόμα φορά χθες η Γερμανία έδειξε ότι δεν έχει.

Ούτε και στο προσφυγικό που επιδεινώνεται ξανά έχει το πάνω χέρι, καθώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες (πλην της Μέρκελ και για πόσο ακόμα;) γυρίζουν την πλάτη στην Ελλάδα. Στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών, κρίσιμο ζήτημα είναι η απόφαση του ΣτΕ για τη συνταγματικότητα της διαδικασίας, ενώ η κυβέρνηση φέρει και το «αγκάθι» του υπερθεματιστή Καλογρίτσα, ακόμα και μετά τη χθεσινή αποχώρησή του.

Συναφές και το θέμα της αμαρτωλής Attica Bank, όπου η αντιπολίτευση αν και έχει και τη δική της φωλιά λερωμένη, τα χρεώνει όλα στην κυβέρνηση. Εδώ έχουμε και ένα πόρισμα που πρέπει να διαχειριστεί η κυβέρνηση. Σαν πολλά δε μαζεύτηκαν; Το μοναδικό ίσως αδιέξοδο που μπορεί να διαχειριστεί η κυβέρνηση είναι ο «ιερός πόλεμος» και οι διαταραγμένες λόγω Φίλη σχέσεις με την Εκκλησία.

Ακόμα και αν το ξεπεράσει ή το εκτονώσει, ελαχίστως αλλάζει τη συνολική εικόνα, που δεν είναι καλή. Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες δεν είναι στις επιλογές του Μαξίμου, ειδικά τώρα με τις καταστροφικές δημοσκοπήσεις. Οπότε τι μένει; Ο ανασχηματισμός, που και αυτός δεν μπορεί να γίνει πριν το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα όμως και ένας ευρύς ανασχηματισμός για να φύγουν τα βαρίδια, όπως ζητά ο ξάδερφος Τσίπρας, πόσο μπορεί να βελτιώσει τη σημερινή εικόνα της κυβέρνησης;