Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Πάνδημος ήταν ο αποχαιρετισμός στον μακαριστό Μητροπολίτη Ιεραπύτνης και Σητείας, κυρό Ευγένιο. Παρά την αφόρητη ζέστη, κλήρος και λαός, εκπρόσωποι φορέων και αρχών συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία τον σεβαστό ιεράρχη. Ήταν πραγματικά συγκινητική η στάση του κόσμου, ο οποίος περίμενε υπομονετικά έξω από τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Ιεράπετρα, συμμετέχοντας στο μεγάλο πένθος της Εκκλησίας της Κρήτης.
Η ξαφνική απώλεια του μακαριστού ιεράρχη ήταν πλήγμα για το ποίμνιο του στις επαρχίες Ιεράπετρας και Σητείας, τις οποίες υπηρέτησε με αγάπη και αφοσίωση για 22 χρόνια. Ο Ευγένιος υπήρξε ξεχωριστή προσωπικότητα και διακρινόταν για τον ευθύ του λόγο, για τις ανησυχίες του με γνώμονα το συμφέρον του τόπου και της Εκκλησίας. Υποστήριζε με σθένος τις απόψεις και τις θέσεις του, τολμούσε δημόσιες παρεμβάσεις εάν έκρινε ότι εξυπηρετούσαν το κοινό καλό, είχε το θάρρος της γνώμης του. Ήταν ταγμένος στον Θεό, υπηρέτης της Εκκλησίας, απόλυτα αφοσιωμένος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο αλλά και ένας καλός ποιμένας για τον λαό του. Ήταν αυστηρός αλλά πάντα προσπαθούσε να είναι δίκαιος.
Στην προσωπικότητα του μακαριστού ιεράρχη, στο ήθος του, στην δράση που είχε αναπτύξει, αναφέρθηκε στον επικήδειο λόγο του ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος. Επικήδειο λόγο εκ μέρους του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκφώνησε και ο Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγένιος.
Συναισθηματικά φορτισμένος ήταν ο λόγος του πρωτοσύγκελου της χηρεύουσας Μητρόπολης και αρχιγραμματέα της Συνόδου, αρχιμανδρίτη Κύριλλου Διαμαντάκη. Ήταν πνευματικός του πατέρας. Υπήρξαν συνοδοιπόροι για σχεδόν 20 χρόνια στην Μητρόπολη. Είναι ο άνθρωπος που βρισκόταν συνεχώς κοντά του, ακόμα και στο αναπάντεχο τέλος της ζωής του.
Πολλές φορές τα μάτια του βούρκωσαν, ενώ δεν έφυγε ούτε στιγμή δίπλα από το φέρετρο στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Ιερείς και πιστοί τον αγκάλιαζαν για να τον συλλυπηθούν για το πένθος.
Πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν φυσική εξέλιξη των πραγμάτων και θέλημα Θεού την εκλογή του αρχιμανδρίτη ως νέου Μητροπολίτη Ιεραπύτνης και Σητείας. Αυτή θα ήταν και η επιθυμία του εκλιπόντος, ο οποίος τον αγαπούσε και είχε στηρίξει με θέρμη την υποψηφιότητα του για την θέση του Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου. Η μη εκλογή του είχε στοιχίσει στον Μητροπολίτη, όπως λένε όσοι τον γνώριζαν.
«Μια θλιβερή ημέρα ξημέρωσε για την Εκκλησία της Κρήτης και ιδιαίτερα για τον κλήρο και το λαό της Μητρόπολης Ιεραπύτνης και Σητείας. Μια ημέρα που με βαθιά θλίψη προπέμπουμε στην αιωνιότητα έναν δυναμικό, ένα θαρραλέο και αποφασιστικό Ιεράρχη, ανέφερε στον επικήδειο που εκφώνησε ο περιφερειάρχης Κρήτης, Σταύρος Αρναουτάκης.
«Ο ιεράρχης που σήμερα αποχαιρετούμε, διακρίθηκε για τη διαρκή εκκλησιαστική και συνολική κοινωνική αγωνία του.
Την εξέφρασε με λόγους, πράξεις και κείμενα βαθύτατης εκκλησιολογίας.
Οι ευαισθησίες του για τους συνανθρώπους και η αγάπη για την επαρχία του, ιδιαιτέρως ευεργέτησαν την πόλη της Ιεράπετρας, της Σητείας, καθώς επίσης και όλες τις ενορίες της δικής του ευθύνης.
Ο εκλιπών ιεράρχης ήταν ξεχωριστή προσωπικότητα ποιμενάρχη και ανθρώπου που νοιαζόταν για τον τόπο και πρωτοστάτησε σε πολλές πρωτοβουλίες και δράσεις με στόχο την τοπική ανάπτυξη και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων της περιοχής.
Από την θέση του, ως Μητροπολίτης Ιεραπύτνης και Σητείας συνεργαστήκαμε αρμονικά για το κοινό καλό, διαπιστώνοντας την θέληση του για την πρόοδο του τόπου. Είναι βαθιά χαραγμένες στη μνήμη όλων μας η δική του αγωνία και η δική του επιμονή στην επίλυση σημαντικών ζητημάτων της ευρύτερης κοινωνίας του Λασιθίου.
Η κοίμηση του Μητροπολίτου κυρού Ευγενίου, αφήνει την Μητρόπολή του φτωχότερη.
Η κοίμησή του στερεί από όλους εμάς αλλά ιδιαίτερα από τα πνευματικά του παιδιά, τη στοργή και τη θαλπωρή του πνευματικού πατέρα, το δυναμισμό και το σθένος ενός ισχυρού πνευματικού».
Πιστοί έραναν με ροδοπέταλα την πομπή του σεπτού σκηνώματος στο επισκοπικό ιερό παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη όπου έγινε ο ενταφιασμός του μακαριστού Ιεράρχη, ο οποίος αναπαύεται πλέον στην αγκαλιά της ιεραπετρίτικης γης. Ο αιφνίδιος θάνατός του ήταν κεραυνός εν αιθρία για την Εκκλησία της Κρήτης και για το ποίμνιο του.
