Άφησε για λίγο τους αιθέρες για να εκπληρώσει σιωπηλά το τάμα του…Ένα τάμα σε 367 εικονοστάσια-εκκλησάκια που έχουν στηθεί κατά μήκος της εθνικής οδού, από τα Χανιά μέχρι το Ηράκλειο, στην μνήμη δεκάδων συνανθρώπων μας, οι οποίοι χάθηκαν στην άσφαλτο.

Πρόκειται για μία συγκινητική πρωτοβουλία του Σμηνάρχου της 115 Πτέρυγας Μάχης, Μανόλη Καρυωτάκη, ο οποίος άφησε για λίγο τα μαχητικά  F16 για να διασχίσει με τα πόδια ένα από τα πιο αιματοβαμμένα οδικά δίκτυα, στον Βόρειο Οδικό Άξονα της Κρήτης. Χρειάστηκε δύο «γεμάτες» ημέρες και περίπου 400 στάσεις από τις Μουρνιές Χανίων έως το Γάζι Ηρακλείου. Την πρώτη νύχτα ξαπόστασε σε μία ξαπλώστρα σε παραλία της Σκαλέτας Ρεθύμνου.

Ξεκουράστηκε για λίγο και με το πρώτο φως της ημέρας συνέχισε την διαδρομή για την εκπλήρωση του τάματος. Διακαής του πόθος ήταν να ανάψει τα καντηλάκια όλων εκείνων που συνάντησε στον διάβα του και σήμερα δεν ζουν ανάμεσα μας. «Δεν το έκανα για μένα, ούτε για την δημοσιότητα.

Το έκανα να το ακούσει ο Θεός και αυτοί οι άνθρωποι πάνω στον ουρανό μπας και βάλει μυαλό ο κόσμος στον δρόμο, μήπως και βάλουν μυαλό και φτιάξουν καλύτερους δρόμους, καλύτερη σήμανση» ήταν τα λόγια του στην «Ανωγή» (εφημερίδα των Ανωγείων) η οποία ανέδειξε αυτήν την συγκλονιστική ιστορία.

Φθάνοντας στο τέλος αυτής της διαδρομής, δεν κρύβει την συγκίνηση του. «Ένιωσα ότι βρέθηκα πολύ κοντά και γνώρισα 367 ανθρώπους. Που δεν είναι τόσοι αλλά παραπάνω. Υπήρχε εκκλησάκι  κοντά στις Σίσες με μάνα και τρία παιδιά.

Μέσα στο εικονοστάσι ήταν και τα αρκουδάκια που είχαν μαζί τους τα παιδιά όταν σκοτώθηκαν. Σε άλλο γνώρισα δύο παιδιά, αδέλφια, 17-18 χρονών, που «έφυγαν».

Είδα ένα  εκκλησάκι το οποίο είχε φτιάξει Ιταλός για τον φίλο του. Ένα άλλο πολύ όμορφο το οποίο είχε φτιάξει ένας Αλβανός για δικό του φίλο.

Υπάρχει και ένα άλλο για μία κοπέλα από την Γερμανία, λιτό, το οποίο η φύση λες και αγκαλιάζει με έναν κισσό. Ένιωσα ότι τους γνώρισα όλους».